Δίωξη της Εργατικής Αλληλεγγύης με χρυσαυγίτικη μήνυση

Η Κατερίνα Θωίδου είναι δημοσιογράφος της Εργατικής Αλληλεγγύης και μέλος του Συντονιστικού της ΚΕΕΡΦΑ με δραστήρια συμμετοχή στο αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα της Νίκαιας. Ο Τάσος Αναστασιάδης είναι εκδότης της Εργατικής Αλληλεγγύης και συντονιστής της Συνάντησης Εργατικής Αντίστασης, γνωστός σε όλο το συνδικαλιστικό κίνημα για τις καμπάνιες συμπαράστασης σε κάθε απεργιακή μάχη. Ο Πάνος Γκαργκάνας είναι διευθυντής της Εργατικής Αλληλεγγύης, ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚ και μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Το «έγκλημά» τους είναι ότι κατάγγειλαν μέσα από την αρθρογραφία της Εργατικής Αλληλεγγύης στις 21/11/2012 τις μεθοδεύσεις σε βάρος του δικαιώματος να παίρνουν ιθαγένεια τα παιδιά των μεταναστών. Η μήνυση κατατέθηκε την επομένη της δημοσίευσης του άρθρου. Γίνεται με βάσει τον «τυποκτόνο» νόμο Βενιζέλου 2243/1994 ο οποίος βάζει σε αμφισβήτηση την ελευθερία του τύπου, καθώς δίνει τη δυνατότητα στον μηνυτή να συλλέξει χρηματικά ποσά, με μίνιμουμ τα 30.000 ευρώ, ακόμα και για την παραμικρή «επιλήψιμη», κατά το δικαστήριο, φράση.

Ο Ι. Ανδριόπουλος είναι ο δικηγόρος ο οποίος είχε τον Αύγουστο του 2010 καταθέσει προσφυγή στο ΣτΕ με στόχο να βγάλει το νόμο Ραγκούση που έδινε με το σταγονόμετρο ιθαγένεια σε παιδιά μεταναστών, αντισυνταγματικό. Μάλιστα ο ίδιος προχώρησε σε νέα προσφυγή τον περασμένο Ιούνιο κατά του Π. Κωνσταντίνου, συντονιστή της ΚΕΕΡΦΑ, για ανακοίνωσή της ΚΕΕΡΦΑ η οποία καταγγέλλει τη μήνυσή του σε βάρος της Εργατικής Αλληλεγγύης:

«Πρόκειται για καθαρή πρόκληση. Την ώρα που αποκαλύπτεται πλέον επίσημα η δράση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση, ένας από τους συνεργάτες αυτής της συμμορίας να εγκαλεί στελέχη της Αριστεράς και του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος», αναφέρει ανακοίνωση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος . «Η υπόθεση θα έπρεπε να πάει στο αρχείο και να ερευνηθεί η έκταση των διασυνδέσεων του μηνυτή με τους δολοφόνους νεοναζί. Καταγγέλουμε αυτή τη δίωξη που εντάσσεται σε μια ολόκληρη εκστρατεία στοχοποίησης της Αριστεράς με τη «θεωρία των δυο άκρων» και καλούμε όλους τους φορείς του εργατικού κινήματος και της δημοκρατικής κοινής γνώμης να συμπαρασταθούν στους τρεις διωκόμενους και στην Εργατική Αλληλεγγύη».

Ο Ι. Ανδριόπουλος ήταν μαζί με τον Παναγιώταρο και τη Θ. Σκορδέλη ένας από τους μηνυτές του Σάββα Μιχαήλ και του Κώστα Μουτζούρη που αθωώθηκαν πανηγυρικά στις αρχές Σεπτέμβρη. Ο Σάββας Μιχαήλ διώχτηκε γιατί το ΕΕΚ είχε βγάλει αντιφασιστικό κάλεσμα για τη συγκέντρωση-απάντηση της αριστεράς στη ρατσιστική σύναξη μίσους στις 9/5/2009 που κάλεσε η γνωστή χρυσαυγίτικη Επιτροπή κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα. Εκείνη η φασιστική σύναξη είχε καταλήξει με τη συνδρομή των ΜΑΤ, που την περιφρουρούσαν από την αντιφασιστική συγκέντρωση, σε πετροπόλεμο στο παλιό Εφετείο όπου είχαν βρει καταφύγιο οι μετανάστες και οι πρόσφυγες.

