Θα είναι ένα συλλαλητήριο οργής. Η οργή που δεν έλλειψε ποτέ από τους αγωνιζόμενους της ΕΡΤ και τους συμπαραστάτες τους από την 11η Ιούνη 2013 και πολύ περισσότερο από το ξημέρωμα της 7/11, μέχρι σήμερα. Από τη μέρα που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους πάνοπλους κρανοφόρους της κυβέρνησης που εστάλησαν για να συλλάβουν, να δείρουν, να ψεκάσουν με χημικά και τελικά να απομακρύνουν τους εργαζόμενους από το χώρο εργασίας τους.  

 

Θα είναι όμως και ένα συλλαλητήριο – γιορτή, καθώς 17 μήνες τώρα όλες οι προσπάθειες της κυβέρνησης να σταματήσει ξανά και ξανά τον αγώνα της ΕΡΤ, έπεσαν στο κενό. Στην αρχή, λίγο μετά το “μαύρο”, επένδυσε στην απεργοσπασία φτιάχνοντας τη ΔΤ. Δεν κατάφερε να λυγίσει τους εκατοντάδες αγωνιστές κι αγωνίστριες, που έμειναν πιστοί στον αγώνα. Επένδυσε στην κούραση και την απληρωσιά. Ούτε αυτό απέδωσε. Στις 7 Νοέμβρη του 2013, επένδυσε στην καταστολή. Τους προηγούμενους πέντε μήνες, σε καθημερινή βάση, το Ραδιομέγαρο είχε μετατραπεί σε έναν από τους πιο μαζικούς, μαχητικούς και πολιτιστικά ζωντανούς χώρους σε διεθνή κλίμακα. Ένα επιτυχημένο παράδειγμα του τι σημαίνει να δουλεύει ένας χώρος στα χέρια των εργαζομένων του. Παίρνοντας το Ραδιομέγαρο η κυβέρνηση θεώρησε ότι αυτό το, πολύ επικίνδυνο, παράδειγμα θα λάμβανε τέλος. Ένα χρόνο μετά όλα φωνάζουν για το αντίθετο. Η ΕΡΤ συνεχίζει και η ΝΕΡΙΤ καταρρέει, μαζί και η κυβέρνηση που την έστησε.

 

Θα είναι ένα συλλαλητήριο συνέχειας και κλιμάκωσης. Τον αγώνα της ΕΡΤ δεν τον ξεχνάνε οι εκατοντάδες χιλιάδες που εμπνεύστηκαν από την άμεση αντίδραση των εργαζομένων της στην επίθεση της 11ης Ιούνη. Αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες βρέθηκαν ξανά και ξανά στο πλευρό των αγωνιζόμενων της ΕΡΤ. Οι καθαρίστριες, οι σχολικοί φύλακες, οι διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί, οι υγειονομικοί, οι απεργοί της Κόκα Κόλα, των Τσιμέντων Χαλκίδας, είναι μόνο η κορυφή ενός κόσμου που βράζει από αγανάκτηση για τις μνημονιακές επιθέσεις. Το “θα γίνουμε ΕΡΤ” παραμένει μια επιλογή αγώνα για κάθε εργαζόμενο που κινδυνεύει από τις απολύσεις και τα λουκέτα της κυβέρνησης, αλλά και μια ζωντανή απειλή που τρέμουν οι Σαμαροβενιζέλοι. Στις 11/6, αυτής της χρονιάς, στη συμπλήρωση ενός χρόνου από το “μαύρο”, χιλιάδες απεργοί διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας το πρωί και το απόγευμα, η Μεσογείων πλημμύρισε ξανά. Στις 7/11, πρέπει να γεμίσει πάλι, με την κυβέρνηση πιο αδύνατη και τα χτυπήματα της από δω πλευράς να γίνονται πιο ηχηρά. Με την εκπαίδευση να διαδηλώνει την προηγούμενη ημέρα, τους αγωνιζόμενους κλάδους που προαναφέραμε να συνεχίζουν, με τις διαδηλώσεις της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αλλά και τη γενική απεργία, της 27ης Νοέμβρη, να ακολουθούν, το συλλαλητήριο στο Ραδιομέγαρο, θα είναι ένας σημαντικός σταθμός σε έναν καυτό Νοέμβρη. Ένα μαζικό πανεργατικό συλλαλητήριο για έναν αγώνα σύμβολο, θα είναι σκαλοπάτι συντονισμού και κλιμάκωσης για όλους τους κλάδους.

