Δύο βδομάδες μένουν για τη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που θα πραγματοποιηθεί στις 1-2 Ιούνη στην Αθήνα.
Σε αυτό το δισέλιδο, μπορείτε να διαβάσετε τις παρεμβάσεις του Δημήτρη Δεσύλλα, Περιφερειακού Σύμβουλου Δυτικής Ελλάδας, μέλος ΠΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του Γιάννη Κούτρα, Περιφερειακού Σύμβουλου Κεντρικής Μακεδονίας, μέλος ΠΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ρεπορτάζ από τη συζήτηση, τις συνελεύσεις των τοπικών επιτροπών που συνεχίζεται, αλλά και τη δράση για την οργάνωση της συμπαράστασης στην απεργία των καθηγητών και ενάντια στη φασιστική απειλή.
Νέες προκλήσεις και απαιτήσεις
Bαδίζοντας προς τη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, βρισκόμαστε μπροστά σε κρίσιμο σταυροδρόμι για τα δικαιώματα των εργαζομένων και το μέλλον της νέας γενιάς.
Τρία χρόνια με τρία Μνημόνια, ζούμε τη συνεχή κατακρήμνιση μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών, τη συνεχή απογείωση της ανεργίας, της εργοδοτικής ασυδοσίας και της φορομπηξίας, τη συντριβή των υπολειμμάτων του «κράτους πρόνοιας» και την επέλαση της κρατικής τρομοκρατίας, το γενικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τη μετατροπή όλης της Ελλάδας σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη (Ε.Ο.Ζ.) υπερεκμετάλλευσης και περιβαλλοντικής καταστροφής, με έτοιμη «συνταγή», που θα φέρει από την Κίνα ο κ. Σαμαράς! Όλα αυτά συγκροτούν την αστική προσπάθεια διεξόδου από τη βαθιά και δομική, ιστορικών διαστάσεων, καπιταλιστική κρίση σε βάρος των εργαζομένων. Με στόχο τη ριζική - αντεπαναστατική αλλαγή όλων των κοινωνικοπολιτικών συσχετισμών υπέρ του κεφαλαίου.
Σε προηγούμενες περιόδους στην κρατική προπαγάνδα περί «ανάπτυξης» απαντούσαμε με το γνωστό «όταν ευημερούν οι δείκτες και οι αριθμοί, δυστυχούν οι άνθρωποι». Τώρα που δυστυχούν και οι αριθμοί (ανεργία 30%, ανασφάλιστη εργασία 40%, πτώση του Α.Ε.Π. 25% κ.ά.) γίνεται φανερό ότι με τις «συνταγές σωτηρίας» Μνημονίων - Κυβερνήσεων - ΕΕ - ΔΝΤ οι εργαζόμενοι στη χώρα μας, όχι απλώς δυστυχούν. Στην κυριολεξία εξανδραποδίζονται, καταστρέφονται, οδηγούνται σε εξαθλίωση και σε γενοκτονία. Κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που επιβάλλει και απαιτεί σοβαρότητα, άλλη ποιότητα και άλλους ρυθμούς παρέμβασης από το Εργατικό Κίνημα και την Αριστερά για την άμεση ανατροπή της!
Η πρωτοφανής σε βαρβαρότητα αντιλαϊκή επίθεση Κυβέρνησης - ΕΕ - Κεφαλαίου, μας φέρνει αντιμέτωπους με κρίσιμα ερωτήματα και διλήμματα:
Θα συνεχίσει η αναντιστοιχία ανάμεσα στη σφοδρότητα της επίθεσης και στους ρυθμούς ταξικής ανασυγκρότησης του Εργατικού Κινήματος; Θα συνεχίσει η κυριαρχία του «κοινωνικού αυτοματισμού» και του αποσυντονισμού των αγώνων; Ή θα συμβάλουμε να προωθηθεί έμπρακτα η αγωνιστική αλληλεγγύη και ο αγωνιστικός συντονισμός όλων των μαχόμενων τμημάτων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, η ανατρεπτική κοινή δράση της Αριστεράς, συνολικά η συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής της επίθεσης και της «συντεχνίας» της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, που την προωθεί;
Η μαζική λαϊκή πάλη για την επιβίωση και την ανατροπή θα συνθλιβεί ανάμεσα στις μυλόπετρες του διαχειριστικού κυβερνητισμού (ΣΥΡΙΖΑ) και του, ακίνδυνου για το σύστημα, πρωτόγονου σεχταρισμού (ΚΚΕ); Ή θα συμβάλουμε πολιτικά και προγραμματικά, ώστε αυτή να υψωθεί σε ένα συνολικό αντίπαλο δέος απέναντι στην αστική πολιτική, ανοίγοντας το δρόμο και φέρνοντας πιο κοντά την αντικαπιταλιστική επανάσταση και την Κομμουνιστική διεθνιστική προοπτική;
Θα μείνουν βαλτωμένα τα πράγματα και οι συσχετισμοί της ανεπάρκειας και της αυτάρκειας στην Αριστερά; Ή θα συμβάλουμε αποτελεσματικά (με κοινό μετωπικό σχέδιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στη συγκρότηση του τρίτου πόλου μιας μεγάλης μετωπικής Αντικαπιταλιστικής - Επαναστατικής - σύγχρονης Κομμουνιστικής Αριστεράς, που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί σημαντικό πρώτο βήμα κατάκτησης και προώθησής της;
Η 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απαντήσει θετικά σ΄ αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα, αν βαθύνει το προγραμματικό κεκτημένο της, αν προωθήσει κοινή μετωπική πολιτική στην κατεύθυνση του τρίτου πόλου της Αριστεράς, αν κατακτήσει ανώτερη δημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία και ισότιμο ρόλο των χιλιάδων αγωνιστών της.
