"Βεβαίως οι Κυψελιώτες έχουν εκτοπιστεί, αυτό είναι μια πραγματικότητα, βεβαίως τους αγαπάμε τους ξένους αφού φύγαν από εκεί για να έλθουν και να ζήσουν, να δουλέψουν αλλά κάπως πρέπει να μοιραστούν οι χώροι."
Τα παραπάνω λόγια της ποιήτριας Κικής Δημουλά μαζί με τη φράση «καταλαμβάνουν τα παγκάκια» εξόργισε κόσμο του κινήματος. Η προσπάθεια διάσωσης της από μνημονιακά παπαγαλάκια επικαλούμενα το κύρος της ως ποιήτριας δεν πείθουν.
«Να μοιραστούν οι χώροι"...δηλαδή τι θέλει να πει η ποιήτρια Κική Δημουλά; Να προχωρήσουμε σε απαρτχάιντ με ταμπέλες του στύλ "παγκάκια μόνο για Έλληνες", "θέσεις σε λεωφορεία μόνο για Έλληνες";
Πάντως κατοικώντας στην ίδια γειτονιά με την κυρία Δημουλά δεν μπορώ να σκεφτώ "Πως θα μοιραστούν οι χώροι" και ποια δύναμη θα επιβλέπει τη μοιρασιά (Τάγμα εφόδου, ομάδα ΔΙΑΣ, Δημοτική Αστυνομία).
Η Κυψέλη είναι μια γειτονιά πολυπολιτισμική. Ο αγώνας για να φτιαχτεί νέο σχολείο στο καταπατημένο οικόπεδο Κοκκερελ για τη μεταστέγαση του 39ου, οι αγώνες για να σωθούν τα νηπιαγωγεία, τα ιδρύματα της περιοχής όπως το Άσυλο Ανιάτων, οι δομές υγείας όπως τα κλειστά ιατρεία του Δήμου δείχνει το δρόμο. Αλήθεια σε αυτή τη βόλτα των Atenistas αυτά τα ζητήματα υπήρχαν ή μόνο κάποιοι άλλοι τα παρατηρούν; Γι’ αυτά που χάνονται τώρα από τις πολιτικές των μνημονίων «νοσταλγία» δεν υπάρχει;
Παγκάκια και πλατείες
Ρατσισμός είναι να θεωρείς ότι οι μετανάστες φταίνε για την υποβάθμιση της ζωής λες και είναι υπεύθυνοι για την κρίση, την ανεργία και την φτώχεια. Άμα σου φταίνε γιατί καταλαμβάνουν τα παγκάκια εκεί το έχεις χάσει εντελώς. Χαίρομαι που η γειτονιά μου στη Πλατεία Κυψέλης και στη Φωκίωνος Νέγρη έχει παιδιά και ηλικιωμένους όλων των χρωμάτων και εθνικοτήτων. Χαίρομαι ιδιαίτερα για τους παππούδες που καταλαμβάνουν τα παγκάκια και παίζουν ντόμινο, σκάκι, χαρτιά και άλλα επιτραπέζια. Μια κοινωνία, πολλές διαφορετικές κουλτούρες και συμπεριφορές σε συνύπαρξη και όχι όπως στην ρατσιστική μαυρίλα της Πλατείας Αγίου Παντελεήμονα με την κλειστή Παιδική Χαρά για να μην παίζουν τα παιδιά των ντόπιων και των μεταναστών και ενοχληθούν οι τοπικοί φασίστες και οι νταβατζήδες.
Ο ρατσισμός δεν κρύβεται πίσω από ποιητικές περγαμηνές. Ευτυχώς και ο κόσμος έχει μνήμη να συνδέει τους οργανικούς διανοούμενους του Μνημονίου της καταστροφής με τον ρατσισμό ως εργαλείο αποπροσανατολισμού από το ποιός ευθύνεται. Η Κική Δημουλά κραύγασε ρατσιστικά και προκάλεσε τις χιλιάδες κόσμου που τον περασμένο Οκτώβρη πλημμύρισαν τους δρόμους της Κυψέλης κατά των νεοναζί. Άλλωστε η Κυψέλη δεν ανήκει στους πρώτους οικοπεδούχους που έφτιαξαν μονοκατοικίες κάποτε...
Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ, κάτοικος Κυψέλης