Συρία: Τα γεράκια τα βρήκαν δύσκολα, αλλά οι απειλές συνεχίζονται

Κανένας εφησυχασμός δεν πρέπει να υπάρξει μετά τη συμφωνία των ΗΠΑ με τη Ρωσία σχετικά με τα πυρηνικά της Συρίας.

Η συζήτηση της Γενεύης κατέληξε τελικά σε ένα πλάνο, σύμφωνα με το οποίο μέσα σε μία βδομάδα ο Άσαντ θα πρέπει να έχει παραδώσει όλες τις πληροφορίες για το χημικό εξοπλισμό, μέσα στους επόμενους μήνες θα φτάσουν επιθεωρητές που θα επαληθεύσουν και θα συγκεντρώσουν τα όπλα, τα οποία στα μέσα του 2014 θα πρέπει να έχουν καταστραφεί.

Δεν πρόκειται για στροφή των ΗΠΑ στην ειρηνική διπλωματία, αλλά για κέρδισμα χρόνου για να μπορέσουν να συνεχίσουν τα παζάρια και οι απειλές, τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και εντός των ΗΠΑ. Η πολεμική μηχανή παραμένει αναμμένη και η συγκέντρωση δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζεται. Στα τουρκοσυριακά σύνορα εξελίσσονται θερμά επεισόδια. Ο Ομπάμα δηλώνει ανοιχτά ότι η πολεμική επιλογή “παραμένει στο τραπέζι”. Ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένη η συμφωνία, βάζοντας αυστηρό ημερολόγιο για την τήρηση των όρων από τον Άσαντ, δίνει τη δυνατότητα στους ιμπεριαλιστές να προχωρήσουν σε γρήγορο χτύπημα ανά πάσα στιγμή, εφόσον οι όροι “δεν θα έχουν τηρηθεί”.

Σύνδρομο

Τα γεγονότα, ωστόσο, είναι δυνατό χαστούκι για το κύρος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Επιβεβαιώνουν ότι η υπερδύναμη πάσχει από το σύνδρομο του Αφγανιστάν και του Ιράκ. Εδω και δύο χρόνια, το συριακό καθεστώς, το οποίο ανήκει στον “άξονα του κακού”, σύμφωνα με το αμερικάνικο κατεστημένο, σφάζει αδιακρίτως προσπαθώντας να καταστείλει την επανάσταση.

Ο Ομπάμα είχε βάλει ως “κόκκινη γραμμή” τη χρήση χημικών όπλων. Τελικά η αφορμή δόθηκε στις 21 Αυγούστου με την επίθεση στη Γούτα. Οι απειλές για γρήγορο χτύπημα εντός του Αυγούστου έδωσαν τη θέση τους στις 9 Σεπτέμβρη όταν θα επέστρεφε το Κογκρέσο από τις διακοπές. Η συζήτηση στο Κογκρέσο πήρε παράταση και τελικά η συμφωνία με την οποία “ο πόλεμος αποφεύχθη” ήρθε μέσα από διαπραγμάτευση με τη Ρωσία. Τον Αύγουστο του 2008 οι ΗΠΑ είδαν τη Ρωσία να κατατροπώνει τη Γεωργία και να βάζει τέρμα στα σενάρια εύκολης επέκτασης του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή. Όμως εκεί ήταν η “αυλή” της Ρωσίας. Τώρα πρόκειται για τη Μέση Ανατολή.

Οι ήττες που έχουν υποστεί οι ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, όπου η κατοχή σέρνεται 12 χρόνια τώρα χωρίς θετικά αποτελέσματα για τους ιμπεριαλιστές, έχουν κάνει πιο επιφυλακτικό ολόκληρο το κατεστημένο. Όλοι οι σύμβουλοι του Ομπάμα ήταν αρνητικοί όταν τους ανακοίνωσε ότι σκέφτεται να προχωρήσει σε χτύπημα κατά της Συρίας. Η αναπάντεχη απόφαση να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για να γίνει πόλεμος γύρισε μπούμερανγκ και μετέτρεψε μια κίνηση πυγμής σε πολιτική κρίση. Κανείς δεν έδινε εγγύηση πως ο Ομπάμα δεν θα έχανε τη ψηφοφορία τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή. Είχε προηγηθεί η πρωτοφανής ήττα της δεξιάς βρετανικής συγκυβέρνησης στο δίκο της κοινοβούλιο, με τον πρωθυπουργό Κάμερον να αναγκάζεται να πει πως η Βρετανία δεν θα συμμετάσχει στον πόλεμο επειδή ο βρετανικός λαός δεν είναι πεισμένος.

Η κληρονομιά του αντιπολεμικού κινήματος έκανε αισθητή την παρουσία της όχι μόνο στη Βρετανία αλλά και μέσα στις ΗΠΑ. Παρά την ομοβροντία συνεντεύξεων από τον Ομπάμα και τους συνεργάτες του, η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου συνέχιζε να δηλώνει κατά του πολέμου. Τελικά έμειναν οι πρόθυμοι σαν τη Γαλλία αλλά και σαν το Βενιζέλο και το Σαμαρά ξεκρέμαστοι. Η ελληνική κυβέρνηση αφού πρώτα είχε διοχετεύσει στον Τύπο πληροφορίες για τις διευκολύνσεις που θα δώσει από Σούδα, Καλαμάτα και αλλού, αναγκάστηκε να διαψεύδει τα πάντα.