 

Στις 7 Νοέμβρη όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής.

“Όλοι μαζί παλεύουμε για την ανατροπή των θανατηφόρων πολιτικών (εμείς θρηνούμε, ήδη, νεκρούς). Με «όπλα» το ertopen.com, την ET3, τους Περιφερειακούς Σταθμούς ΕΡΑ, τα βραχέα σε όλο τον κόσμο, καθώς και τη δυναμική συμμετοχή σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις, οι «απολυμένοι εργαζόμενοι» της ΕΡΤ συνεχίζουμε να «πυροβολούμε» όσους βυσσοδομούν εναντίον της εργαζόμενης, αγωνιζόμενης και προοδευτικής κοινωνίας.

 

Η λάσπη που εξαπολύουν συγκυβέρνηση και επιχειρηματικά συμφέροντα στο χώρο του τύπου και όχι μόνο, οι νομικές τρικλοποδιές, η ερμηνεία του συντάγματος κατά το δοκούν, οι αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας που λαμβάνονται με κυβερνητική καθοδήγηση, η πολύμηνη ψυχολογική και σωματική κούραση, καθώς και η οικονομική ανέχεια δεν πτοούν τη μεγάλη πλειοψηφία όσων - ιδιαίτερα, μετά την κατάληψη από τα ΜΑΤ του ραδιομεγάρου – αποφασίσαμε να μην εγκαταλείψουμε τα μετόχια του αγώνα. 

 

Η προσπάθεια αυτή, όμως, προϋποθέτει τη δαπάνη σημαντικών οικονομικών πόρων για τη λειτουργία του συνόλου των υποδομών στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Ελλάδα, οι οποίοι προέρχονται από τους εργαζόμενους και τη στήριξη σωματείων, φορέων και απλών πολιτών. Να σημειωθεί ότι, η ομοσπονδία μας, η ΠΟΣΠΕΡΤ,  είναι το μοναδικό συνδικάτο που εδώ και δυο και πλέον χρόνια δεν εισπράττει συνδρομές και δεν έχει κανένα σταθερό έσοδο, αφού όλα τα μέλη της έχουν απολυθεί και επιβίωναν με το επίδομα ανεργίας… τώρα; Για  να αντέξει, λοιπόν, αυτός ο ανένδοτος αγώνας είναι απαραίτητη η οικονομική υποστήριξη -όχι μόνο των μεμονωμένων αλληλέγγυων- αλλά, κυρίως, των φυσικών συμμάχων μας, που δεν είναι άλλοι από τα σωματεία και τα συνδικάτα εργαζομένων” αναφέρει μεταξύ άλλων στο κάλεσμά της.

 

Στηρίξτε την ανοιχτή ΕΡΤ καταθέτοντας οικονομική ενίσχυση στο απεργιακό ταμείο της ΠΟΣΠΕΡΤ, στην Εθνική Τράπεζα και το λογαριασμό GR3901101800000018048007100.

“Από τις αρχές Ιουλίου ξεκίνησε μια προσπάθεια προκειμένου να δυναμώσουν οι δεσμοί της ΕΡΤ3 με την κοινωνία” μεταφέρει στην Εργατική Αλληλεγγύη, η εργαζόμενη στην ΕΡΤ3, Χριστίνα Σιγανίδου. “Μετά από σειρά γενικών συνελεύσεων των εργαζομένων της ΕΡΤ3, ωρίμασε σιγά σιγά η ιδέα και στις αρχές Σεπτεμβρίου, έγινε η πρώτη κοινή συνέλευση με κόσμο αλληλέγγυο στον αγώνα μας.