Συνεργάτης

Ο Ανδριόπουλος έχει δηλώσει ότι: «Στα πλαίσια της Δικηγορικής μου ιδιότητας έχω υπογράψει σύμβαση ιδιωτικού δικαίου από 17.06.2012 προσωπικά με βουλευτή επαρχίας του Κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή με πάγια περιοδική αμοιβή σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 2 του Ν. 1366/1983 ως επιστημονικός συνεργάτης και αποκλειστικά για το κοινοβουλευτικό του έργο». Δηλαδή ο διορισμός του ήταν έτοιμος και έγινε ανήμερα των βουλευτικών εκλογών!

Αμέσως μετά την αρχική αρνητική απόφαση του Δ' Τμήματος του ΣτΕ που βγήκε κατόπιν της προσφυγής του είχε δώσει πανηγυρική συνέντευξη στον Ελεύθερο Κόσμο (5/11/2011) στον δημοσιογράφο Δημήτρη Παπαγεωργίου. Ο Παπαγεωργίου είχε προφυλακιστεί για τη συμμετοχή του σε επίθεση νεοναζί σε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Πανόρμου τον Γενάρη του 2010 και μάλιστα ο Ανδριόπουλος είχε υπογράψει κείμενο υπέρ της αποφυλάκισής του.

Η Εργατική Αλληλεγγύη, η Αριστερά και το αντιφασιστικό κίνημα δεν φιμώνονται. Συνεχίζουμε μαζί με τα συνδικάτα, τις μεταναστευτικές κοινότητες, την αριστερά να διεκδικούμε ιθαγένεια για όλα τα παιδιά των μεταναστών, νόμιμοι οι μετανάστες, έξω οι φασίστες από τις γειτονιές μας.


Εμείς επιμένουμε κόντρα στις μεθοδεύσεις της “δεξιάς πολυκατοικίας” ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η δίωξη ενάντια στην Εργατική Αλληλεγγύη αποτελεί συνολικότερα δίωξη ενάντια στο κίνημα που εδώ και χρόνια διεκδικεί δικαιώματα και ιθαγένεια για τα παιδιά μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλάδα.

Πρόκειται για ένα αίτημα που αρχίζει να μπαίνει στην ατζέντα του αντιρατσιστικού κινήματος δίπλα στο αίτημα για νομιμοποίηση στη μέση της δεκαετίας του 2000 όταν πια αρχίζουν να μεγαλώνουν τα παιδιά εκείνων των γονιών που ανήκαν στο πρώτο κύμα μεταναστών που ήρθε στην Ελλάδα την δεκαετία του '90.

Το κίνημα των εκπαιδευτικών θα βρεθεί από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των μαθητών μεταναστών δεύτερης γενιάς ενάντια σε όλες τις ρατσιστικές εγκυκλίους που φτάνουν να ζητάνε να συλλαμβάνονται τα παιδιά που δεν έχουν χαρτιά στα σχολεία, ενάντια σε κάθε διάκριση ανάμεσα στους μαθητές.

Σαν επιστέγασμα, το 14ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ τον Ιούνιο του 2009 αποφασίζει και απαιτεί “να δοθεί η ελληνική ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στη χώρα μας”. Ηδη από το 2005, με πρωτοβουλία της Ενωσης Αφρικανών Γυναικών και του Πανελλαδικού Δικτύου Μεταναστριών ανοίγει η καμπάνια “Οχι στον ρατσισμό από κούνια, ίσα δικαιώματα για όλα τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα” που ζητάει από το ελληνικό κράτος να δοθεί πιστοποιητικό γέννησης, να γράφονται στα δημοτολόγια τα παιδιά των μεταναστών, να δοθεί ιθαγένεια.

