H νέα δημοσκόπηση της MRB για το Mega που παρουσιάστηκε στην Ανατροπή του Πρετεντέρη την προηγούμενη βδομάδα είχε μια σειρά από εντυπωσιακά στοιχεία όχι τόσο για την επιρροή των κομμάτων, αλλά για την εικόνα που επικρατεί μαζικά μέσα στην κοινωνία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που κατέγραψαν τα συναισθήματα των ερωτηθέντων να κυμαίνονται ανάμεσα στην απογοήτευση (65,6%) και την οργή (64,1%) πάγωσαν το χαμόγελο ακόμα και στο πρόσωπο των εκπαιδευμένων στην προπαγάνδα Πρετεντέρηδων.
Ακόμα περισσότερο εντυπωσιακές ήταν οι - ανάποδες από την κυρίαρχη προπαγάνδα - απαντήσεις που αφορούν το πώς αντιμετωπίζει ο κόσμος την ΕΕ: Το 64,2% απαντούσε ότι δεν εμπιστεύεται την Ευρωπαϊκή Ένωση με το 10,5% λέει "ναι, μάλλον ναι". Το 55,3% πιστεύει ότι ήταν λάθος η ένταξη στο ευρώ. Οι ίδιοι οι αναλυτές έκαναν λόγο για πρωτόγνωρα νούμερα “ευρωσκεπτικισμού” που δεν μπορούσε καν να ανατρέψουν το 32% του “Ναι” και το 39,2% του “μάλλον ναι” στο ερώτημα “αν θέλετε η χώρα να παραμείνει στο ευρώ”. (Το “Όχι” σε αυτήν την ερώτηση ήταν 21,5%).
Πολλοί προσπάθησαν να εξηγήσουν την αντίφαση στις απαντήσεις με την εξήγηση ότι οι αρνητικές εκφράζουν το “θυμικό”, την οργή, ενώ οι θετικές απαντήσεις το μυαλό και την ωριμότητα. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς όχι άδικα ότι η εξήγηση είναι ότι το “Όχι” εκφράζει τη λογική και το ρεαλισμό, ενώ το “Ναι” το θυμικό, το φόβο (του 48%) που κατέγραψε η δημοσκόπηση. Βέβαια, η εξήγηση σε αυτήν την αντίφαση είναι καταρχήν πολιτική.
Το πρόβλημα είναι ότι απέναντι στη συνεχή, αδυσώπητη και ασταμάτητη προπαγάνδα του τρόμου που έχουν εξαπολύσει τους τελευταίους μήνες η ξένη και ντόπια τρόικα των καπιταλιστών δεν υπάρχει μια καθαρή απάντηση από την πλευρά όσον αμφισβητούν την αναγκαιότητα των μνημονίων. Με την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίζει ακραιφνώς τον λεγόμενο “ευρωπαϊκό προσανατολισμό” του κόμματος και με την εσωτερική αντιπολίτευση να μην τολμάει να κοντράρει αυτήν την αντιμετώπιση (κάτω από την πίεση της εσοκομματικής “ενότητας”) αφήνει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που στρέφεται στη σωστή κατεύθυνση, ακάλυπτο και μπερδεμένο πολιτικά.
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για ένα πρόγραμμα αντικαπιταλιστικής ανατροπής για διαγραφή του χρέους, έξοδο από ΕΕ και ΟΝΕ, κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, όχι μόνο πατάει σε ένα γόνιμο έδαφος, αλλά μπορεί και πρέπει να τραβήξει και την υπόλοιπη αριστερά σε αυτήν την κατεύθυνση.