Non paper που φεύγουν ανυπόγραφα από το Υπουργείο Παιδείας προς τον Τύπο, υβριστικές δηλώσεις κυβερνητικών βουλευτών και πλήθος ψεμάτων σε συνδυασμό με την επιστράτευση αποτελούν το οπλοστάσιο της κυβέρνησης απέναντι στον αγώνα των εκπαιδευτικών.
Οι εκπαιδευτικοί τόσο με τις επίσημες ανακοινώσεις της Ομοσπονδίας όσο και μέσα από τις έρευνες του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) και άρθρα καθηγητών στο Διαδίκτυο και τις εφημερίδες καταρρίπτουν καθημερινά την προπαγάνδα του Υπουργείου και των φερέφωνών του, με «πρωταθλητή» διαστρέβλωσης το Κυριακάτικο Θέμα.
To Yπουργείο Παιδείας έστειλε την Παρασκευή 10/5 ένα non-paper μιάμισης σελίδας με τίτλο «Μύθοι και Συντεχνιακές Στρεβλώσεις της πραγματικότητας από την ηγεσία της ΟΛΜΕ» στην προσπάθειά του να βοηθήσει τα διάφορα «παπαγαλάκια» να ρίχνουν λάσπη στους καθηγητές.
Το μεγαλύτερο ψέμα που χρησιμοποιούν από την πρώτη στιγμή της σκέψης για κινητοποίηση των εκπαιδευτικών είναι ότι οι «καθηγητές κάνουν απεργία στις εξετάσεις για να μην δουλέψουν δύο ώρες περισσότερο».
Η αλήθεια είναι ότι με την αύξηση του ωραρίου ανοίγει ο δρόμος για χιλιάδες απολύσεις. Πρώτα θύματα είναι το πιο πολύπαθο κομμάτι του κλάδου: οι αναπληρωτές. Αν περάσει αυτή η αύξηση των ωρών, άμεσα εκτός σχολείου θα βρεθούν από τον Σεπτέμβρη 10 χιλιάδες αναπληρωτές καθηγητές. Το non-paper του Υπουργείου «καρφώνεται» από μόνο του προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα αφού αναφέρει ότι “οι αναπληρωτές καθηγητές είναι συμβασιούχοι και η μη πρόσληψή τους δεν σημαίνει «απόλυση»”.
Ειδικά, αυτό το κομμάτι των εκπαιδευτικών τρέχει από σχολείο σε σχολείο για να καλύψει τα λειτουργικά κενά που έχει αφήσει η πολιτική των ανύπαρκτων διορισμών των κυβερνήσεων, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Ακόμα και με αυτό το «τέντωμα» και με την ελαστικοποίηση της εργασίας των εκπαιδευτικών, η ΟΛΜΕ υπολογίζει ότι τη φετινή χρονιά χάθηκαν 32 χιλιάδες ώρες εξαιτίας της έλλειψης καθηγητών.
Αυτές οι απολύσεις είναι όμως μόνο η αρχή του σχεδίου της κυβέρνησης. Είναι κομμάτι της υπόσχεσης στην Τρόικα για 150 χιλιάδες απολύσεις τα επόμενα δύο χρόνια. Γι’ αυτό δεν είναι μόνο οι αναπληρωτές στο στόχαστρο, αλλά και οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί.
Μαζί με την αύξηση του ωραρίου πάει το Προεδρικό Διάταγμα για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που έχει ήδη σταλεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας για επεξεργασία.
Μεταθέσεις
Οι εκπαιδευτικοί που θα κριθούν υπεράριθμοι επειδή δεν θα συμπληρώνουν το 75% του ωραρίου τους σε σχολική μονάδα ή σε ομάδα σχολικών μονάδων αρχικά θα μπουν με μια σειρά κριτήρια του Υπουργείου σε πίνακες υποχρεωτικών μεταθέσεων είτε περιφερειακής εμβέλειας είτε πανελλαδικής εμβέλειας.
