“Τρομοκράτες”. Έτσι χαρακτήρισε ο Σαμαράς τους απεργούς εργαζόμενους στους Δήμους. Η δήλωση δείχνει από μόνη της την τρομάρα που έχουν προκαλέσει στην κυβέρνηση, οι κινητοποιήσεις των δημοτικών υπαλλήλων. Η απόφαση του υπουργού Μανιτάκη, να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία της απογραφής, για να διαγράψει από τις λίστες μισθοδοσίας όσους υπαλλήλους προορίζονται για τις διαθεσιμότητες – απολύσεις, ήταν που έδωσε το έναυσμα για την περαιτέρω κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με απεργία από την Πέμπτη 13/12, μέχρι τουλάχιστον την Τετάρτη 19/12, ημέρα απεργίας της ΑΔΕΔΥ.
Την απάντηση στον Μανιτάκη την έδωσαν ήδη την επόμενη μέρα Τετάρτη 12/12, με ένα συλλαλητήριο που έφτασε να μπει μέχρι τον προαύλιο χώρο της Βουλής, ενώ ιδιαίτερα μαζική ήταν και η διαδήλωση της Παρασκευής 14/12. Εν τω μεταξύ, οι απεργοί δεν άφησαν σε χλωρό κλαρί οποιαδήποτε διαδικασία στην οποία συμμετείχε τροϊκανός ή προωθούσε τα σχέδιά διάλυσης για την τοπική αυτοδιοίκηση. Είτε ήταν η παρουσία του υπουργού εργασίας στο κτίριο του ΤΕΑΔΥ, είτε η συνάντηση Ελλήνων και Γερμανών δημάρχων υπό την αιγίδα του Φούχτελ, είτε ομιλία του Μανιτάκη στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, σε κάθε περίπτωση εκατοντάδες απεργοί πολιορκούσαν τις διαδικάσιες.
Ξαναζωντάνεμα
Το ξαναζωντάνεμα των κινητοποιήσεων και η εκ νέου μαζικοποίηση των απεργιακών συλλαλητηρίων έχει να κάνει με την προοπτική της νίκης, που έβαλε η απόφαση για 48ωρες απεργίες και συντονισμό με άλλους κλάδους του δημοσίου. Μια προοπτική η οποία είναι ρεαλιστική, αν λάβουμε υπόψη και τον πανικό που έχει πιάσει τα κυβερνητικά επιτελεία. Αρκεί η απεργιακή κλιμάκωση να συνεχιστεί και να κάνει κι ένα βήμα παρακάτω. Απεργίες σε όλους τους δήμους, μέσα στις γιορτές, αλλά και άνοιγμα των απεργών στις γειτονιές. Τοπικοί συντονισμοί κι άνοιγμα απεργιακών ταμείων μπορούν να δυναμώσουν ακόμα περισσότερο τον αγώνα των εργατών στους ΟΤΑ, που ήδη έχουν γίνει φάρος για όλη την εργατική τάξη της χώρας.
Ήδη μια σειρά πρωτοβάθμια σωματεία ΟΤΑ παίρνουν τέτοιες πρωτοβουλίες όπως στο Δήμο Αγ.Παρασκευής. Εκεί οι εργαζόμενοι πήραν απόφαση για συνέχιση των απεργιών και μετά τις 19/12 και καλούν σε συντονισμό τα σωματεία της περιοχής. Δεν είναι ώρα για κινήσεις “καλής θέλησης”, αναστολή των απεργιών κι αναζήτηση “άλλων” μορφών πάλης. Γιορτές με σκουπίδια στους δρόμους θα σημαίνουν πραγματική πίεση για την κυβέρνηση, ή να πάρει πίσω τις απολυσεις ή να φύγει. Ειδικά αν σε κάθε γειτονιά οι απεργοί πλαισιώνονται από συμπαραστάτες εργαζόμενους και κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι δίνουν κουράγιο κι ενίσχυση. Είναι ευθύνη όλης της Αριστεράς να συστρατευθεί σε μια τέτοια προοπτική. Αν πριν ένα χρόνο ήταν η Χαλυβουργία, το Άλτερ, ο Λουκίσας, φέτος είναι οι απεργοί στους δήμους και το δημόσιο. Μπορούν να νικήσουν.
