Συγκέντρωση και πορεία ενάντια στα νέα μέτρα κυβέρνησης-τρόικας πραγματοποιείται την Πέμπτη 26 Ιούλη στην πλατεία Κλαθμώνος στις 7.30μμ. Στην κινητοποίηση καλούν η Πρωτοβουλία για την Πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης στις 30 Σεπτέμβρη, το κίνημα “Δεν πληρώνω”, το Σωματείο Εργαζομένων στο Μετρό (ΣΕΛΜΑ), η εργασιακή επιτροπή Notos com στο Golden Hall, το Σωματείο Εργαζόμενων στα Ιδιωτικά ΚΤΕΟ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΚΕΕΡΦΑ, ενώ αναμένονται αποφάσεις από μια σειρά ακόμα σωματεία και συνδικάτα τις επόμενες μέρες.
Η σημασία της διαδήλωσης είναι μεγάλη. Οχι μόνο γιατί στέλνει το μήνυμα του κοινού αγώνα με τους εργαζόμενους και τη νεολαία της Ισπανίας που δε σταματούν αυτές τις μέρες να διαδηλώνουν ενάντια στο σκληρό πακέτο λιτότητας της δικής τους κυβέρνησης. Αλλά και γιατί αποτελεί την πρώτη άμεση απάντηση στην επιστροφή της τρόικας και στις νέες μνημονιακές επιθέσεις που σχεδιάζει να επιβάλει μαζί με την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.
Η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο και πανικό όπως φαίνεται και στην περίπτωση της αστυνομικής επίθεσης στην Χαλυβουργία. Η κολοπιλάλα του Σαμαρά να αποδείξει ότι δε θα ανεχτεί “Φωτόπουλους και απεργίες”, τον οδηγεί σε αυτογκόλ. Ακόμα και το “ΒΗΜΑ της Κυριακής” έμοιαζε να απορεί για την κίνηση του πρωθυπουργού, επισημαίνοντας πως “Ηταν μια κυβερνητική απόφαση που αντί να λύσει τα προβλήματα δημιούργησε περισσότερα, παρατηρούσαν πολιτικά στελέχη, με τη σημείωση ότι «ανέστησε» μια «πεθαμένη» υπόθεση, αφού η απεργία, την οποία το ΚΚΕ έκανε σημαία, είχε υποβαθμιστεί, οι απεργοί εμφάνιζαν συμπτώματα κόπωσης και μερικοί από τους απολυμένους είχαν βρει αλλού εργασία.
Η απόφαση της κυβέρνησης και προσωπικά του Πρωθυπουργού να στείλει τα ΜΑΤ έγινε την ώρα που ο υπουργός Εργασίας κ. Ι. Βρούτσης κατέβαλλε προσπάθειες με τριμερείς συσκέψεις (με τους απεργούς και την εργοδοσία) να εξευρεθεί έστω και την ύστατη ώρα μια λύση, με δεδομένη την πρόθεση της εργοδοσίας να κλείσει το εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο αν δεν λυθεί η απεργία. Ετσι στην ουσία άνοιξε και πάλι ένα νέο πολιτικοκοινωνικό μέτωπο με άγνωστες προς το παρόν προεκτάσεις”.
Αν η απεργία της Χαλυβουργίας ήταν μια “πεθαμένη υπόθεση” όπως εκτιμά η εφημερίδα, το πιο πιθανό είναι ότι η επίθεση στο εργοστάσιο θα είχε πετύχει το στόχο της, να κάμψει δηλαδή τους χαλυβουργούς για να σταματήσουν. Στην ουσία το ανάποδο επιβεβαίωσε άθελά του ο Σαμαράς, ότι οι χαλυβουργοί συνεχίζουν αποφασισμένοι μέχρι τη νίκη και εξακολουθούν να αποτελούν σύμβολο αντίστασης για όλη την εργατική τάξη. Ανεξάρτητα βέβαια από την εκτίμηση που έχει κάποιος για το σημείο στο οποίο βρισκόταν η μάχη, γεγονός παραμένει ότι το μέτωπο αναζωπυρώθηκε προκαλώντας συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια την εβδομάδα που έρχεται η τρόικα...