Με απλά λόγια καθηγητές που έχουν ήδη κάνει για πολλά χρόνια το γύρο της χώρας για να μαζέψουν μόρια και να κατασταλάξουν κάπου, θα αναγκαστούν να μετακινούνται από πολλά χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο διαμονής τους μέχρι σε εντελώς διαφορετικά σημεία της Ελλάδας.
Σε συνδυασμό με τα δύο παραπάνω μέτρα έρχονται οι καταργήσεις οργανικών θέσεων μέσω των συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων και η αξιολόγηση (την οποία ετοιμάζει το Υπουργείο), άλλοι δύο τρόποι για να φτάσουν σε απολύσεις.
Επίσης, η αύξηση του ωραρίου έχει μία ακόμα πλευρά, πιο «κρυφή». Ακόμα και με αυτόν τον τρόπο το Υπουργείο παραδέχεται ότι θα υπάρχουν κενά και υπολογίζει ότι θα χρειαστεί 2500 αναπληρωτές. Μόνο που αυτοί θα έχουν την «τύχη» να προσληφθούν μέσω ΕΣΠΑ με αποτέλεσμα να πληρώνονται με ποσά κάτω και από τον κατώτερο μισθό, όπως θεσμοθέτησαν με το Πολυνομοσχέδιο οι φωστήρες της κυβέρνησης, χωρίς να υπολογίζεται η καθυστέρηση στις πληρωμές.
Τι συμβαίνει όμως όσον αφορά το ωράριο πριν από την αύξηση που επιχειρούν να επιβάλλουν; Τα νούμερα δικαιώνουν τους εκπαιδευτικούς και διαψεύδουν την κυβέρνηση που μιλάει για «τεμπέληδες».
Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό Γιώργο Καββαδία, μέλος του Κέντρου Μελέτης και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ), ο μέσος όρος διδακτικών ωρών για τους εκπαιδευτικούς των 25 χωρών από τις 27 της Ε.Ε. για την κατώτερη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Γυμνάσιο) είναι 19,1 και για αυτούς της ανώτερης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Λύκειο) είναι 18,4. Στην Ελλάδα, όπου δεν υπάρχει αντίστοιχος διαχωρισμός, ο μέσος όρος διδασκαλίας είναι 18,5 διδακτικές ώρες τη βδομάδα.
Με απλά λόγια, όπως γράφει ο εκπαιδευτικός και αναλυτής Χρήστος Κάτσικας, «στην πραγματικότητα το διδακτικό ωράριο των καθηγητών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αρχίζει από τις 21 ώρες την εβδομάδα και αποκλιμακώνεται ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας σε 19, 18 και τελικά 16 μετά την εικοσαετία». Σε αυτά βέβαια δεν υπολογίζεται η εργασία στο σπίτι, οι διοικητικές εργασίες που αναλαμβάνουν εκπαιδευτικοί για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και η εθελοντική δουλειά που προσφέρουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί για ενισχυτική διδασκαλία (που έχουν τσακίσει οι κυβερνήσεις) σε μαθητές που έχουν μαθησιακές δυσκολίες ή οικονομική στενότητα.
Σε αυτό το σημείο αξίζει να υπενθυμίσουμε την τοποθέτηση της UNESCO που σε μελέτη της αναφέρει: «κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός εκπαιδευτικού αντιστοιχεί σε τέσσερις ώρες εργασίας γραφείου», δηλαδή ότι 21 ώρες διδασκαλίας ισοδυναμούν με 84 ώρες δουλειάς(16,8 καθημερινά).. Αυτά όμως είναι «ψιλά γράμματα» για το Υπουργείο αφού τα υποστηρίζουν οι…αριστεριστές των Παρεμβάσεων…
«Παχυλοί Μισθοί»
Τα νούμερα για τους μισθούς των εκπαιδευτικών είναι το ίδιο αποκαλυπτικά. Το ΚΕΜΕΤΕ σε έρευνα του (ολόκληρη στον εξής σύνδεσμο http://tinyurl.com/c7vwv59) παρουσιάζει ατράνταχτα στοιχεία που δείχνουν ότι οι μισθοί των εκπαιδευτικών έχουν υποστεί μειώσεις μέχρι και 44,5%, με μεγαλύτερα θύματα τους πρωτοδιόριστους.
