«Σήμερα τελειώνουν οι πιέσεις και οι εκβιασμοί, κερδίζει η Ελλάδα» είπε ο πρωθυπουργός Σαμαράς στις Βρυξέλλες μόλις εγκρίθηκε από το Eurogroup η εκταμίευση της δόσης των 34,3 δις ευρώ – προσθέτοντας ότι από τα συνολικά 52,5 δις ευρώ “τα 40 θα μείνουν στη χώρα”, ότι “θα δοθούν δάνεια σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας” και ότι “με τα 7 δις ευρώ το Δημόσιο θα αρχίσει να ξεχρεώνει όλα όσα χρωστάει στους πολίτες από το 2010”.
Από ένστικτο και μόνο πλέον, ο περισσότερος κόσμος καταλαβαίνει ότι πίσω από τα χαμόγελα και τις θριαμβολογίες κρύβονται ψέματα και μια νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού. Αλλά ας δούμε ποιος κερδίζει και ποιος χάνει μετά την εκταμίευση της νέας δόσης.
Πρώτον, όσον αφορά στο χρέος. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι με τη νέα επαναγορά ομολόγων θα υπάρξει μείωση του δημόσιου χρέους κατά 10% του ΑΕΠ, συνολικά περίπου 20 δις ευρώ. Ομως την ίδια στιγμή το ελληνικό δημόσιο χρεώνεται με άλλα 50 δις των δόσεων, που λίγη αριθμητική να ξέρει κανείς, καταλαβαίνει ότι πρόκειται για αύξηση του χρέους κατά 30 ακόμα δις. Και αυτό το “κούρεμα” - όπως και το προηγούμενο “κούρεμα” τον Φλεβάρη του 2012 - μαζί με τα μέτρα που τα συνοδεύουν θα εκτινάξει ακόμα περισσότερο το δημόσιο χρέος που από 129,7% του ΑΕΠ το 2009 έχει φτάσει το 176,7% του ΑΕΠ το 2012.
Δεύτερο, όσον αφορά το δρόμο που θα πάρουν όλα αυτά τα δις. Θα πάνε μήπως στους “πολίτες”; Οχι βέβαια, όλα για τους τραπεζίτες και τους βιομήχανους θα πάνε. Από την δόση των 34,3 δις που εξασφάλισε η κυβέρνηση, σύμφωνα με τον επικεφαλής του EFSF, Κ. Ρέγκλινγκ, τα 16 δις ευρώ θα πάνε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τα 11,3 δις ευρώ για το πρόγραμμα της επαναγοράς κρατικών ομολόγων και τα 7 δις ευρώ για τον κρατικό προϋπολογισμό.
Η υπόθεση ότι τα 16 δις ευρώ θα καταλήξουν στους “πολίτες” γιατί οι τράπεζες θα ανοίξουν τους κρουνούς και θα δίνουν δάνεια είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Σε αντίθεση με τις ελπίδες του Βενιζέλου ότι «το πρώτο εξάμηνο του 2013 είναι εξάμηνο στροφής” ότι “θα αλλάξει το κλίμα, η ατμόσφαιρα, η προσδοκία” οι προβλέψεις είναι ότι το 2013 η παγκόσμια οικονομία θα μπει ακόμα περισσότερο μέσα στην ύφεση. Οι τράπεζες θα πάρουν την νέα αναχρηματοδότηση, και απλά θα γίνουν ακόμα πιο σφιχτές. Είναι χαρακτηριστική από αυτήν την άποψη η δήλωση του Προβόπουλου που έτρεξε να προεξοφλήσει ότι “η ανακεφαλαιοποίηση δεν θα οδηγήσει σε άμεση χρηματοδότηση”.
