Διεθνή
Ο δρόμος για την Ιερουσαλήμ περνάει από τις Αραβικές επαναστάσεις

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην Αίγυπτο είναι μπλεγμένα σε μια απαίσια δαιμονοποίηση των Παλαιστινίων. Οικοδεσπότες και παρουσιαστές τηλεοπτικών εκπομπών έχουν βγει σε μια άνευ προηγουμένου στήριξη του Ισραήλ.

\r\n
\r\n
Αλλά αυτό δεν έχει σχέση με το πώς βλέπουν πολλοί Αιγύπτιοι το Παλαιστινιακό ζήτημα και ειδικά την τελευταία Ισραηλινή εισβολή.
\r\n
Το καθεστώς ξέρει ότι η Παλαιστινιακή υπόθεση ήταν πάντοτε κεντρική στην πολιτικοποίηση μεγάλων τμημάτων της Αιγυπτιακής νεολαίας. 
\r\n
 
\r\n
Έτσι οι επιθέσεις στους Παλαιστίνιους στα μέσα ενημέρωσης είναι κομμάτι της αντεπαναστατικής επίθεσης ενάντια σε οτιδήποτε σχετίζεται στο ελάχιστο με τις δυνάμεις της αλλαγής στην Αίγυπτο. 
\r\n
Στη βάση δεν έχουν γίνει πολλές διαδηλώσεις αλληλεγγύης. Αλλά και αυτό πρέπει να ειδωθεί στο περιθώριο του στρατιωτικού πραξικοπήματος και της θέσπισης του νόμου για τις διαδηλώσεις. Υπάρχουν 41000 πολιτικοί κρατούμενοι και 3000 δολοφονημένοι πολίτες από τον στρατό από τον Ιούλη του τελευταίου χρόνου μέχρι σήμερα. 
\r\n
Αυτό σημαίνει ότι κάθε κινητοποίηση στους δρόμους για οποιοδήποτε θέμα έχει υποχωρήσει. Αλλά το Παλαιστινιακό ζήτημα είναι ακόμα πολύ σημαντικό για τους Αιγύπτιους.
\r\n
 
\r\n
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα στις σχεδόν καθημερινές της διαμαρτυρίες ενάντια στην στρατιωτική καταστολή ζητωκραυγάζει για την Παλαιστίνη. Και οι κοσμικές δυνάμεις έχουν οργανώσει δύο διαμαρτυρίες έξω από το Συνδικάτο Τύπου, με τα πιο μετριοπαθή νούμερα να είναι εκατοντάδες.Οι κοσμικές δυνάμεις έχουν ακόμα οργανώσει δύο κονβόι βοήθειας. Το ένα το σταμάτησαν οι Αιγυπτιακές δυνάμεις στο Σινά, το δεύτερο πέρασε. 
\r\n
Αν η Παλαιστίνη δεν ήταν τόσο σημαντική, το καθεστώς δεν θα είχε επενδύσει τόσο χρόνο, προσπάθεια και χρήματα επιχειρώντας να δαιμονοποιήσει τον Παλαιστινιακό αγώνα. Ο κόσμος κατηγορεί τον Σίσι και το καθεστώς όσο και το Ισραήλ για το τι συμβαίνει στη Γάζα. 
\r\n
 
\r\n
Η Αίγυπτος ανησυχεί για την επιρροή όλων αυτών των εξελίξεων στο κύρος της σαν μεσάζοντας στην περιοχή. Ο ρόλος του καθεστώτος είναι να διασφαλίζει την σταθερότητα, να προστατεύει την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ και να λειτουργεί σαν μεσολαβητής μεταξύ των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών. Ο όρος μεσολαβητής μπορεί να δώσει την λάθος εντύπωση ότι η Αίγυπτος είναι ουδέτερη. Δεν είναι. Η Αίγυπτος έχει πάρει το μέρος του Ισραήλ ξανά, δεν είναι η πρώτη φορά. 
\r\n
Μαζικές διαδηλώσεις για τη Γάζα γίνονται παντού: στην Υεμένη, στην Αλγερία, στο Σουδάν… Στο Αμάν, την πρωτεύουσα της Ιορδανίας, οι διαδηλώσεις ζητούν την εκδίωξη του Ισραηλινού πρεσβευτή και το κλείσιμο της πρεσβείας. Μερικά κομμάτια των διαδηλώσεων πήγαν ακόμα πιο μακριά και κριτίκαραν το ίδιο το τοπικό καθεστώς.
\r\n

