Όπως αποκάλυψε η επίσημη έρευνα της εισαγγελίας, στις 26 Σεπτέμβρη η δημοτική αστυνομία της Ιγκουάλα, μιας πόλης του νότιου Μεξικού, επιτέθηκε σε μια ομάδα 100 περίπου φοιτητών από τη διδασκαλική ακαδημία \"Ayotzinapa\" που είχαν φτάσει στην πόλη για να διαμαρτυρηθούν για την πολιτική προσλήψεων του δήμου. Αφού χτύπησε τους φοιτητές (η επίθεση άφησε επί τόπου έξι φοιτητές νεκρούς) η αστυνομία συνέλαβε 43 από αυτούς τους οποίους παρέδωσε στη συνέχεια στην τοπική μαφία για να τους \"εκτελέσει\".

 

Οι έρευνες της ομοσπονδιακής αστυνομίας ανακάλυψαν στις αρχές του Νοέμβρη στην κοίτη του ποταμού Κοκούλα πλαστικές σακούλες με ανθρώπινα υπολείμματα που ανήκουν, όπως όλα δείχνουν, στους αγνοούμενους φοιτητές. Πάνω από 90 άνθρωποι έχουν μέχρι τώρα συλληφθεί για τη συμμετοχή τους στην απαγωγή και τη δολοφονία -ανάμεσά τους και ο δήμαρχος της Ιγκουάλα και η γυναίκα του, που θεωρούνται οι \"εγκέφαλοι\" του εγκλήματος.

Οι αποκαλύψεις αυτές έχουν ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών στο Μεξικό. Οι διαδηλώσεις διαδέχονται η μία την άλλη -και είναι ολοένα και πιο μαζικές. Στο Γκερέρο, την πολιτεία στην οποία ανήκει η Ιγκουάλα μια διαδήλωση πριν από λίγες μέρες \"έκλεισε\" με την πυρπόληση διαφόρων κυβερνητικών κτηρίων.

 

Η οργή των διαδηλωτών στρέφεται κύρια ενάντια στην κυβέρνηση, που καθόλου άδικα, θεωρούν συνυπεύθυνη για τις δολοφονίες. Οι αγνοούμενοι ξεπερνούν συνολικά τις 20.000 στο Μεξικό ενώ οι αρχές και η αστυνομία -όπως έδειξε ανάγλυφα η \"εξαφάνιση\" των 43 στην Ιγκουάλα αντί να καταδιώκει συνεργάζεται άμεσα με τις οργανώσεις της μαφίας.

 

Η διαδήλωση στην Πόλη του Μεξικού της περασμένης εβδομάδας ήταν η μεγαλύτερη που έχει μέχρι σήμερα οργανωθεί. Ένα σύνθημα κυριαρχούσε στην πορεία, η λέξη \"Justicia\" (δικαιοσύνη) που συνοδευόταν με ένα δυνατό, μαζικό \"μέτρημα\" από το 1 ως το 43, στη μνήμη των χαμένων φοιτητών.

 

\"Οι διαδηλωτές\", γράφει η εφημερίδα The Guardian, \"τραγουδούσαν επίσης ένα ιστορικό τραγούδι από τις διαδηλώσεις πριν από 40 χρόνια -\'Τους πήραν ζωντανούς. Τους θέλουμε πίσω ζωντανούς\' -αλλά και το πιο μαχητικό \'Ήταν το κράτος\'. Υπήρχε επίσης μια μόνιμη κραυγή \'Πένα φύγε\'.\" (Ο Ενρίκε Πένα Νιέτο είναι ο σημερινός πρόεδρος του Μεξικού).

 

Στην κεφαλή της πορείας βάδιζαν οι γονείς των εξαφανισμένων φοιτητών. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν φτωχοί μικρο-αγρότες. Το ποτάμι που τους ακολουθούσε δείχνει ανάγλυφα το εύρος του κινήματος που έχει ξεσηκώσει η εξαφάνιση.