Κάτω από την διογκούμενη πίεση του εργατικού και αντιρατσιστικού κινήματος, το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο ίδιος ο ΓΑΠ δεσμεύθηκε προεκλογικά ότι θα υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία για να δοθεί ιθαγένεια στα παιδιά δεύτερης γενιάς.

Στις 26 Γενάρη 2010, χιλιάδες ντόπιοι και μετανάστες ξεχύθηκαν στους δρόμους στα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια που οργανώθηκαν στην Αθήνα, στην Θεσσαλονίκη, στα Γιάννενα, τα Χανιά, το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο. Εκδηλώσεις έγιναν επίσης στην Πάτρα και την Αλεξανδρούπολη διεκδικώντας Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά χωρίς περιορισμούς και προϋποθέσεις. Συμμετείχαν μετανάστες από την Αφρική, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, Αραβες, Τούρκοι και Κούρδοι. Στη συγκέντρωση διαβάστηκε κείμενο της Κωνσταντίνας Κούνεβα:

«Κανένα παιδί δεν παίρνει την άδεια της πολιτείας για να έρθει στον κόσμο και καμιά γυναίκα δεν παίρνει την άδεια του κράτους προκειμένου να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. Το κάθε παιδί πρέπει να ζει με αξιοπρέπεια στον τόπο που γεννήθηκε και ζει, να έχει χαρτιά, να έχει δικαιώματα”.

Ο νόμος Ραγκούση παρουσιάστηκε ως μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση που θα έλυνε το ζήτημα, θεσπίζοντας εκτός από το «δίκαιο του αίματος», το «δίκαιο του εδάφους», την αντικειμενική δηλαδή αναγνώριση ότι η γέννηση και η ανατροφή ενός νέου παιδιού στη χώρα θεμελιώνει το δικαίωμά του στην ιθαγένεια. Ο νέος νόμος τελικά ψηφίστηκε τον Μάρτη του 2010. Έκανε πράξη τη θεσμοθέτηση του «δικαίου του εδάφους». Αλλά οι προϋποθέσεις που έθεσε, στην προσπάθεια να αποσπαστεί η συναίνεση της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ στην ψήφιση του επερχόμενου τότε πρώτου Μνημονίου, ακύρωσαν το οποιοδήποτε θετικό βήμα με αποτέλεσμα ελάχιστα παιδιά να αποκτήσουν δικαίωμα ιθαγένειας.

Νόμος Ραγκούση

Η Νέα Δημοκρατία, το ΛΑΟΣ (και η Χρυσή Αυγή που δεν είχε ακόμα τότε βγει από τον υπόνομο) επιτέθηκαν με λύσσα από την αρχή σε αυτό το δικαίωμα. Το ΛΑΟΣ στην ψήφιση του νομοσχεδίου στη Βουλή κατήγγειλε άρθρα του σαν αντισυνταγματικά, ο Γεωργιάδης ισχυριζόταν ότι έχει μαζέψει 400.000 υπογραφές, ενώ έλεγε στη Βουλή: “με δύο χέρια και δύο πόδια και ό,τι άλλο έχουμε, το καταψηφίζουμε”.

Ο Σαμαράς, ήδη από τις 11 Γενάρη του 2010, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δήλωνε:“εμείς θα καταργήσουμε αυτό το νόμο”. Εξηγώντας ότι είναι “ένα νομοσχέδιο που διευκολύνει την είσοδο μεταναστών παράνομα, ώστε να κάνουν παιδιά στην Ελλάδα, στη συνέχεια να παίρνουν τα παιδιά τους αυτόματα ιθαγένεια και να νομιμοποιούνται έτσι αναγκαστικά και οι γονείς τους” (!) Και προσθέτοντας ότι θα νομοθετήσει “προϋποθέσεις για την πολιτογράφηση και απόκτηση ιθαγένειας, αυστηρά καθορισμένες”. Λίγο αργότερα, τον Ιούλιο του 2010, επανέλαβε ξανά ότι η Νέα Δημοκρατία θα καταργήσει το νόμο Ραγκούση και θα φέρει δικό της.