Αξίζει να σημειώσουμε παρενθετικά ότι στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες μπήκε και ένα τέλος στην σπέκουλα (που ξεκίνησε το καλοκαίρι, με τους πανηγυρισμούς τότε, σχετικά με το χρέος της Ισπανίας), ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα γίνεται κατευθείαν στις τράπεζες χωρίς να επιβαρύνει το δημόσιο χρέος των χωρών της ΕΕ – και άρα και της Ελλάδας. Στη Σύνοδο Κορυφής, (μετά από πολύ παζάρεμα και αρκετές ασάφειες) αποφασίστηκε ο ενιαίος εποπτικός μηχανισμός για τις τράπεζες της Ευρωζώνης να τεθεί σε λειτουργία από την 1η Γενάρη του 2014. Προς το παρόν, όλα τα δις που παίρνουν οι έλληνες τραπεζίτες χρεώνονται κατευθείαν στο ελληνικό δημόσιο.
Προτεραιότητα
Από τη δόση των 34,3 δις, μένουν υπόλοιπο τα 7 δις τα οποία ο Σαμαράς πανηγυρίζει ότι θα πάνε στον προϋπολογισμό. Αλλά εδώ μην φανταστείτε υγεία, παιδεία, πρόνοια, σκεφτείτε Siemens, φαρμακοβιομηχανίες, κατασκευαστικές. Όπως διαβάζουμε στον Τύπο: “προτεραιότητα θα δοθεί στην αποπληρωμή οφειλών προς εξαγωγικές επιχειρήσεις, αλλά και στην εξόφληση ξένων και εγχώριων εταιρειών” και ό,τι περισσέψει για να καλύψει τα πετσοκομμένα εφάπαξ των υπαλλήλων.
Οσον αφορά στο τέλος “των πιέσεων και των εκβιασμών” η καταβολή αυτών των δόσεων γίνεται με απόλυτα εξευτελιστικούς όρους για το ελληνικό δημόσιο. Ο EFSF θα δώσει το σύνολο το 52,5 δις ευρώ τους αμέσως επόμενους μήνες σε δόσεις (η πρώτη είναι τα 34,3 δις) ώστε να μπορεί ταυτόχρονα να πιέζει και να εκβιάζει για νέες περικοπές στο δημόσιο και άμεση προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων. Οσον αφορά στον προϋπολογισμό, είναι χαρακτηριστικό ότι η χρηματοδότηση που αφορά τον κρατικό προϋπολογισμό θα δοθεί σε τρεις δόσεις σε συνάρτηση με την “εφαρμογή των μέτρων” που επιβάλλει η τρόικα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Σόιμπλε.
Οσον αφορά στις ιδιωτικοποιήσεις, στις Βρυξέλλες ο Σαμαράς συζήτησε ένα ταχύρρυθμο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων για το πρώτο τρίμηνο του 2013 το οποίο και πρόκειται να συζητήσει με το Βενιζέλο και τον Κουβέλη τις αμέσως επόμενες μέρες. Ηδη τα παπαγαλάκια έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σαν τους “επενδυτές” που θα φέρουν την “ανάπτυξη” και τις επενδύσεις. Σαν και αυτή που έφεραν ο Σαφά στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ο Βγενόπουλος στην Ολυμπιακή και οι ιδιώτες “πάροχοι” ενέργειας” στη ΔΕΗ.
Μέσα στις επόμενες βδομάδες η συγκυβέρνηση Σαμαρά θα έχει να εφαρμόσει στην πράξη ταυτόχρονα κλεισίματα και συγχωνεύσεις νοσοκομείων, σχολείων, ΑΕΙ, ΤΕΙ, μαζικές απολύσεις και κατάρρευση υπηρεσιών στο δημόσιο, ιδιωτικοποιήσεις, το φορολογικό νομοσχέδιο και νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Ισως η μόνη ειλικρινής δήλωση του Σαμαρά ήταν αυτή ότι “ένας μαραθώνιος μόλις τελείωσε και ένας άλλος μόλις ξεκινάει”.
Είναι στο χέρι του εργατικού κινήματος, ΤΩΡΑ, να απλώσουμε σε κάθε εργατικό χώρο και γειτονιά το παράδειγμα των απεργών στους ΟΤΑ, κάνοντας αυτήν την αδύναμη συγκυβέρνηση να κλατάρει στο πρώτο χιλιόμετρο.