Οι εργάτες του Σκαραμαγκά την Πέμπτη άνοιξαν τον δρόμο για να μπορέσουμε να ανατρέψουμε τα μνημόνια τις τρόικες και την κυβέρνηση που τα υλοποιεί. Κλιμακώνοντας τους αγώνες, κλιμακώνοντας τις απεργίες, γενικεύοντας την σύγκρουση με την πολιτική τους εδώ και τώρα, όση χολή, λάσπη και χημικά και αν ρίχνουν οι υπουργοί του Σαμαρά και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ.
Το ίδιο μήνυμα έστειλαν εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες στην μεγάλη πανεργατική απεργία στις 26 Σεπτέμβρη. Το σύνθημα «Ανυπακοή, απεργία διαρκή» έγινε το σήμα κατατεθέν του ανανεωμένου απεργιακού κινήματος που έχει ξεκινήσει.
Χρειάζεται τώρα να ξεδιπλώσουμε τις απεργίες μας. Δεν έχουμε λόγο να περιμένουμε να «κλειδώσει» τα μέτρα η κυβέρνηση. Ήδη μέσα στο βάρβαρο πακέτο των 7,5 δις, που έχει κατατεθεί μέσα στον προϋπολογισμό, βρίσκονται οι περικοπές των συντάξεων, η αύξηση των ορίων ηλικίας, οι νέες μειώσεις των μισθών, η κατάργηση των δώρων, οι απολύσεις στο δημόσιο. Το γνωρίζουμε όλο το πακέτο που μόνο χειρότερο μπορεί να γίνει αν συμφωνήσουν και τα υπόλοιπα μέτρα.
Τώρα είναι η ώρα να ξεδιπλώσουμε τις απεργίες, γιατί δεν θέλουμε να είναι απεργίες διαμαρτυρίας την ημέρα που θα ψηφίζονται στην Βουλή τα μέτρα, αλλά απεργίες διαρκείας από τώρα για να μην τους επιτρέψουμε καν να τα κατεβάσουν για ψήφιση. Και μπορούμε. Η κυβέρνηση είναι «στριμωγμένη στα σχοινιά». Από την μία μεριά το απεργιακό κίνημα που όχι μόνο δεν ξεφούσκωσε αλλά απέδειξε την δύναμη του ξανά, και από την άλλη τα φιλαράκια τους στην ΕΕ και το ΔΝΤ που δεν μπορούν να τους βεβαιώσουν ότι θα τους δώσουν την επόμενη δόση. Κλιμακώνοντας τις απεργίες μας να βγάλουμε τον Σαμαρά από το δίλημμα που είναι, στέλνοντας τον στο σπίτι του, και τον ίδιο και την πολιτική του.
Κλιμάκωση
Η κλιμάκωση των απεργιών με 48ωρες επαναλαμβανόμενες εδώ και τώρα είναι μια ρεαλιστική προοπτική. Ήδη η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε αυτόν τον δρόμο σε αντίθεση με την συμβιβαστική στάση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που σφυρίζει αδιάφορα στην θέληση εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων που απαιτούν κλιμάκωση. Τα μέσα σταθερής τροχιάς (ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ, ΤΡΑΜ) έχουν αποφασίσει και αυτά να προχωρήσουν σε 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Στην υγεία, ήδη και αλλά νοσοκομεία αρχίζουν να υιοθετούν την πρόταση του Συντονιστικού στον Άγιο Σάββα για 48ωρες επαναλαμβανόμενες. Η ΠΟΕ ΟΤΑ βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος και έχει καλέσει σε καταλήψεις δημαρχείων και γκαράζ. Μια σειρά από σωματεία και ομοσπονδίες (πχ Πετρέλαια) στηρίζουν την πρόταση για 48ωρες επαναλαμβανόμενες. Η Ομοσπονδία Μετάλλου έχει την πίεση από χιλιάδες απλήρωτους εργάτες για να κλιμακώσει τις απεργίες.
Τώρα είναι η στιγμή, όλα τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων, η Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης, που θέλουν να κλιμακώσουν τις απεργίες και συγκρούονται με την συνδικαλιστική γραφειοκρατία που δεν θέλει, να προχωρήσουμε σε συντονισμό, σε κοινή σύσκεψη για να ξεκινήσει ο κοινός απεργιακός αγώνας διαρκείας. Μονάχα έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και να αναγκάσουμε τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να ακολουθήσουν τον απεργιακό δρόμο.
Ταυτόχρονα, χρειάζεται σε κάθε χώρο δουλειάς, να οργανώσουμε αυτά τα βήματα από τα κάτω. Να πάρουμε την πρωτοβουλία παντού για να συγκροτήσουμε απεργιακές επιτροπές, ή να ενεργοποιήσουμε τις απεργιακές επιτροπές που είχαν φτιαχτεί το προηγούμενο διάστημα. Να βάλουμε να οργανώσουμε γενικές συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς, να πάρουμε αποφάσεις κλιμάκωσης, να πιέσουμε τα σωματεία και τις ομοσπονδίες να μπουν στον αγώνα, να συντονιστούνε με τους άλλους χώρους που παλεύουν.
Να ανοίξουμε την συζήτηση για την προοπτική των εργατών, για ένα άλλο δρόμο για τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Τον δρόμο για την διαγραφή του χρέους, την σύγκρουση και την ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Για την κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων κάτω από εργατικό έλεγχο. Για την απαγόρευση των απολύσεων. Την σύγκρουση με τον ρατσισμό και τις φασιστικές συμμορίες. Για να έχουν το έλεγχο στην κοινωνία οι ίδιοι οι εργάτες και όχι τα παράσιτα που μας οδηγούν στην καταστροφή και στην φτώχεια.