Σε λίγες μέρες κλείνει ένας χρόνος από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα. Στις 27 Δεκέμβρη του 2008 τα ισραηλινά αεροσκάφη ξεκίνησαν να ρίχνουν και δεν σταμάτησαν μέχρι τις 21 Γενάρη. Στο μεταξύ, από τις 3 Γενάρη και μετά, είχε ξεκινήσει η χερσαία επίθεση του ισραηλινού στρατού. Η διαφορά ισχύος ανάμεσα στις δύο πλευρές έκανε από την αρχή δύσκολη ακόμη και τη χρήση της λέξης πόλεμος. Η Γάζα δεν έχει οποιουδήποτε είδους αντιαεροπορική άμυνα. Το Ισραήλ βομβάρδιζε όποιο κτίριο ήθελε, κάνοντας επίδειξη ωμότητας.
Τα ισραηλινά εγκλήματα καταγράφηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο στην έκθεση Γκόλντστοουν που δημοσιεύτηκε με ευθύνη του ΟΗΕ τον περασμένο Σεπτέμβρη. Οι νεκροί Παλαιστίνιοι ξεπέρασαν τους 1400, έναντι μόλις 13 Ισραηλινών. Η επιτροπή του δικαστή Γκόλντστουν επιβεβαίωσε ότι το Ισραήλ χρησιμοποίησε απαγορευμένα όπλα, ανάμεσά τους βόμβες λευκού φωσφόρου, ακόμη και όταν χτύπησε την ίδια την έδρα του ΟΗΕ στη Γάζα. Το χτύπημα αυτό κατέστρεψε τα τρόφιμα και τα καύσιμα της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Στην έκθεση καταγράφηκαν επίσης δεκάδες περιστατικά βομβαρδισμών ακριβώς την ώρα που οικογένειες ή ολόκληρα καραβάνια προχωρούσαν συντεταγμένα για να φτάσουν σε κάποια πιο ασφαλή περιοχή.
Το τζαμί Μακάντμα χτυπήθηκε την ώρα που ο κόσμος προσευχόταν. Χτυπήθηκαν πολυσύχναστοι δρόμοι και χιλιάδες σπίτια. Στην πυκνοκατοικημένη Γάζα η κατάρρευση πολυκατοικιών σημαίνει ότι ολόκληρες οικογένειες, σε κάποιες περιπτώσεις μέχρι και 40 άτομα, θάφτηκαν κάτω από τα χαλάσματα. Ο κόσμος στη Γάζα επιβίωνε οριακά ήδη πριν από τους βομβαρδισμούς. Το διεθνές εμπάργκο είχε διαλύσει μεγάλο μέρος της υποδομής, τα νοσοκομεία υπολειτουργούσαν, χωρίς μηχανήματα, χωρίς φάρμακα και με διακοπές στο ηλεκτρικό ρεύμα. Υπήρξαν συγκλονιστικές περιγραφές από γιατρούς ότι λόγω των ελλείψεων αναγκάζονταν να επιλέγουν ποια βρέφη θα μπουν στη θερμοκοιτίδα για να σωθούν και ποια θα καταδικαστούν σε θάνατο. Οι βομβαρδισμοί προκάλεσαν δεκάδες χιλιάδες περισσότερους άστεγους σε ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες.
Εκεχειρία
Μια τέτοιου είδους επίθεση από αέρος από την τέταρτη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου μπορεί να διαλύσει τα πάντα. Οταν, όμως το Ισραήλ προσπάθησε να εισβάλει στην καρδιά της Λωρίδας της Γαζάς και να φτάσει στις μεγάλες πόλεις τα πράγματα δεν αποδείχθηκαν εξίσου εύκολα. Οταν τελικά αναγκάστηκε να κηρύξει εκεχειρία, κανένας από τους στόχους που είχε βάλει η ισραηλινή κυβέρνηση δεν είχε επιτευχθεί.
Πρώτα απ´ όλα απέτυχε ο βασικός στόχος για ανατροπή της κυβέρνησης της Χαμάς. Το Ισραήλ έλπιζε να προκαλέσει τέτοιο χάος που ο κόσμος θα στρεφόταν κατά της «σκληρής» κυβέρνησής του. Το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο. Ο Μαχμούντ Αμπάς, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής που έχει διατηρήσει πραξικοπηματικά τον έλεγχο στη Δυτική Οχθη, έφτασε να φυλακίζει Παλαιστίνιους που διαδήλωναν την ώρα των βομβαρδισμών υπέρ της Γάζας.