Οχι πως χωρίς την επίθεση στη Χαλυβουργία, η κυβέρνηση θα γλύτωνε από τις κινητοποιήσεις. Την Τρίτη 24/7 η ΑΔΕΔΥ πραγματοποίησε στάση εργασίας και συγκέντρωση. Η ανακοίνωση του υπουργού Εργασίας ότι θα προχωρήσει σε νέα περικοπή κατά 22,68% στο -ήδη μειωμένο κατά 20%- εφάπαξ των Δημοσίων Υπαλλήλων “παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις μετεκλογικές διαβεβαιώσεις της τρικομματικής Κυβέρνησης, ότι δεν θα ληφθούν νέα επώδυνα μέτρα για μισθωτούς, συνταξιούχους και ανέργους” όπως ανέφερε το συνδικάτο των εργαζόμενων στο δημόσιο, δεν κατάφερε να πιάσει στις παραλίες τους εργαζόμενους όπως πολύ θα ήθελε η κυβέρνηση.
Αντίθετα, η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα την πρώτη απεργιακή κινητοποίηση του δημόσιου τομέα ενάντια στη νέα κυβέρνηση και μάλιστα σε μια στιγμή που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν επιλέξει το “πάγωμα” των αγώνων.
Αγωνιστική διάθεση
Την αγωνιστική διάθεση του εργατικού κινήματος επιβεβαιώνει και η πανελλαδική στάση εργασίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ την ίδια μέρα, με κύρια αιτήματα να μην προχωρήσει η νέα περικοπή στο εφάπαξ, να γίνει αποδεκτό το “κούρεμα” των Δανείων των εργαζομένων όχι μόνο στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο αλλά και στις Ιδιωτικές Τράπεζες, να σταματήσει η λεηλασία των εισοδημάτων και η υλοποίηση συνολικά των μνημονιακών πολιτικών.
Ακόμα πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα για την κυβέρνηση μετά την απόφαση των εργαζόμενων στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στη γενική συνέλευση του Σωματείου τη Δευτέρα 23/7, να προχωρήσουν σε 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Είναι μια εξέλιξη που επίσης δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα κυβέρνησης-τρόικας. Όλα δείχνουν πως κάθε μέρα που περνά ολοένα και θα πληθαίνουν οι αντιδράσεις στα νέα μέτρα. Γι' αυτό έχει τόσο μεγάλη σημασία η συγκέντρωση της 26 Ιούλη, για να ενώσει τις αντιστάσεις που έχουν ξεσπάσει αλλά και να δώσει ώθηση στις επόμενες.
“Τα ζόμπι του μνημονίου ξανάρχονται”, αναφέρει η ανακοίνωση (κυκλοφορεί και αφίσα) της Πρωτοβουλίας για την Πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης που καλεί στην κινητοποίηση την Πέμπτη. “Η τρόικα ΠΑΣΟΚ ΝΔ ΔΗΜΑΡ προεκλογικά υποσχέθηκε διαπραγμάτευση του Μνημονίου και τώρα κυνικά ετοιμάζεται να βάλει σε εφαρμογή μέτρα του μνημονίου σε ρυθμό πολυβόλου. Οι μάσκες πέφτουν και σαν να μην άλλαξε τίποτα, κάνοντας πλάτες σε βιομήχανους και τραπεζίτες, τα ΜΑΤ είναι η απάντηση της κυβέρνησης σε κάθε εργαζόμενο που αντιστέκεται όπως οι εργάτες στη Χαλυβουργία και ο ηρωικός αγώνας τους, οι υγειονομικοί του Λοιμωδών έξω από το Υπ. Υγείας.
Η κυβέρνηση με τα νέα μέτρα βάζει στόχο να μαζέψει 11,5 δις ευρώ για την διετία 2013-2014 και 3 δις ευρώ για φέτος. Περικοπές και λιτότητα διαρκείας θα συνεχιστούν για εμάς παρά τα κούφια λόγια και τις υποσχέσεις. Όλα μπαίνουν στο πάγκο του τροϊκανού χασάπη μισθοί, συντάξεις, ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία και κοινωνικές υπηρεσίες. Με τις ιδιωτικοποιήσεις ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν τα πάντα... Δεν θα τους αφήσουμε. Μπορούμε να τους νικήσουμε, έχουμε να συγκρουστούμε με την πιο αδύνατη κυβέρνηση, κι αυτό σημαίνει δυνατότητα να τους στριμώξουμε μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Παλεύουμε για ένα καυτό καλοκαίρι και για ένα ακόμα πιο θερμό φθινόπωρο”.