 

Μέσα από αυτή τη διαδικασία και πολλές ζυμώσεις, φτάσαμε στην ίδρυση του Συλλόγου Φίλων της ΕΡΤ3. Σε αυτόν συμμετέχει κόσμος που συμπαρίσταται στον αγώνα μας, κόσμος από τα κινήματα, αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι από χώρους όπως τους σχολικούς φύλακες, την κόκα κόλα κλπ. Αυτός ο σύλλογος θα μπορεί να αναζητά και να δέχεται οικονομική ενίσχυση και κάθε είδους υλική υποστήριξη για τον αγώνα μας, αλλά να αποτελεί και μια δεξαμενή στην οποία θα γίνεται η απαραίτητη όσμωση των αγωνιζόμενων εργαζόμενων της ΕΡΤ3 με την κοινωνία, προκειμένου και να βγαίνει το πρόγραμμα που έχει ανάγκη ο κόσμος. Να βγαίνουν εκπομπές μέσα από τους ίδιους αυτούς ανθρώπους. Άνθρωποι που έχουν να πουν κάτι ενδιαφέρον να βρίσκουν στέγη στην ΕΡΤ3. Επίσης θα βοηθήσει να ενισχυθεί η υποδομή της ΕΡΤ3 μέσα από κόσμο, καμεραμέν, μοντέρ κλπ, που θα θέλουν να βοηθήσουν. Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδικασία που μας έχει δείξει όλες τις δυσκολίες της άμεσης δημοκρατίας αλλά και όλη τη γοητεία της.

 

Όσο για τις 7/11, θέλω να καλέσω όλες και όλους να συμμετέχουν στο συλλαλητήριο που οργανώνεται στο Ραδιομέγαρο, στην Αθήνα. Η 7/11 είναι μια ημερομηνία με μεγάλο συμβολισμό κι έχουμε πολλά να διαφυλάξουμε και πολλά να παλέψουμε”.

Ήταν γύρω στις 4 τα ξημερώματα, μόλις μισή ώρα αφότου είχα φύγει από το Ραδιομέγαρο, όταν έφτασε το μήνυμα της ΠΟΣΠΕΡΤ: “Συνάδελφοι τα ΜΑΤ μπήκαν στο Ραδιομέγαρο, όλοι τώρα εδώ”. Το σοκ ήταν χειρότερο κι από αυτό της 11ης Ιούνη όταν ανήγγειλε ο Κεδίκογλου το κλείσιμο της ΕΡΤ. Ειδοποίησα τους δικούς μου να μην με περιμένουν στο σπίτι κι ανέβηκα πάλι στην Αγ.Παρασκευή. Οργή κι αγανάκτηση ήταν το συναίσθημα για αυτό που συμβολικά απεικονίστηκε με τις χειροπέδες στην πόρτα. 

7 Νοέμβρη η εισβολή στην ΕΡΤ, 17 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο. Δεν θέλουμε να συγκριθούμε με τους ήρωες του Πολυτεχνείου, αλλά η εισβολή των δυνάμεων καταστολής, ξημερώματα, σε έναν ελεύθερο αγωνιζόμενο χώρο, θύμισε πολλά.

 

Θυμάμαι τον τότε υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη, που βρισκόταν σε κάποιο ταξίδι, με λεφτά του ελληνικού λαού, να στέλνει το ίδιο πρωί συγχαρητήρια στον Δένδια “για την αποκατάσταση της τάξης”. Δεν τους πέρασε όμως. Παραμείναμε εκεί μαζί με χιλιάδες κόσμο, βγάλαμε δελτίο ειδήσεων από το πεζοδρόμιο το ίδιο βράδυ και συνεχίζουμε ένα χρόνο από εκείνη την ημέρα και 17 μήνες από τις 11 Ιούνη να λειτουργούμε την ΕΡΤ και να βγάζουμε πρόγραμμα δίνοντας την ψυχή μας σε αυτό τον αγώνα.