Ολόκληρη η Μέση Ανατολή κινδύνευε να μπει σε εκρηκτική τροχιά καθώς οι διαδηλώσεις έβαζαν μεγάλη πίεση πάνω στα αραβικά καθεστώτα. Κάποια από αυτά αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε πρωτοφανείς κινήσεις διώχνοντας ισραηλινούς πρέσβεις και εμπορικούς ακολούθους. Η εκεχειρία ήταν μια αναγκαστική κίνηση για να διακοπεί αυτή η εξέλιξη. Το κόστος όμως για το Ισραήλ ήταν ότι ενώ ξεκινούσε μια επίθεση για να πάρει τη ρεβάνς μετά το φιάσκο του Λιβάνου το 2006 ξανακατέληξε στο μηδέν. Σήμερα, ένα χρόνο μετά, η Χαμάς διατηρεί τον έλεγχο της Γάζας ενώ όσοι συντάχθηκαν γύρω από τον Μαχμούντ Αμπάς έχουν συντριβεί πολιτικά. Ο ίδιος ο Αμπάς δηλώνει ότι δεν θα ξαναδιεκδικήσει την Προεδρία στις ερχόμενες εκλογές και η ριζοσπαστική πτέρυγα της Φατάχ δείχνει διατεθειμένη να κερδίσει το χαμένο έδαφος.
Από την άλλη μεριά το Ισραήλ βρίσκεται σε μεγαλύτερη κρίση στρατηγικής από ποτέ. Στην κυβέρνηση βρίσκεται πλέον ο Νετανιάχου και η ομάδα που όλα τα τελευταία χρόνια κατάφερνε να κάνει κριτική στις πολιτικές του Ισραήλ από ακόμη πιο δεξιά. Εχει ανεβάσει τους τόνους απέναντι στο Ιράν, κάνοντας ανοιχτά έκκληση για πόλεμο εναντίον του. Παρουσιάζεται ότι κοντράρει τις πιέσεις του διδύμου Ομπάμα-Χίλαρι για προσωρινό πάγωμα των εποικισμών στην Ιερουσαλήμ και στη Δυτική Οχθη.
Ομως όλα αυτά σε ένα περιβάλλον που με βάση τα αποτελέσματα της περσινής επίθεσης έχει πείσει τους πάντες ότι χωρίς την ένταξη της Χαμάς στο διάλογο για το μέλλον της Παλαιστίνης, τίποτα δεν είναι εφικτό. Το Ισραήλ έδειξε ότι δεν έχει τις ικανότητες να επιβάλει τον σιδερένιο έλεγχο στην περιοχή με τον τρόπο που το έκανε από το 1967 ως το 2006. Ενώ σε συνολικότερο επίπεδο η κρίση της κατοχής στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν δεν αφήνει περιθώρια για «εύκολες» περιπέτειες ξαφνικών βομβαρδισμών κατά του Ιράν, όπως θέλει το Ισραήλ.
Διαδηλώσεις
Η περσινή θηριωδία του Ισραήλ στη Γάζα έβγαλε τον κόσμο στο δρόμο και όχι μόνο στις αραβικές χώρες. Ορισμένες από τις διαδηλώσεις στην Ευρώπη για αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη ήταν από τις μεγαλύτερες που έγιναν ποτέ, όπως στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Στην Ελλάδα είχαμε τις μαχητικές διαδηλώσεις στην ισραηλινή πρεσβεία που έπιασαν το νήμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Ο Σύριος πρόσφυγας που κατάφερε να ορμήξει μέσα στην αυλή της ισραηλινής πρεσβείας και να σκίσει την ισραηλινή σημαία έγινε σύμβολο για όλο τον κόσμο. Μετά το τέλος των βομβαρδισμών, το κίνημα αλληλεγγύης συνέχισε οργανώνοντας μια σειρά από αποστολές συμπαράστασης στη Γάζα. Αρκετές από τις αποστολές κατάφεραν να σπάσουν τον αποκλεισμό και να μεταφέρουν τρόφιμα, φάρμακα και άλλα υλικά που έχουν ανάγκη οι Παλαιστίνιοι, μέσω του περάσματος της Ράφαχ από την Αίγυπτο.
