Την αυτοδιάλυση του ΣΥΝ αποφάσισε η Κεντρική Επιτροπή του την περασμένη Κυριακή, ενώ το Σαββατοκύριακο που έρχεται θα συνεδριάσει το Διαρκές Συνέδριο για να επικυρώσει την απόφαση. Η απόφαση πάρθηκε κατά πλειοψηφία, καθώς μειοψήφησε πρόταση του Αριστερού Ρεύματος για να προχωρήσει στην αυτοδιάλυση τον Σεπτέμβρη και να δοθεί μεταβατικό διάστημα για την αυτοδιάλυση των συνιστωσών. Οπως αναφέρει η ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής:
“Ο ΣΥΝ κάνει ένα ακόμη βήμα για την κατάκτηση ενός ανώτερου επιπέδου ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, αποφασίζει να διαθέσει όλες τις δυνάμεις του, τα μέλη του και τα περιουσιακά του στοιχεία στον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Όλες και όλοι, αμέσως με την απόφαση του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, γινόμαστε μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και μόνο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ είναι ο καθολικός διάδοχος του ΣΥΝ, όπως και όλων των συνιστωσών που θα αποφασίσουν αντίστοιχα...»
“Τhe king is dead. Long live the king” - “Ο βασιλιάς απέθανε. Ζήτω ο βασιλιάς”, λοιπόν, καθώς ακόμα και ο τόνος της παραπάνω ανακοίνωσης δεν αφήνει περιθώρια για παρεξηγήσεις:
Για τον Τσίπρα και την ηγετική ομάδα του ΣΥΝ, το επικείμενο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ αποτελεί το εφαλτήριο για να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του κόμματος και την ολοκλήρωση του πρώτου στάδιου της κατά Δραγασάκη “βίαιας ωρίμανσης” του ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόκειται για το οργανωτικό επακόλουθο της πολιτικής δεξιάς στροφής που έχει ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ αμέσως μετά τις εκλογές, σβήνοντας ένα-ένα τα ριζοσπαστικά του στοιχεία – στροφή που είχε σαν συνέπεια τη στασιμότητα στην επιρροή του.
Η ηγετική ομάδα του ΣΥΝ βλέπει το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ σαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να κορυφώσει την καμπάνια “επιστροφής στο λαό” που έχει ξεκινήσει με περιοδείες και ομιλίες εδώ και δύο βδομάδες ο Τσίπρας, την ίδια στιγμή που θα κερδίζει τον οργανωτικό έλεγχο εκβιάζοντας τη διάλυση των συνιστωσών και μάλιστα κάτω από το δημοκρατικό μανδύα του “ΣΥΡΙΖΑ των μελών”. Χαρακτηριστικό αυτής της προσπάθειας ελέγχου, ότι ο Παπαδημούλης και άλλοι απαιτούν εκλογή “προέδρου” του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ κατευθείαν από το συνέδριο.
Στα πλαίσια αυτής της καμπάνιας, το Σάββατο το βράδυ, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε στο Αlter Summit, το εναλλακτικό συνέδριο (που στην ουσία διοργάνωσαν κάποιες από τις συνιστώσες του στο ΟΑΚΑ) και προβλήθηκε λίγο-πολύ σαν η αντιμνημονιακή συνέχεια της Γένοβα.
ΕΚΦ
Για όσους συμμετείχαν στις διαδικασίες των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Φόρουμ (ΕΚΦ) στη Φλωρεντία το 2002, στην Αθήνα το 2006, η εικόνα των λίγων εκατοντάδων, κυρίως διεθνών καλεσμένων, σε ρόλο αόρατων χειροκροτητών του τηλεοπτικού event του Τσίπρα, έμοιαζε με ταριχευμένο πτώμα.
Ηταν η ζωντανή-νεκρή απόδειξη πού μπορεί να καταλήξει ένα κίνημα όταν ο έλεγχός του περάσει στα χέρια των ρεφορμιστών. Και, δυστυχώς, μια ακόμα δικαίωση για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που πανευρωπαϊκά από εκείνη κιόλας την περίοδο αντιτίθονταν στις προσπάθειες να μετατραπεί το ΕΚΦ σε πολιτική αρένα για τον Μπερτινότι της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης και των “ρεαλιστικών” σχεδίων που οδήγησαν στην συγκυβέρνηση Πρόντι και στη διάλυση της Αριστεράς στην Ιταλία το 2006-08.
Στην Ελλάδα ο ΣΥΝ της Αριστεράς και της Προόδου ήταν το κόμμα που δημιούργησαν ο Κύρκος με το Φλωράκη στα τέλη του ΄80 προκειμένου να φτιάξουν τη μεγάλη Αριστερά της κάθαρσης και του ιστορικού συμβιβασμού και να την οδηγήσουν στη συνεργασία με τον Μητσοτάκη και στην Οικουμενική κυβέρνηση. Αφού ακολούθησε επί χρόνια μια χαμηλή πτήση στη σκιά της “μεγάλης δημοκρατικής παράταξης”, προσπάθησε (και σε κάποιο βαθμό τα κατάφερε) με μια σειρά από πρωτοβουλίες να καρπωθεί και να ελέγξει ένα κομμάτι αυτού του κινήματος. Έτσι, η “Ελληνική Επιτροπή για τη Γένοβα” έδωσε τη θέση της στο “Ελληνικό Κοινωνικό φόρουμ” που έδωσε τη θέση του στο ΣΥΡΙΖΑ.
Σήμερα, η “υπεύθυνη” πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ επιβάλει την απομάκρυνση αυτών των “βαριδιών” του παρελθόντος ενόψει αστικής διαχείρισης. Στη θέση των μαζικών εκρηκτικών διαδικασιών της Φλωρεντίας και της Γένοβας μπαίνουν οι σιωπηλοί χειροκροτητές του Τσίπρα. Όχι γιατί το κίνημα είναι σήμερα πιο πίσω από το 2002 ή το 2006, το αντίθετο ισχύει τουλάχιστον για την Ελλάδα. Όσο για τις συνιστώσες που δεν θέλουν να διαλυθούν, μπορεί να υπάρξει και μια άλλη λύση, “ότι μια συνιστώσα που δεν προκαλεί πρόβλημα παραμένει και βλέπουμε”, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρούντι Ρινάλντι στην Αυγή...