 

Οι συνθήκες δεν είναι εύκολες. Μην ξεχνάμε ότι τόσους μήνες δουλεύουμε χωρίς να πληρωνόμαστε. Υπάρχουν συνάδελφοι που δεν έχουν τα χρήματα για να ανέβουν στην Αγ.Παρασκευή να κάνουν βάρδια στο ertopen. Παρ\'όλα αυτά η βάρδια γίνεται και τα προβλήματα λύνονται με αλληλεγγύη.

 

Εμείς στο ertopen, δεν περιμέναμε να σταματήσει η καταιγίδα. Απλά μάθαμε να χορεύουμε στη βροχή. Κι όσο και να κρατάει η βροχή και το χαλάζι, εμείς δεν τη φοβόμαστε. Θα είμαστε εκεί και θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε. 

Για να φύγει η κυβέρνηση, αλλά όχι μόνο. Ο αγώνας θα συνεχιστεί αν η οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση δεν κάνει τα πράγματα όπως πρέπει. Τόσους μήνες έχουμε δείξει πως πρέπει και μπορεί να λειτουργεί η δημόσια ραδιοτηλεόραση. “Φωνή κάθε αγωνιστή” είμαστε και έτσι πρέπει να παραμείνουμε. Κι όποιος θέλει να έρθει να δει πως λειτουργεί κάτι τέτοιο, ας έρθει να το διαπιστώσει. Δεν υπάρχει αφεντικό, διευθυντής, προϊστάμενος, υπάρχουν υπευθυνότητες μεταξύ ίσων συναδέλφων κι όλα λειτουργούν.

 

Αυτή είναι η αυτοδιαχείριση η οποία κάνουμε. Το σύνθημα “εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά” φαίνεται μέσα από το παράδειγμά μας ότι μπορεί να γίνει πράξη.

 

Καλούμε όλο τον λαό της Αθήνας, τους εργαζόμενους, τα σωματεία, να αναλάβουν δράση, να βρεθούν στο πλευρό μας στις 7/11 κι όχι μόνο. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα βρεθούν πολλοί περισσότεροι στη μοίρα τη δικιά μας. Εδώ που έχουμε φτάσει, μόνο ο λαός μπορεί να δώσει λύση.

 

Ξεκινήσαμε από τους αθλητικούς συντάκτες που δούλευαν σε γήπεδα την Κυριακή και συνεχίσαμε τη Δευτέρα 27/10 στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9.84, τον Επικοινωνία 94FM και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Είχαμε πολύ καλή ανταπόκριση από τους συναδέλφους, γιατί βλέπουν ότι συνεχίζουμε τις εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς κι εκτός περιόδου εκλογών όπως αυτών που προηγήθηκαν στην ΠΟΕΣΥ. Είναι μια καλή ευκαιρία να ανταλλάξουμε εικόνες κι εμπειρίες για την εργασιακή κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο και μπορώ να πω ότι η προπαγάνδιση του συλλαλητήριου στις 7/11 έχει μεγάλη αποδοχή.

Βλέπουν οι συνάδελφοι ότι ο αγώνας της ΕΡΤ δεν είναι ένας “τοπικός” αγώνας, για όσους δηλαδή δουλεύουμε εκεί, αλλά ένα κομβικό σημείο μάχης για όλους τους εργαζόμενους και για τις γενικότερες εργασιακές και πολιτικές εξελίξεις. Οι εξορμήσεις θα συνεχιστούν σε πολλά “μαγαζιά” των ΜΜΕ τις επόμενες ημέρες, ενώ την Παρασκευή 31 Οκτώβρη, στις 7:30πμ, στο Μετρό στο Σύνταγμα θα γίνει μεγάλη εξόρμηση εργαζομένων από διάφορα σωματεία που συμμετέχουν στο Συντονισμό, για ενημέρωση του κόσμου για το συλλαλητήριο της 7ης Νοεμβρίου.

