Οι σχολικοί φύλακες βρίσκονται σε διαθεσιμότητα από τον Ιούλιο αφού καταργήθηκε ο αντίστοιχος θεσμός για να πιάσει η κυβέρνηση το στόχο των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων.
Την Δευτέρα 21 Οκτώβρη όταν και έφτασαν στην Αθήνα, επισκέφτηκαν την κατάληψη της ΕΡΤ για να συντονιστούν με τον αγώνα των εργαζόμενων εκεί, ενώ την Τρίτη η ΠΟΕ-ΟΤΑ κάλεσε στάση εργασίας σε όλους τους Δήμους για τη συμμετοχή στη διαδήλωση. Στάση εργασίας είχε καλέσει και ο Σύλλογος Υπάλληλων του Υπουργείου Πολιτισμού.
Στην πορεία από την ΕΡΤ συμμετείχαν φύλακες που είχαν έρθει από πολλές πόλεις: από τη Θεσσαλονίκη, από την Καβάλα, από τη Χαλκίδα, από την Πτολεμαΐδα, από όλη την Κρήτη και από την Αθήνα, όπως την Αγία Παρασκευή και την Παιανία. Ο Κώστας Πεντανίδης, σχολικός φύλακας από το Δήμο Νεάπολης-Συκεών Θεσσαλονίκης μίλησε στην Εργατική Αλληλεγγύη μέσα στις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους.
«Πήραμε την απόφαση για τον μαραθώνιο γιατί είμαστε εξοργισμένοι. Το Υπουργείο Παιδείας ενώ λέει ότι δεν είμαστε απαραίτητοι στα σχολεία, τώρα προσλαμβάνει «επιστάτες σχολικών κτιρίων», όπως τους ονομάζει, για να κάνουν τη δική μας δουλειά για ένα πεντάμηνο με 400 ευρώ.
Ξεκινήσαμε στις 28 Σεπτέμβρη από το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης που το είχαμε και ως κέντρο αγώνα. Θέλαμε να κάνουμε κάτι μεγάλο που να ενώσει τον κλάδο από όλη την Ελλάδα, είναι και δύσκολη η επικοινωνία, αλλά σε όλο αυτό το διάστημα κάναμε πρόοδο. Δώσαμε κουράγιο σε συναδέλφους για να παλέψουν μαζί μας» μας είπε εξηγώντας το στόχο του «Μαραθώνιου Πρωτογενούς Πλεονάσματος, Ανεργίας, Ανέχειας, Εξαθλίωσης», όπως συμβολικά τον είχαν ονομάσει.
Στη συνέχεια μάς μίλησε για την υποδοχή που είχαν από όσα σημεία πέρασαν. «Η υποδοχή ήταν συγκλονιστική παντού. Πήγαμε σε εργοστάσια και καταστήματα όπου και εκεί οι εργαζόμενοι πλήττονται βάναυσα. Ο κόσμος παρά την εξαθλίωσή του μας πρόσφερε ό, τι είχε και δεν είχε. Ένα μόνο περιστατικό θα πω. Μια κυρία είχε ένα ψιλικατζίδικο και κινδύνευε να κλείσει. Μόλις όμως της είπαμε το πρόβλημα μας άδειασε όλο το ψυγείο της από γάλατα και γιαούρτια και μας τα έδωσε για να μπορέσουμε να περάσουμε τις επόμενες μέρες. Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα της αλληλεγγύης. Η συμπαράσταση του κόσμου ήταν πολύ θερμή. Μας περιβάλλανε με στοργή, κάποιοι μας πρότειναν να κοιμηθούμε και στα σπίτια τους. Να κάνουμε μπάνιο. Ήταν συγκλονιστικό όλο αυτό και από τους συναδέλφους μας και από άλλους εργαζόμενους και από απλούς πολίτες. Όλοι μοιραστήκανε μαζί μας τα προβλήματά τους, σκέψεις και τρόπους δράσης. Ήταν μια εποικοδομητική περιοδεία για να το πω έτσι. Είμαι αισιόδοξος παρά την κούραση».