Ο πρωτοδιοριζόμενος εκπαιδευτικός χωρίς παιδιά λαμβάνει 670 ευρώ, ενώ με δύο παιδιά 740 ευρώ καθαρά. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα από την έρευνα: «ο κατώτατος ετήσιος μικτός μισθός του Έλληνα καθηγητή/τριας Γυμνασίου είναι το 19% του αντίστοιχου του Λουξεμβούργου, το 31% του Γερμανού καθηγητή, το 42% του Φινλανδού, το 44% του Αυστριακού, το 45% του Ισπανού, το 53% του Κυπρίου, το 57% του Ιταλού, το 66% του Πορτογάλου, το 77% του Σλοβένου, το 52% του Μ.Ο. των χωρών της Ευρωζώνης».
Νέες συγχωνεύσεις
«Οι καθηγητές στοχοποιούν τις εξετάσεις» λέει η κυβερνητική προπαγάνδα. Είναι ίσως το λιγότερο πιστευτό ψέμα. Όσο περνούν οι μέρες γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση «επένδυσε» στην απομόνωση των καθηγητών από την κοινή γνώμη εν όψει των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Η αποφασιστικότητα των εκπαιδευτικών να σηκώσουν το γάντι, έδωσε το μήνυμα στην κοινωνία ότι η απεργία γίνεται για να σώσουμε τα σχολεία, ότι οι καθηγητές παλεύουν για όλους τους εργαζόμενους γονείς και για τους μαθητές. Τα μέλη της Εργατικής Αλληλεγγύης και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που βρέθηκαν σε εξορμήσεις συμπαράστασης στις γειτονιές τις προηγούμενες μέρες και στα σχολεία το πρωί της Δευτέρας 13 Μάη έχουν να μεταφέρουν το φοβερό κλίμα αποδοχής και αλληλεγγύης που έχει επικρατήσει.
Ένας από τους βασικούς λόγους είναι και η ανοιχτή τοποθέτηση των εκπαιδευτικών ότι παλεύουν τη συνολική διάλυση του δημόσιου σχολείου. Οι συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων έχουν ήδη ξεπεράσει τις 1500 και οι συμπτύξεις τμημάτων έρχονται ξανά. Ο Υπουργός Παιδείας, Αρβανιτόπουλος, αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι θα γίνουν 64 νέες συγχωνεύσεις. Αυτό το νούμερο είναι βέβαια το ελάχιστο που θέλουν να περάσουν καθώς το πραγματικό νούμερο είναι πολλαπλάσιο, ειδικά για την περιφέρεια. Όπως γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο της ΕΑ, αν αφήσουμε να περάσουν τα μέτρα τους, η εικόνα του σχολείου θα θυμίζει το ’50. Μαθητές θα ανεβαίνουν στα αγροτικά, να κατέβουν από το χωριό στη χώρα ή θα ξεκινάνε από τη μια άκρη της Αθήνας για την άλλη για να στιβαχτούν σε 30άρια τμήματα με καθηγητές κακοπληρωμένους και με την δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης από πάνω τους.
Κάθε εργαζόμενος, κάθε μαθητής και φοιτητής χρειάζεται να δείξει την έμπρακτη αλληλεγγύη του στον δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών. Η νίκη τους, θα είναι νίκη για όλους μας!
Μαθητές Καθηγητές Ενωμενοι
Οι καλύτεροι σύμμαχοι των καθηγητών είναι οι μαθητές τους. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις που μας έδωσαν μαθήτριες στο συλλαλητήριο της Αθήνας την Δευτέρα 13 Μάη.