 

Συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που τα ΜΑΤ εισέβαλαν με τον πλέον αυταρχικό τρόπο στην ελεύθερη ραδιοτηλεόραση. 

Ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα των εργαζόμενων της ΕΡΤ, για πανεργατικό συλλαλητήριο στις 7/11. Θα είμαστε εκεί για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Θα είμαστε εκεί για να υπερασπιστούμε την ίδια τη δημοκρατία.

 

Κώστας Κεχαγιόγλου, γραμματέας Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος 

Οι εργαζόμενοι στo ΕΚΠΑ που βγαίνουμε ξανά στο δρόμο του αγώνα με τις κινητοποιήσεις μας ενάντια στις απολύσεις, αλλά και τις αυταρχικές πολιτικές των πρυτάνεων, ήμασταν σε κοινό αγώνα με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ τον καιρό της πολύμηνης απεργίας μας και συνεχίζουμε. Θα είμαστε εκεί, στις 7/11, για να δώσουμε απάντηση στην κυβέρνηση, ενάντια στην πολιτική του “μαύρου”.

 

Οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες θα είναι παρούσες στο συλλαλητήριο. Στηρίζουμε αυτόν τον μεγάλο αγώνα. 

Μέχρι τώρα, εδώ κι ενάμιση χρόνο, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ μας έχουν δείξει το δρόμο, δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να μην ανταποκριθούμε στο κάλεσμά τους. Θα είμαστε με το πανό μας, δυναμικά, να πούμε ότι είμαστε ενάντια στο “μαύρο”, τον αυταρχισμό, τις απολύσεις. Καλούμε όλο τον κόσμο να κάνει το ίδιο.

Όταν έπεσε το μαύρο στην ΕΡΤ η αντίδραση των εργαζομένων αλλά και της κοινωνίας έκανε την κυβέρνηση από τρικομματική να γίνει δικομματική.

 Τώρα ένα χρόνο μετά την εισβολή των ΜΑΤ μπορούμε όλοι μαζί να τη ρίξουμε. Ο εχθρός είναι κοινός και λέγεται φασισμός. Ραντεβού στις 7 Νοέμβρη στο Ραδιομέγαρο. 

Οι σχολικοί φύλακες συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, είμαστε ζωντανοί και στηρίζουμε και τον αγώνα των εργαζομένων στην ΕΡΤ. Ένας μόνος του δεν κάνει τίποτα. Μόνο ενωμένοι, οι εργαζόμενοι θα νικήσουμε. Το σύνθημά μας ένα: “Όρκο τιμής να μη λυγίσουμε αν την κυβέρνηση δεν τσακίσουμε”. 

Οι εργαζόμενοι στο Αττικό έχουμε αποφασίσει να δώσουμε το παρών στις 7/11 στο συλλαλητήριο για την ΕΡΤ.

Το “μαύρο” που έπεσε στη δημόσια ραδιοτηλεόραση τον περασμένο Ιούνη, το είδαμε να πέφτει και στην Υγεία, με τα κλεισίματα νοσοκομείων, τις περικοπές που οδηγούν σε απαξίωση μέχρι κατάρρευσης άλλων, τις απολύσεις όπως αυτές που θέλουν να περάσουν με το μέτρο της αξιολόγησης. Ο αγώνας των εργαζομένων στην ΕΡΤ είναι παράδειγμα για κάθε εργαζόμενο και η νίκη τους θα είναι νίκη για όλους κι όλες που παλεύουμε να μην περάσουν οι επιθέσεις.