Ταμπού

\r\n
Τα συνθήματα ενάντια στον Βασιλιά Αμπντουλά Β’ είναι ένα τεράστιο ταμπού. Το γεγονός ότι οι διαδηλωτές το αγνοούν, θυμίζει το πώς ο Χόσνι Μουμπάρακ ήταν ταμπού μόνο λίγα χρόνια πριν εδώ στην Αίγυπτο. 
\r\n
Υπάρχει αναμφισβήτητα μια τεράστια αίσθηση περηφάνιας για το τι έχει καταφέρει να πετύχει η Παλαιστινιακή αντίσταση και δυνατή συμπαράσταση και από ισλαμικές και από κοσμικές δυνάμεις.
\r\n
Έχω ακούσει αφοσιωμένους κοσμικούς Παλαιστίνιους να μου λένε «Έχουμε τις διαφορές μας με την Χαμάς, αλλά όταν το Ισραήλ επιτίθεται είμαστε όλοι πίσω από αυτούς που είναι διατεθειμένοι να πάρουν τα όπλα και να παλέψουν τον επιτιθέμενο».
\r\n
 
\r\n
Δεν υπήρχε πάντα τέτοια ενότητα. Θυμάμαι ότι το 2006 κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Λίβανο όπως και κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα το 2008 πολλοί χρησιμοποιούσαν το ισλαμιστικό χαρτί για να δυσφημήσουν την αντίσταση.
\r\n
Στην αρχή αυτού του πολέμου υπήρχαν ακόμα κάποιοι που έλεγαν ότι «Η Χαμάς είναι Ισλαμιστές τρομοκράτες». Αλλά αυτό φαίνεται να έχει υποχωρήσει, σε ένα βαθμό εξαιτίας της σταθερότητας των Παλαιστινίων. 
\r\n
 
\r\n
Οι Παλαιστίνιοι δεν μάχονται απλά ενάντια στο Ισραήλ. Μάχονται απέναντι σε ένα πολύπλοκο πλέγμα περιφερειακών συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένων όλων των Αραβικών καθεστώτων. Αυτό περιλαμβάνει τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που υποστηρίζονται από την μεγαλύτερη υπερδύναμη, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό σημαίνει ότι η μάχη των Παλαιστινίων συνδέεται οργανικά με την μάχη των Αραβικών μαζών ενάντια στα δικά τους καθεστώτα. 
\r\n
Φανταστείτε να μην είχε το καθεστώς του Σίσι την εξουσία. Φανταστείτε αντί για αυτό να υπήρχε μια επαναστατική κυβέρνηση αφοσιωμένη στο ζήτημα της Παλαιστινιακής αντίστασης. 
\r\n
Θα δεχόταν πρόσφυγες κατά τη διάρκεια του πολέμου και θα πρόσφερε ελεύθερο πέρασμα για τα αγαθά και τους ανθρώπους. Θα πρόσφερε διπλωματική και στρατιωτική βοήθεια στην αντίσταση. 
\r\n
Όπως λέμε, ο δρόμος για την Ιερουσαλήμ περνά μέσα από τις Αραβικές πρωτεύουσες. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης. 
\r\n
 
\r\n
Οι Παλαιστίνιοι μάχονται τους Ισραηλινούς και μας εμπνέουν να τους ακολουθήσουμε και να ανατρέψουμε το δικό μας καθεστώς. Η Αιγυπτιακή επανάσταση το 2011 ήταν κομμάτι της αλυσιδωτής αντίδρασης που ξεκίνησε με τις διαδηλώσεις για την υποστήριξη της Ιντιφάντα το 2000.
\r\n
Ο αγώνας προετοιμαζόταν για δέκα χρόνια. Τα προ-Παλαιστινιακά και τα αντιπολεμικά κινήματα βοήθησαν να μεταφραστεί η μαζική εναντίωση σε κοινωνικά κινήματα που ανέτρεψαν τον Μουμπάρακ το 2011. Σαν Αιγύπτιοι, χρωστάμε στους Παλαιστίνιους. 
\r\n
 
\r\n
Hossam El-Hamalawy, Κάιρο
\r\n