Γιώργος Μακρόπουλος, εργαζόμενος στο Δήμο Αγίας Παρασκευής
“Είμαι άτομο με ειδικές ανάγκες και είχα προσληφθεί ως ΑΜΕΑ. Από προχτές το όνομά μου δεν υπάρχει στις λίστες των εργαζόμενων του δημόσιου τομέα. Εχουμε διαγραφεί χωρίς κανένα κριτήριο, από το δήμο Αγίας Παρασκευής 11 άτομα, ούτε εξαιρέσεις ούτε τίποτα και μας λένε ‘φέρτε μας τους φακέλους σας να τους εξετάσουμε αλλιώς κινούμαστε δικαστικά και όποτε ξεμπερδέψουμε’.
Είμαστε ήδη σε απεργία με βάση την απόφαση της ΠΟΕ-ΟΤΑ, οργανώνουμε όλες τις υπηρεσίες του δήμου και ενημερώνουμε τους πολίτες πχ τους γονείς σε παιδικούς σταθμούς, για να έχουμε τη συμπαράσταση των δημοτών. Προσπαθούμε να συνεννοούμαστε με τους διπλανούς δήμους και διπλανές υπηρεσίες του δημοσίου για να κάνουμε κινητοποιήσεις όλοι μαζί. Προσωπικά σέβομαι το ψωμί που τρώω τόσα χρόνια και έχω το δικαίωμα να το υπερασπιστώ. Ο αγώνας θα συνεχίσει μόνο με απεργία διαρκείας, χωρίς λήξη της απεργίας, δεν έχει νόημα να κάνουμε δύο, τρεις, πέντε μέρες και μετά να σταματάμε”.
Αναστασία Μαράτου, εργαζόμενη στο Δήμο Ιλίου
“Έχω σταματήσει να υπάρχω, εγώ κι άλλα άτομα, εν μία νυκτί. Και ψαχνόμασταν. Δεν υπήρχαμε πουθενά, ήμαστε οι αόρατοι υπάλληλοι. Δεν θα τους περάσει αν είμαστε ενωμένοι. Δεν γίνεται χωρίς αγώνα. Τίποτα δεν μας χαρίζεται. Εμείς τους χαρίζουμε. Τα λεφτα μας, τις κρατήσεις. Μας έχει κάτσει 25 χρόνια ο καθένας τους στην πλάτη μας. Κρατήσεις από δω, κρατήσεις από κει και τελικά δεν έχουμε γιατρούς, δεν έχουμε καθηγητές, έχουν διαλυθεί τα πάντα. Άμα καθήσουμε σπίτι και βλέπουμε Σουλεϊμάν, δεν θα κάνουμε τίποτα. Θέλω να πιστεύω ότι θα πάμε στις γιορτές με απεργία.”
Αλίκη, εργαζόμενη στο Δήμο Φιλαδέλφειας - Χαλκηδόνας
“Δηλώνω υπεύθυνα, ευσυνείδητα, απόλυτα, η μόνη λύση είναι η ανατροπή. Κλιμακώνουμε τον αγώνα και το ζητούμενο είναι να το κλιμακώσει κι ο καθένας μας. Να καταλάβει σαν οντότητα ότι μπορεί, ότι έχει τη δύναμη. Όπως τους έφερε, μπορεί να τους στείλει κι από κει που ‘ρθανε. Αλλά να ξέρει ότι αυτό θα έχει και συνέπειες. Αν φοβόμαστε να κλιμακώνουμε τον αγώνα, δεν κάνουμε δουλειά. Η λύση είναι η ανατροπή, το τι συνεπάγεται όλοι πρέπει να είμαστε έτοιμοι να το αντιμετωπίσουμε.”
Βάγια, εργαζόμενη στο Δήμο Ν.Ιωνίας
“Το όνομά μου το είδα στη λίστα με τα 19 άτομα του Δήμου Ν.Ιωνίας που απολύονται. Είμαστε όχι μόνο σε διαθεσιμότητα αλλά διαγραφθέντες, ξαφνικά. Αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα. Κανείς δεν το περίμενε. Πιστεύαμε ότι θα βρεθεί κάποια λύση. Από κει και πέρα το θέμα είναι να πολεμήσουμε. Να μπορέσουμε να αγωνιστούμε όπως όλοι οι άνθρωποι. Είμαι με το μέρος όλων των ανθρώπων που είναι στην κατάσταση που είμαι κι εγώ. Θέλω να μην το βάζουμε κάτω. Για να προχωρήσουμε με ψηλά το κεφάλι.”