Δεν θα περάσει ούτε ένας μήνας και τον Αύγουστο του 2010, ο Ιωάννης Ανδριόπουλος, ένας δικηγόρος και νυν έμμισθος συνεργάτης της Χρυσής Αυγής προσφεύγει στο Σ.τ.Ε προκειμένου να κρίνει το νόμο αντισυνταγματικό. Πρόκειται για το ίδιο άτομο που σήμερα έχει μηνύσει την Εργατική Αλληλεγγύη γιατί τον... “προσέβαλε”. Όπως αναφέρει ο ίδιος “η συντάκτρια ψευδόμενη με προσέβαλε γράφοντας ότι ένας εκ των αρχηγών ΝΔ ή ΛΑΟΣ μάλλον ο 2ος με έστειλε να υποβάλω την αίτηση στο ΣτΕ”.

Το Φλεβάρη του 2013, -με την Νέα Δημοκρατία να έχει εγκαταλείψει την ιδέα να φέρει νέο νόμο για την Ιθαγένεια στη Βουλή προκειμένου να μην διαταραχτεί η ενότητα με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ στην τρικομματική κυβέρνηση- τα κάστανα από τη φωτιά θα βγάλει τελικά το Σ.τ.Ε κρίνοντας το νόμο αντισυνταγματικό. Οπως χαρακτηριστικά θα σχολιάσει τότε ο Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος: “Το περιεχόμενο της απόφασης είναι σχεδόν αντίγραφο της ομιλίας που έδωσε ο Σαμαράς με την οποία προανήγγελλε την κατάργησή του μόλις η ΝΔ θα ερχόταν στην εξουσία”.

Ηταν τέτοια η φούρια, τότε, της κυβέρνησης να επιτεθεί στο δικαίωμα των παιδιών στην Ιθαγένεια, ώστε ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Αθανασίου απέστειλε εγκύκλιο προς όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες για να παγώσει την διαδικασία χορήγησης ελληνικής ιθαγένειας με βάση το νόμο 3838/2010 πριν καν ανακοινωθεί η επίσημη και γραπτή απόφαση του ΣτΕ!

Δράση στα σχολεία

Σε ανοιχτή σύσκεψη της ΚΕΕΡΦΑ στις 15 Φλεβάρη αποφασίστηκε να υπάρξει μέρα αντιρατσιστικής δράσης στις 21 Μάρτη σε όλα τα σχολεία και κάλεσμα για συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις στις 30 Μάρτη ενάντια “στην αντιδραστική, άκαρδη και ρατσιστική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που καρατομεί το δικαίωμα στην ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών” με βασικό αίτημα Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά.

Κάτω από την πίεση της ΟΛΜΕ και συνολικά των εκπαιδευτικών, το υπουργείο Παιδείας αναγκάστηκε να εκδώσει σχετική εγκύκλιο και έτσι στις 21 Μάρτη σε εκατοντάδες σχολεία σε όλη τη χώρα έγιναν αντιρατσιστικά μαθήματα, προβολές, δράσεις με κέντρο το ζήτημα της Ιθαγένειας. Χιλιάδες διαδήλωσαν στις 30 Μάρτη στα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα που σημαδεύτηκαν από τη μεγάλη παρουσία μεταναστών που κατέβηκαν στο δρόμο με τα παιδιά τους, ανάμεσά τους η Ομοσπονδία Αλβανικών Σωματείων, η Πακιστανική Κοινότητα, η Κοινότητα Σενεγάλης, η Κοινότητα Νιγηρίας, η Ένωση Γυναικών Νιγηρίας, η Ένωση Αφρικανών Γυναικών, το Επιμελητήριο Μπαγκαλντεσιανών Ελλάδος, ο Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών Ελλάδος, η Αιγυπτιακή Κοινότητα, το ASANTE και άλλοι.

Σήμερα, εφτά μήνες μετά τη κήρυξη του νόμου Ραγκούση σαν αντισυνταγματικό, η κυβέρνηση φέρνει στη δημοσιότητα τον “Μεταναστευτικό κώδικα”, ο οποίος αντί για ιθαγένεια δίνει στους μετανάστες δεύτερης γενιάς “άδεια επί μακρόν διαμένοντος”...