13/5/2013
Δημήτρης Δεσύλλας, Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας - Μέλος Π.Σ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Δεν υποτιμάμε καμιά μάχη
Η πορεία προς τη 2η Συνδιάσκεψη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται σε μία περίοδο που το θερμόμετρο του κινήματος ανεβαίνει. Η απεργία των καθηγητών παίρνει διαστάσεις μετωπικής αντιπαράθεσης της εργατικής τάξης και του κινήματος συνολικά ενάντια στην τροϊκανή κυβέρνηση.
Ο μαζικός ξεσηκωμός των μεταναστών και του αντιρατσιστικού κινήματος στη Μανωλάδα, η ηρωική αντίσταση των κατοίκων στις Σκουριές της Χαλκιδικής που παρά την άγρια καταστολή έχει κατορθώσει να ξεσηκώσει ένα πανελλαδικό κίνημα ενάντια σε Καναδούς και ντόπιους χρυσοθήρες, η αντιφασιστική πάλη που συνεχίζει να μπλοκάρει τους χρυσαυγίτες σε κάθε γωνιά της χώρας, είναι οι φλόγες που όχι μόνο δεν λένε να σβήσουν αλλά με κάθε αφορμή φουντώνουν και απειλούν να κάψουν κάθε σχεδιασμό του Σαμαρά.
Και πέρα από τους ήδη ξεκινημένους αγώνες υπάρχουν μπροστά μας νέα μέτωπα όπως οι μάχες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ΕΥΑΘ ή οι μάχες ενάντια στα κλεισίματα των νοσοκομείων.
Αυτές είναι οι προκλήσεις με τις οποίες πρέπει να αναμετρηθούμε το επόμενο διάστημα. Όχι κάνοντας κριτική αφ’ υψηλού, ούτε μένοντας σε διακηρύξεις και προγράμματα επί χάρτου, αλλά οργανώνοντας πολιτικά τους αγώνες με τολμηρές πρωτοβουλίες και ενωτική δράση. Η αντιπαράθεση με τις διαχειριστικές λογικές του ΣΥΡΙΖΑ, πχ δημοψήφισμα για το νερό, θεσμική απάντηση στους φασίστες, απροθυμία απεργιακής κλιμάκωσης κλπ, αλλά και με τον σεχταρισμό του ΚΚΕ που φτάνει να μη στηρίζει την απεργία των καθηγητών, μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνον όταν βάζουμε σε κίνηση τον κόσμο. Η προσπάθεια να μην υποτιμήσουμε καμία μάχη και να πρωτοστατήσουμε στην οργάνωση της με ταυτόχρονη πολιτική γενίκευση είναι το μέτωπο στο οποίο θα κριθεί η αντικαπιταλιστική αριστερά το επόμενη περίοδο.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε φτωχός συγγενής όλο το προηγούμενο διάστημα. Η δράση μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Δεν υποτιμήσαμε καμία μάχη, από τα σκάνδαλα του Ψωμιάδη και τις προκλήσεις του Τζιτζικώστα, μέχρι τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία στις Σκουριές και το Κιλκίς. Από τη μάχη ενάντια στα ρατσιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους φασίστες, όπως ο Βελλόπουλος, μέχρι τη μάχη να μην περάσουν οι απολύσεις των ΙΔΑΧ εργαζόμενων της περιφέρειας, η παράταξη μας ήταν η συνεπής αντικαπιταλιστική δύναμη που έδινε φωνή στο κίνημα και καθόριζε τον τόνο απέναντι στη δεξιά πλειοψηφία.
Αυτό το κατορθώσαμε μέσα από την καθαρή ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση, με την προβολή του αντικαπιταλιστικού προγράμματος ως συνολική απάντηση στην κρίση, την ενιαιομετωπική τακτική προς την υπόλοιπη αριστερά και την άρνηση κάθε συνδιαχειριστικής λογικής στα αυτοδιοικητικά ζητήματα. Το σημαντικότερο όμως ήταν η παρουσία των συντρόφων μας σε όλα τα μέτωπα του κινήματος που μας έκανε οργανικό κομμάτι των αντιστάσεων, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να είναι σήμερα δυνατότερη οργανωτικά σε κάθε σημείο της περιφέρειας.
Στη συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρειάζεται να ξεκινήσουμε από την αφετηρία ότι ο ρόλος μας ήταν προωθητικός σε όλα τα μέτωπα, από τον αντιφασιστικό αγώνα και τις απεργίες μέχρι τα τοπικά και περιβαλλοντικά ζητήματα. Ο κόσμος που έχει στραμμένα τα μάτια του στην αντικαπιταλιστική αριστερά και στις πρωτοβουλίες που αυτή θα πάρει μέσα στο κίνημα είναι πολύ περισσότερος, έχουμε κατορθώσει να είμαστε μια διακριτή και υπολογίσιμη δύναμη σε όλη την κοινωνία. Στο χέρι μας είναι να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά και τολμηρά μέχρι να τσακίσουμε τα μνημόνια και τις τρόικες και να χτίσουμε μια νικηφόρα αντικαπιταλιστική αριστερά.
Γιάννης Κούτρας, Περιφερειακός Σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας - Μέλος Π.Σ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