Σαν απόφαση δείχνει ότι όλα τα μάτια του κινήματος και της αριστεράς στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι στραμμένα στην Ελλάδα και τις πολιτικές εξελίξεις εδώ. Η έμπνευση που έδωσαν οι σκληροί εργατικοί αγώνες ενάντια στα μνημόνια τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα την κατάρρευση τριών κυβερνητικών σχηματισμών και την εκλογική εκτίναξη της αριστεράς, παραμένει μεγάλη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το ίδιο και η προσδοκία ότι η αριστερά στην Ελλάδα θα αξιοποιήσει αυτή τη δυναμική σαν εναλλακτική λύση στην κρίση του συστήματος.
Το ερώτημα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ανταποκριθεί στις ελπίδες του κόσμου που κοιτάει εδώ και τι σηματοδοτεί η υποψηφιότητα Τσίπρα για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν. “Πέραν του ότι για πρώτη φορά ένας Ελληνας πολίτης προτείνεται για ένα τόσο σημαντικό αξίωμα, τα πολιτικά οφέλη για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανή. Ποιος θα κατηγορήσει στο εξής για αντιευρωπαϊσμό και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα το κόμμα, του οποίου ο πρόεδρος διεκδικεί το αξίωμα του προέδρου της Κομισιόν; Ποιος θα κατηγορήσει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι άκρο; Ουδείς...” σχολίαζε η Αυγή την Κυριακή (20/10).
Αν η διεκδίκηση της θέσης του Μπαρόζο από τον Τσίπρα έχει στόχο να αποδείξει στους αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ την πίστη του στο ευρώ και τους θεσμούς της ΕΕ, τότε είναι σίγουρο ότι αδυνατεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κόσμου. Σε όλη την Ευρώπη, οι κυρίαρχες πολιτικές των κυβερνήσεων που συντονίζει η ΕΕ είναι αυτές της λιτότητας, των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων.
Μηχανισμοί
Θεσμοί όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και τους φτωχούς για να σωθούν το ευρώ, οι τραπεζίτες και όλα τα αφεντικά. Είναι μηχανισμοί της άρχουσας τάξης της Ευρώπης και ως τέτοιοι δεν πρόκειται ν' αλλάξουν πολιτική επειδή θα αναλάβει την προεδρία της Κομισιόν και τη διαχείρισή τους ο Τσίπρας. Η σύγκρουση μαζί τους και η συνέχιση των αγώνων για τη διάλυσή τους είναι η μόνη αποτελεσματική καμπάνια που μπορεί να κάνει η αριστερά στην πορεία για τις ευρωεκλογές.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει ενάντια στο ρατσισμό που σκορπάει η ΕΕ. Το πρόσφατο έγκλημα με τους εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες στη Λαμπεντούζα έδειξε για άλλη μια φορά τι σημαίνει η πολιτική των κλειστών συνόρων και της Ευρώπης φρούριο. Ποια μπορεί να είναι η απάντηση της αριστεράς εκτός από την πάλη για σύνορα ανοιχτά για την εργατιά και για διάλυση όλων των δολοφονικών μηχανισμών της ΕΕ τύπου FRONTEX; Αν με την υποψηφιότητα Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στόχο να πείσει ότι δεν είναι “το άκρο” που καταγγέλει ο Σαμαράς για όσους παλεύουν ενάντια στην ΕΕ, θα πρέπει να θυμάται ότι αυτή τη στιγμή ο απερχόμενος πρόεδρος της Κομισιόν γιουχάρεται όπου κι αν πατάει το πόδι του.
Στις αρχές του νέου χρόνου και για ένα εξάμηνο, η προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ περνάει στα χέρια της Ελλάδας. Ο Σαμαράς προετοιμάζεται ήδη να αξιοποιήσει την ευκαιρία και για να περάσει τα νέα μνημόνια που ετοιμάζει παρέα με την ΕΕ και για να την στηρίξει ως θεσμό και για εκλογικά κέρδη στις ευρωεκλογές που θα γίνουν μέσα στην ελληνική προεδρία. Είναι η ώρα για να δώσει η Αριστερά τις δικές της απαντήσεις για αντικαπιταλιστική ρήξη με την ΕΕ, με τη λιτότητα και τον ρατσισμό που σπέρνουν οι μηχανισμοί της. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει όλες τις δυνάμεις της για μια μεγάλη καμπάνια σε αυτή την κατεύθυνση.