Το θρίλερ που καλοκαιριού που σπάει ταμεία, κόκκαλα και αξιοπρέπεια είναι εδώ: Η ΤΡΟΪΚΑ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ Νο 12
Ο νέος πρωθυπουργός υποσχέθηκε προεκλογικά ότι θα επανεξετάσει το νέο καθεστώς μισθών και συντάξεων που διαμορφώθηκε από το Μνημόνιο 2 μέσω της ΠΥΣ 6 /12. Μετεκλογικά, η πρώτη του κίνηση στα εργασιακά ήταν να στείλει τα ΜΑΤ στην Χαλυβουργία ώστε να σπάσει την 9μηνη απεργία ακολουθώντας εντολές του καλού του φίλου εφοπλιστή – τραπεζίτη – βιομήχανου Μάνεση. 9 συλλήψεις απεργών και δεκάδες τραυματισμοί. Η καταστολή έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα. Παρά την παραπληροφόρηση των παπαγάλων των εφοπλιστών στα ΜΜΕ, οι Χαλυβουργοί συνεχίζουν την απεργία με μεγαλύτερο πείσμα.
Ο νέος πρωθυπουργός υποσχέθηκε προεκλογικά ότι θα επαναδιαπραγματευτεί το μνημόνιο. Μετεκλογικά, συνεχίζει την εφαρμογή του, ενώ οι γνωστοί-άγνωστοι «κύκλοι» διοχετεύουν τα χιλιοειπωμένα διλήμματα περί «δόσης του Αυγούστου ή χρεοκοπίας και εξόδου απ’ το Ευρώ». Στο πλαίσιο αυτό η Τρόικα έρχεται την Πέμπτη για την καθιερωμένη επίσκεψη με τον Σαμαρά και τον Στουρνάρα στην θέση των Παπαδήμου και Βενιζέλου, για να ζητήσει και να πάρει νέα μέτρα που θα υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο τις ζωές μας. Ας τους υποδεχτούμε στην πορεία που καλούν πρωτοβάθμια σωματεία και κινήσεις!
ΑΣ ΤΗΝ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΟΥ ΗΡΘΕ
Άμεση κατάργηση της ΠΥΣ 6/12. Κάτω τα χέρια από μισθούς και συμβάσεις.
Κατάργηση των μορφών ελαστικής εργασίας. Εργατικός έλεγχος σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Αλληλεγγύη στην απεργία στην Χαλυβουργία. Ο αγώνας των Χαλυβουργών είναι αγώνας όλων μας ενάντια σε εκ περιτροπής εργασία και απολύσεις.
ΠΕΜΠΤΗ 26/7, 19:30, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ NOTOS COM ΣΤΟ GOLDEN HALL
Πανελλαδική Συνάντηση 30 Σεπτέμβρη
Στην Αθήνα, στο θέατρο Διάνα (Ιπποκράτους 7), στις 10πμ, θα γίνει την Κυριακή 30 Σεπτέμβρη η Πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης. Στην Πρωτοβουλία που έχει δημιουργηθεί για την οργάνωση της Συνάντησης υπογράφουν ήδη εκατοντάδες συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από δεκάδες χώρους και κλάδους ενώ νέες υπογραφές προστίθενται στον κατάλογο καθημερινά. Στόχος της συνάντησης είναι ο συντονισμός και η κλιμάκωση των εργατικών μαχών ενάντια στις νέες επιθέσεις που φέρνουν κυβέρνηση και τρόικα.
Η αναπόκριση που βρίσκει στην πολύ σύντομη ζωή της η Πρωτοβουλία για την Πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης είναι ενδεικτική της διάθεσης που επικρατεί στη βάση των εργαζόμενων για νέους αγώνες μέχρι την οριστική ανατροπή των μνημονίων. Η εργατική αντίσταση των δύο τελευταίων χρόνων με τις μεγάλες πανεργατικές, τις δεκάδες κλαδικές απεργίες διαρκείας, τις καταλήψεις πλατειών, δημαρχείων, υπουργείων και μιας σειράς άλλων χώρων, μπορεί να νικήσει. Αυτό που χρειάζεται είναι η συνέχεια.