Η μόνη απάντηση που έχουμε να δώσουμε στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είναι ότι οι μόνοι “επί μακρόν διαμένοντες” στο σβέρκο μας είναι οι ίδιοι και η τρόικα και καλά θα κάνουν να ξεκουμπιστούν.

Και να τους διαβεβαιώσουμε ότι τα 200.000 παιδιά μεταναστών, οι γονείς τους, τα συνδικάτα, οι αντιρατσιστικές οργανώσεις, το αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω στην διεκδίκηση των αιτημάτων της ιθαγένειας για όλα τα παιδιά και της νομιμοποίησης των μεταναστών. Ο αγώνας αυτός θα συνεχιστεί και θα νικήσει. Όσες μηνύσεις και αν κάνουν, όσες διώξεις και αν επιχειρήσουν.


Ξεκινάει καμπάνια συμπαράστασης

Στις 12 Δεκέμβρη δικάζεται η εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη για τις αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές της απόψεις. Καλούνται να δικαστούν η Κατερίνα Θωίδου (δημοσιογράφος της εφημερίδας, μέλος Συντονιστικού ΚΕΕΡΦΑ), ο Τάσος Αναστασιάδης (εκδότης, αγωνιστής του εργατικού κινήματος) και ο Πάνος Γκαργκάνας (διευθυντής της εφημερίδας και μέλος του ΠΣ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), μετά από μήνυση που κατέθεσε σε βάρος τους ο Ιωάννης Ανδριόπουλος, δικηγόρος, έμμισθος συνεργάτης της Χρυσής Αυγής.

Την ώρα που αποκαλύπτεται πλέον επίσημα η εγκληματική δράση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, αποτελεί πρόκληση να δικάζονται αγωνιστές του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος. Αντίθετα, η υπόθεση θα έπρεπε να πάει στο αρχείο και να ερευνηθεί η έκταση των διασυνδέσεων του μηνυτή με τους δολοφόνους νεοναζί.

Καταγγέλουμε αυτή τη δίωξη που εντάσσεται σε μια ολόκληρη εκστρατεία στοχοποίησης της Αριστεράς με τη «θεωρία των δυο άκρων».

Καλούμε όλους τους φορείς του εργατικού και λαϊκού κινήματος και της δημοκρατικής κοινής γνώμης να συμπαρασταθούν στους τρεις διωκόμενους και στην Εργατική Αλληλεγγύη.

Αθήνα 19 Οκτωβρίου 2013

Οι πρώτες υπογραφές:

Γιώργος Αγγελόπουλος, επίκ. καθηγητής Παν. Μακεδονίας Θεσ/νίκη, Αλέξανδρος Βάζος, εικαστικός, Χρήστος Γεωργάλας, γιατρός, Στράτος Γεωργούλας, επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, Δημήτρης Ζώτος, δικηγόρος, Θανάσης Διαβολάκης, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, Παναγιώτης Καλφαγιάννης, πρόεδρος ΠΟΣΠΕΡΤ, Σπύρος Κότσιας, οικονομολόγος, πρώην πρόεδρος ΠΟΣ-ΟΣΕ, Γιάννης Κούβαρης, γραφίστας, Βασίλης Κουκαλάνι, ηθοποιός-σκηνοθέτης, Δημήτρης Λιβιεράτος, ιστορικός-συγγραφέας, Σταύρος Μαυρουδέας, αναπληρωτής καθηγητής ΠΑΜΑΚ, Θέμης Μπαλασόπουλος, πρόεδρος ΠΟΕ ΟΤΑ, Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος, μέλος ΚΕΔΔΕ, Προκόπης Παπαστράτης, καθηγητής Ιστορίας Πάντειο Πανεπιστήμιο, Κρυσταλία Πατούλη, δημοσιογράφος –σύμβουλος ανθρωπίνων σχέσεων, Δημήτρης Πολυχρονιάδης, εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Αμαρουσίου, Στάβη Σαλουφάκου, μέλος Διοίκησης ΓΣΕΕ και μέλος ΔΣ ΕΚΑ, Δημήτρης Σαραφιανός, δικηγόρος, μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Δημήτρης Β. Σερεμέτης, αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, Αντώνης Σταματόπουλος, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΜΕΤΡΟ, Παναγιώτης Σωτήρης, μέλος ΔΕ ΠΟΣΔΕΠ, Γιώτα Τουλούμη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιατρικής ΕΚΠΑ, Νίκος Φωτόπουλος, πρώην πρόεδρος ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ.