Μάθημα

Οι εξελίξεις είναι επίσης μάθημα για όσους είχαν την αυταπάτη ότι οι βομβαρδισμοί θα λειτουργούσαν ως από μηχανής θεός με τον οποίο ο συριακός λαός θα ξεφορτωνόταν τον Άσαντ. Ούτως ή άλλως, οι Αμερικάνοι δεν έχουν στις στοχεύσεις τους την ανατροπή ολόκληρου του καθεστώτος Άσαντ. Θα ήθελαν να τον βάλουν στην άκρη, χωρίς όμως να διαλύσουν το συριακό στρατό ούτε τον κρατικό μηχανισμό, τους μπάτσους, τους χωροφύλακες και τους χαφιέδες που κρατάγανε μαντρωμένο το λαό της Συρίας. Αυτό το “λάθος” το έκαναν στο Ιράκ και το πληρώνουν ακόμη.

Τώρα το καθεστώς Άσαντ έχει πάρει χρονική ανάσα, πανηγυρίζει ότι βγήκε κερδισμένο και συνεχίζει να σφυροκοπάει τις εξεγερμένες επαρχίες. Είναι μια “νίκη για τη Συρία που επετεύχθη χάρη στους Ρώσους φίλους μας”, λέει ένας υπουργός του Άσαντ. Στην πλευρά του αντάρτικου, αυτοί που έλπιζαν στις αμερικάνικες βόμβες είναι πιο απογοητευμένοι και εκτεθειμένοι. “Οι πιο ριζοσπαστικοί αντάρτες που νιώθουν δικαιωμένοι και επιβεβαιωμένοι από το γεγονός ότι η Δύση δεν είναι αξιόπιστη, δεν έχουν καμία ανάγκη να κάνουν προς τα πίσω”, λέει ο Εμίλ Χοκαγέμ από το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών.

Τα παζάρια ΗΠΑ και Ρωσίας δεν σημαίνουν ότι ο πόλεμος και η απειλή της κλιμάκωσης έχει τελειώσει. Οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να εξοπλίσουν τις ομάδες των ανταρτών που πιστεύουν ότι μπορούν να ελέγξουν. Προϋπόθεση βάζουν να χτυπηθούν οι ισλαμιστές. Η Ρωσία θα συνεχίσει να προσπαθεί να σώσει το καθεστώς της Συρίας από μια Δυτική επέμβαση επιδιώκοντας πάντα να βρει μια λύση πέραν του Άσαντ για να κρατήσει τις προσβάσεις της στη Συρία. ΗΠΑ και Ρωσία από κοινού θα πιέσουν ακόμη περισσότερο τους αντάρτες να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ανοίγοντας δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ εξεγερμένων και καθεστώτος.

Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός επιβεβαιώνει τις μειωμένες προσδοκίες και δυνατότητές του στη Μέση Ανατολή σε σχέση με μια δεκαετία νωρίτερα. Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου έχει την αυταπάτη ότι μέσα σε τέτοιες συνθήκες θα βγει κερδισμένη κάνοντας “επιθετική διπλωματία”.

Οι εφημερίδες γράφουν πως το κλίμα είναι θετικό για άνοιγμα του ζητήματος της ΑΟΖ μιας και επανέρχεται η συμφωνία με την Αίγυπτο. Επειδή επέστρεψαν δηλαδή οι στρατηγοί μετά την ανατροπή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η ελληνική άρχουσα τάξη νομίζει ότι ήρθε η ώρα να επαναφέρει τις βρόμικες συμφωνίες που είχε στήσει με τον Μουμπάρακ. Έτσι κι αλλιώς είναι πολύ γελασμένοι αν νομίζουν ότι η αιγυπτιακή επανάσταση έχει πει την τελευταία της λέξη.

Το σίγουρο επίσης είναι ότι το κύμα της προσφυγιάς δεν έχει τελειώσει. Δύο εκατομμύρια Σύριοι έχουν περάσει εκτός συνόρων, Άλλα πέντε εκατομμύρια βρίσκονται εκτοπισμένοι εντός Συρίας. Στο Χαλέπι, τη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει 36 γιατροί από 5.000 που ήταν στις αρχές του 2011. Από τα δύο εκατομμύρια πρόσφυγες του εξωτερικού ο ΟΗΕ υπολογίζει ότι οι μισοί είναι κάτω από 17 ετών. Αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους περηφανεύεται ο Δένδιας ότι θα κλείσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και φυλακές αν φτάσουν στην Ελλάδα.

Σύνορα ανοιχτά για τους πρόσφυγες, κλείσιμο των αμερικάνικων βάσεων, καμιά συμμετοχή στους εκβιασμούς και στις απειλές κατά της Συρίας. Τα συνθήματα του αντιπολεμικού κινήματος πρέπει να μείνουν στην πρώτη γραμμή όλων των αγώνων. Οι επαναστάσεις έχουν τη δύναμη από μόνες τους να στείλουν στον αγύριστο τον οποιοδήποτε τύραννο. Χρειάζονται την αλληλεγγύη μας κόντρα σε όποιον θέλει να τις ποδοπατήσει ή να τις αποπροσανατολίσει.