Ο μόνος που μπορεί να εξασφαλίσει ότι θα υπάρξει συνέχεια είναι η βάση των εργαζόμενων με την οργάνωση των αγώνων από τα κάτω. Το πόσο κρίσιμο είναι αυτό φαίνεται από τη στάση που κρατάνε αυτό το διάστημα οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Παρά τις επιθέσεις που συνεχίζονται σε όλους τους κλάδους και σε όλα τα μέτωπα, οι γραφειοκρατίες των συνδικάτων είτε περιορίζονται σε ανακοινώσεις είτε μινιμάρουν όσο περισσότερο μπορούν τις κινητοποιήσεις.
“Αν χρειαστεί”
Ετσι αντί η ηγεσία της ΓΣΕΕ να εκλάβει ως αιτία πολέμου την απόφαση Σαμαρά να στείλει τα ΜΑΤ στη Χαλυβουργία και να κηρύξει άμεσα πανεργατική απεργία συμπαράστασης στους απεργούς χαλυβουργούς, το μόνο που έκανε ήταν να βγάλει ακόμα μία ανακοίνωση καταγγελίας της αστυνομικής επιχείρησης. Ανάλογη είναι η αντιμετώπισή της σε σχέση με το Σκαραμαγκά και την απεργία των εργαζόμενων εκεί. Το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ που συνεδρίασε πρόσφατα εξουσιοδότησε την Εκτελεστική Επιτροπή να προχωρήσει σε γενική απεργία “αν χρειαστεί”. Αν δεν χρειάζεται απεργιακή απάντηση η επίθεση στη Χαλυβουργία ή η μάχη στα ναυπηγεία, τότε πότε ακριβώς χρειάζεται;
Με τον ίδιο συντηρητισμό αντιμετωπίζει τις εξελίξεις η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ. Η νέα περικοπή του εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων που ανακοίνωσε ο νέος υπουργός Εργασίας χρειάζονταν το λιγότερο μια 24ωρη απεργία ως πρώτη απάντηση. Αντί γι' αυτό η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ κήρυξε στάση εργασίας κι ακόμα κι αυτή την περιόρισε σε παναττική, λες και στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι.
Δεν είναι τωρινό το φαινόμενο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες να κρατούν στάση αναμονής, δημιουργώντας συνθήκες παράλυσης στο κίνημα. Οι εργατικοί αγώνες των δύο τελευταίων δεν θα είχαν ξεσπάσει αν η βάση των εργαζόμενων δεν είχε οργανωθεί και δεν είχε πρωταγωνιστήσει σε όλους τους εργατικούς χώρους για να γίνουν γενικές συνελεύσεις, περιφρουρήσεις, απεργιακές επιτροπές και επιτροπές αγώνα, συντονισμοί από τα κάτω, αναγκάζοντας τις ηγεσίες των συνδικάτων να τρέχουν για να προλάβουν τα γεγονότα.
Η σημασία της οργάνωσης από τα κάτω έρχεται σήμερα και από την Ισπανία. Οι ηγεσίες των συνδικάτων εκεί όλο υπόσχονται νέα γενική απεργία και όλο την αναβάλλουν. Δεν έχουν καταφέρει όμως να σταματήσουν την εκρηκτική εμφάνιση του κινήματος. Οι απεργοί ανθρακωρύχοι της Αστούριας και οι συμπαραστάστες τους έχουν ξεσηκώσει ένα πρωτοφανές κύμα κινητοποιήσεων απ' άκρη σ' άκρη στη χώρα.
Γι' αυτό είναι τόσο σημαντικές οι πρωτοβουλίες όπως αυτή για την Πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης στις 30 του Σεπτέμβρη. Ολη η Αριστερά θα έπρεπε να στηρίζει ή να παίρνει ανάλογες πρωτοβουλίες δράσης που να ανοίγουν νέους δρόμους στο απεργιακό κίνημα.