Η Μάνια Καρτελιά βρέθηκε στο πούλμαν που είχε βάλει η ΕΛΜΕ Χαλκίδας μαζί με τους καθηγητές της για τη διαδήλωση. «Οι μαθητές χρειάζεται να είναι μαζί με τους καθηγητές. Περνάμε τόσες ώρες μαζί και τους καταλαβαίνουμε, όπως μας καταλαβαίνουν και αυτοί» τόνισε αρχικά. Στη συνέχεια πρόσθεσε «η μαζικότητα είναι αυτή που θα νικήσει, να πάμε όλοι μαζί ενωμένοι. Να υποστηρίξουμε αυτή την απεργία όπως υποστηρίζουν αυτοί εμάς τόσα χρόνια. Μέσα στη σχολεία θα χτίσουμε πυρήνα των μαθητών που συμφωνούν με την απεργία, θα μαζέψουμε υπογραφές και με τα κείμενα της ΚΕΕΡΦΑ, αλλά και θα φτιάξουμε δικό μας κείμενο ως μαθητές.
Θα πάρουμε τους καθηγητές που είναι απεργοί, θα βγούμε μαζί τους μπροστά στην πόρτα και δεν θα αφήσουμε τους απεργοσπάστες να περάσουν την Παρασκευή. Θα τους εξηγήσουμε όλοι μαζί γιατί πρέπει να είναι με την απεργία. Tην Πέμπτη έχουμε και πορεία στη Χαλκίδα το απόγευμα όπου έχουμε καλέσει και τους εργάτες των τσιμεντάδικων της ΑΓΕΤ να είναι στην ίδια διαδήλωση με τους εκπαιδευτικούς, να στηρίξουν ο ένας τον άλλο».
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η Νεφέλη Πετρούτσου, μαθήτρια στο 3ο Λύκειο Ζωγράφου. «Όλοι οι μαθητές στηρίζουμε την απεργία των καθηγητών μας, όπως των γονιών μας που έγιναν το προηγούμενο διάστημα. Βάζουμε στόχο να προχωρήσουμε σε καταλήψεις για να συντονιστούμε με τους αγώνες των καθηγητών μας. Σε γειτονικό σχολείο έβγαλαν προκήρυξη με την οποία λένε ότι στηρίζουν την απεργία, θα το κάνουμε και εμείς άμεσα σε συνεργασία με άλλα σχολεία. Είμαστε ενάντια στην επιστράτευση των καθηγητών και θα βάλουμε πανό στα σχολεία μας, ενώ θα είμαστε με ντουντούκα κάθε μέρα έξω από το σχολείο».
Το σχολείο που αναφέρει η Νεφέλη είναι το 4ο Λύκειο Ζωγράφου. Η ανακοίνωση στήριξης των καθηγητών που υπογράφεται από Πρωτοβουλία Μαθητών αναφέρει ανάμεσα σε άλλα: «Είναι γνωστή η οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της Ελλάδας. Ανεργία, υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, ξεπούλημα του δημοσίου συνθέτουν το μνημονιακό μωσαϊκό.
Οι εκπαιδευτικοί όπως όλοι οι εργαζόμενοι δέχονται τα τελευταία χρόνια μια ανελέητη επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα με αποκορύφωμα τις μεταρρυθμίσεις που ύπουλα θέλησε το υπουργείο να περάσει πριν τις πανελλήνιες που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει μείωση των μισθών τους (σημειωτέον ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί παίρνουν τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη), συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, μείωση των κονδυλίων για την παιδεία, αύξηση διδακτικού ωραρίου, υποχρεωτικές μεταθέσεις. Οι καθηγητές μας δώσαν σε εμάς τους μαθητές μα και σε ολόκληρη την κοινωνία το καλύτερο παράδειγμα προκηρύσσοντας απεργία, δείχνοντας τον δρόμο του συλλογικού αγώνα και όχι της ηττοπάθειας απέναντι στην βαρβαρότητα του μνημονίου και της “ανάπτυξης”».