Πρώτες διεθνείς αντιδράσεις

Καταδικάζουμε τη δίωξη των τριών σοσιαλιστών και αντιφασιστών από την Ελλάδα για το “έγκλημα” ότι υπερασπίστηκαν τους μετανάστες. Είμαστε βαθιά αλληλέγγυοι στους τρεις κατηγορούμενους Κατερίνα Θωίδου, δημοσιογράφο, Τάσο Αναστασιάδη, εκδότη και Πάνο Γκαργκάνα αρχισυντάκτη της Εργατικής Αλληλεγγύης.

Η καθοδηγούμενη από την κυβέρνηση προσπάθεια να δείξει ότι η Αριστερά είναι τόσο καταστροφική για την δημοκρατία και την κοινωνία όσο και οι φασίστες θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν τόσο σοβαρή.

Εμείς στην Πολωνία ετοιμαζόμαστε για μια αντιφασιστική συγκέντρωση στην Βαρσοβία στις 9 του Νοέμβρη, την επέτειο της Νύχτας των Κρυστάλλων. Εχουμε και εμείς την εμπειρία κυνικών δηλώσεων, ακόμα και “κεντρώων” πολιτικών, ότι ο φασισμός και οι αντιφασιστικές καμπάνιες είναι το ίδιο επικίνδυνα.

Αυτή τη στιγμή που οι φασίστες στην Ευρώπη επιχειρούν ξανά να χρησιμοποιήσουν την κρίση για να χτίσουν την πολιτική του μίσους τους, χρειάζεται να οργανωσουμε την ενότητα και την αλληλεγγύη πέρα από τα σύνορα.

Υπερασπιστείτε τα δικαιώματα των μεταναστών! Μαύροι και Λευκοί παλεύουμε ενωμένοι! Οχι σε κάθε μορφής ρατσισμού-όχι στην ισλαμοφοβία και τον αντισημιτισμό! Ποτέ ξανά φασισμός!

Απαιτούμε την αθώωση των τριών που κατηγορούνται.

Εργατική Δημοκρατία, Βαρσοβία, 19 Οκτώβρη 2013

Με λίγη παρατήρηση του τι λέει και κάνει η Χρυσή Αυγή, αμέσως υποψιάζεται κανείς ότι είναι μία νεο-ναζιστική οργάνωση. Μια πιο εκτεταμένη έρευνα στο τι λέει και κάνει η Χρυσή Αυγή, μαζί με τη γνώση του τι (για παράδειγμα) έλεγαν και έκαναν οι εθνικοσοσιαλιστές στην προπολεμική Γερμανία, κάνει το συμπέρασμα οριστικό. Αν η φράση “νεο-ναζί” έχει κάποιο νόημα -και έχει!!!- τότε η Χρυσή Αυγή είναι σίγουρα κλασικό παράδειγμα.

Τι θα μπορούσε να επιτύχει μια δικαστική υπόθεση, που διευθύνεται από λογικούς ανθρώπους, σε βάρος κάποιων που αποκαλούν τους Χρυσαυγίτες με την κατάλληλη ιστορική ονομασία παρά να αποδείξει - παράδειγμα το παράδειγμα - ότι οι ιστορικές αναλογίες είναι ισχυρές;

Η δίωξη της Κατερίνας Θωίδου, του Τάσου Αναστασιάδη και του Πάνου Γκαργκάνα είναι ένα ανέκδοτο. Αν η Χρυσή Αυγή θα ήθελε να μην αντιμετωπίζεται σαν νεοναζιστική οργάνωση, ίσως θα μπορούσαν να αρχίσουν με το να αλλάξουν το σημερινό σύμβολό τους σε ένα χνουδωτό λαγουδάκι.

Mark Matcott, Συνδικάτο Εκπαιδευτικών Αυστραλίας, Βικτωρια, Αυστραλία