Η προοπτική της ανατροπής των μνημονίων και όσων τα στηρίζουν είναι μπροστά. Ο συντονισμός και η κλιμάκωση των αγώνων, παράλληλα με τα αιτήματα της διαγραφής του χρέους, της κρατικοποίησης των τραπεζών και όλων των επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο, της απαγόρευσης των απολύσεων, είναι απαραίτητα για να το πετύχουμε. Δηλώστε από τώρα συμμετοχή στην Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης στις 30 Σεπτέμβρη!
Να συντονιστούμε
H Πανελλαδική Εργατική Συνάντηση στις 30 Σεπτέμβρη μπορεί να γίνει κέντρο αναφοράς για εκατοντάδες συνδικαλιστές και αγωνιστές που βλέπουν την ανάγκη να οργανώσουμε την αντίσταση στις επιθέσεις της κυβέρνησης και της εργοδοσίας το επόμενο διάστημα και να ανοίξουμε ακόμη πιο δυναμικά την προοπτική να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι.
Η κυβέρνηση ετοιμάζει θηριώδεις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, περίπου 15 δις μέχρι το ’14 οι οποίες θα προστεθούν στα 20 δις που έχουν ήδη περικοπεί τα προηγούμενα 3 χρόνια και έχουν οδηγήσει σε φτώχεια, κοινωνική καταστροφή και τριπλασιασμό της ανεργίας, από το 8% στο 24% περίπου. Οι εργοδότες αξιοποιώντας τη μαζική ανεργία και τα κυβερνητικά μέτρα, ετοιμάζονται να καταργήσουν και στην πράξη τις κλαδικές συμβάσεις και με ατομικές συμβάσεις να επιβάλουν νέες μεγάλες μειώσεις στους μισθούς, αλλά και νέες απολύσεις, ακόμη και κλεισίματα ολόκληρων κομματιών που δε θεωρούνται κερδοφόρα.
Η στρατηγική της κυβέρνησης είναι καθαρή παρά τους ελιγμούς που γίνονται σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να μειώσουν τις αντιδράσεις που θα ξεσηκώσει η πολιτική τους: Από τη μια είναι η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος για να πέσουν στο μέλλον τα επιτόκια δανεισμού από τις αγορές, μέσα από νέες θηριώδεις περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις των πάντων. Ο στόχος δε των 15 δις δεν μπαίνει για να μηδενιστεί το πρωτογενές έλλειμμα σε βάρος των εργαζομένων - που το ’12 είναι περίπου 2 δις-, αλλά για να δημιουργηθεί σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα προκειμένου να εξασφαλιστούν οι πόροι να αποπληρωθούν οι τόκοι στους δανειστές.
Σχέδιο κυβέρνησης καπιταλιστών
Από την άλλη είναι η παραπέρα μείωση του εργατικού κόστους, η βαλκανοποίηση των μισθών για να εξασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητά τους στο διεθνές περιβάλλον οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι σε βάρος των εργαζομένων. Με δυο λόγια η συνέχεια των μνημονίων, είναι το σχέδιο κυβέρνησης και των καπιταλιστών για να βγουν από την κρίση σε βάρος των εργαζομένων.
Τα προβλήματά τους ξεκινάνε από το γεγονός ότι μετά από δυόμισυ χρόνια αγώνων και την εκλογική εκτίναξη της αριστεράς, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να μη βρουν καμιά συναίνεση για να υλοποιήσουν την πολιτική τους. Ο πιο κρίσιμος παράγοντας παραμένει πάντα η κινητοποίηση των εργατικών μαζών. Σ’ αυτή την ανάγκη λογοδοτεί η πρωτοβουλία για την οργάνωση της Πανελλαδικής Εργατικής συνάντησης στις 30 Σεπτέμβρη. Για να οργανώσουμε τα εργατικά μας δίκτυα πιο αποτελεσματικά, για να ριζώσουμε πιο βαθιά στους εργατικούς χώρους, για να συντονίσουμε τις πρωτοβουλίες μας απέναντι στις επιθέσεις, για να βγούμε μπροστά και με ξεκάθαρα επιχειρήματα να ενώσουμε τον κόσμο που παλεύει για να σπάσουν τα μούτρα τους κυβέρνηση και εργοδότες και να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης – κοινωνικά και πολιτικά- προς όφελος των εργαζομένων.