Ο ένας χρόνος που συμπληρώνεται δίνει την ευκαιρία για αντίστοιχες κινητοποιήσεις που θα υπενθυμίζουν πρώτα απ´ όλα δεν έχουμε ξεχάσει τα εγκλήματα του Ισραήλ αλλά και ότι συνεχίζουμε να έχουμε τα μάτια μας στραμένα στην Παλαιστίνη. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πέρασε από τη Θεσσαλονίκη το καραβάνι του Viva Palestina που οργανώνεται από το κίνημα της Βρετανίας με τη στήριξη του Stop the War Coalition και τη συμμετοχή του βουλευτή Τζορτζ Γκάλογουεϊ. Το κονβόι, το οποίο έχει ξεκινήσει στις 6 Δεκέμβρη από το Λονδίνο συνέχισε την πορεία του προς την Τουρκία με στόχο να φτάσει μέχρι τις 27 Δεκέμβρη στη Γάζα.
Πρωτοβουλία
Μια αντίστοιχη και παράλληλη πρωτοβουλία έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ από την αντιπολεμική οργάνωση Code Pink. Στόχος σε αυτήν την περίπτωση είναι στις 27 Δεκέμβρη περίπου 1000 ακτιβιστές από όλο τον κόσμο να βρίσκονται στην Αίγυπτο και από εκεί να περάσουν στη Λωρίδα της Γάζας. Μεταξύ αυτών θα είναι ο Φιλιππινέζος διανοούμενος και ακτιβιστής Γουόλντεν Μπέλο και η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος Χέντι Επστάιν. Συμμετοχή σε αυτήν την κίνηση θα υπάρχει και από την Ελλάδα, με περισσότερους από τριάντα ακτιβιστές να έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή, ανάμεσά τους και από τη Συμμαχία Σταματήστε στο Πόλεμο που στηρίζει την πρωτοβουλία.
Αλλά η αλληλεγγύη δεν θα είναι μόνο μέσα στη Γάζα. Τη Δευτέρα 14 Δεκέμβρη οργανώθηκε μια πρώτη κινητοποίηση έξω από το Μέγαρο Μουσικής ενάντια στη συμμετοχή σιωνιστή καθηγητή από το Ισραήλ σε συνέδριο Ιατρικής. Επόμενος σταθμός η Τρίτη 29 Δεκέμβρη, στις 6.30 το απόγευμα έξω από την ισραηλινή πρεσβεία. Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, ο σύλλογος Ιντιφάντα και άλλες αντιπολεμικές κινήσεις θα δωσουν το παρόν.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι συνένοχη με το Ισραήλ για τη βαρβαρότητα κατά των Παλαιστίνιων. Το εμπάργκο που έφτασε τη Γάζα στην κατάσταση που είναι, επιβλήθηκε από τη «διεθνή κοινότητα». Ελληνικές φρεγάτες περιπολούν στα πλαίσια ευρω-νατοϊκών επιχειρήσεων στη Μεσόγειο κάνοντας πλάτες στα ισραηλινά πολεμικά που απειλούν το Λίβανο και πολιορκούν την Γάζα. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που έσπευσαν να στηρίξουν το Ισραήλ μετά το φιάσκο του 2006 στο Λίβανο, δεν υπερψήφισαν την έκθεση Γκόλντστοουν που καταδικάζει τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα. Αλλες καταψήφισαν και άλλες, όπως η ελληνική, απείχαν από την ψηφοφορία. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει δείξει την παραμικρή διάθεση να κάνει έστω και ένα βήμα μακριά από την άκριτη φιλο-ισραηλινή πρακτική της κυβέρνησης του Καραμανλή. Η κινητοποίηση της 29ης Δεκέμβρη είναι μια ευκαιρία να δείξουμε ότι και το αντιπολεμικό κίνημα δεν θα αλλάξει στάση. Θα συνεχίσει να συμπαραστέκεται στους Παλαιστίνιους μέχρι τη νίκη.