Για να έρθει πιο κοντά ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας και να βάλουμε ένα οριστικό τέλος στις καταστροφικές κρίσεις που φέρνει ο καπιταλισμός.
Γιάννης Θεοχάρης, ΔΣ Σωματείου Εργαζόμενων στον Ομιλο ΙΝΤΡΑΚΟΜ
“Σεισμός” στη Θεσσαλονίκη
Το χαρακτήρα της πιο μεγάλης αντικυβερνητικής διαδήλωσης ενάντια στην τρόικα εσωτερικού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έχει φέτος το πανελλαδικό συλλαλητήριο στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης στις 8 του Σεπτέμβρη. Το κίνημα που συγκρούεται με τα μνημόνια και όσους τα εφαρμόζουν έχει κάθε λόγο να βρίσκεται εκείνο το Σαββατοκύριακο μαζικά στη Θεσσαλονίκη.
Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων δείχνει ότι η διαδήλωση στη ΔΕΘ αποτελεί πλέον ένα σταθερό ραντεβού για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Οπως ακριβώς η Πρωτομαγιά ή η καθιερωμένη πανεργατική για τον προϋπολογισμό είναι εκ των ων ουκ άνευ για το κίνημα, έτσι και το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη είναι ο πανεργατικός σταθμός που εγκαινιάζει και επίσημα τους αγώνες του φθινοπώρου. Με τις επιθέσεις των μνημονίων να συνεχίζονται και να κλιμακώνονται από τη νέα τρικομματική κυβέρνηση, η φετινή ΔΕΘ έχει ιδίαιτερο ρόλο στις μάχες του επόμενου διαστήματος.
Γι' αυτό η Πρωτοβουλία για την Πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης στις 30 Σεπτέμβρη έχει βάλει από τώρα στο κέντρο της δράσης της την επιτυχία της διαδήλωσης στη Θεσσαλονίκη. Εχει ήδη ανακοινώσει και κλείνει συμμετοχές για τα λεωφορεία με αναχώρηση από την Αθήνα από το Μουσείο στις 8πμ (πληροφορίες 6984 624069 και 6972 724130). Κυκλοφορεί αφίσα που καλεί στο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ για “να ξηλώσουμε τα μνημόνια, να διαγράψουμε το χρέος, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, να υπερασπίσουμε τις συλλογικές συμβάσεις, κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο” και στην ανακοίνωσή της καλεί σε μαζική συμμετοχή στη Θεσσαλονίκη.
“Στις 8 Σεπτέμβρη όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο πανελλαδικό πανεργατικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, στο μεγάλο ραντεβού των συνδικάτων, των εργαζόμενων, των ανέργων, της νεολαίας”, αναφέρει. “Θα είναι η πρώτη μεγάλη απάντηση ενάντια στην κυβέρνηση Σαμαρά και την τρόικα, δίνοντας το σύνθημα για ένα απεργιακό κύμα που θα υπερασπίσει μισθούς, συντάξεις και ταμεία...από τώρα οργανώνουμε σε όλους τους χώρους δουλειάς να ανέβουμε μαζικά στη Θεσσαλονίκη για μια κινητοποίηση – ορόσημο σε συμμετοχή και αγωνιστικότητα”.
Την επόμενη μέρα της διαδήλωσης στη ΔΕΘ, Κυριακή 9 Σεπτέμβρη, η Πρωτοβουλία οργανώνει ανοιχτή εργατική σύσκεψη στην ΕΔΟΘ, στις 10πμ. Εκεί θα συζητηθεί η σημασία της εργατικής συνάντησης αντίστασης στις 30 Σεπτέμβρη στην Αθήνα με στόχο να υπάρξει η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή συνδικαλιστών, εργαζόμενων, σωματείων και κινήσεων βάσης από τη βόρεια Ελλάδα “ανοίγοντας την προοπτική οργάνωσης από τα κάτω σε όλους τους εργατικούς χώρους, να σταματήσουμε τη βάρβαρη πολιτική, αλλά πολύ περισσότερο για να αρχίσουμε με τη δική μας δράση να ανοίξουμε τις δικές μας εργατικές αντικαπιταλιστικές λύσεις”.