Ο Σπύρος Σ. από τη Ζάκυνθο, είπε: “Μέχρι τα μέσα Γενάρη, δυο βδομάδες πριν τις εκλογές, ήμουν ενεργό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ για πολλά χρόνια. Από τις εκλογές του ’12 και μετά εμφανίστηκε μία συντηρητικοποίηση που είχε να κάνει με την ερχόμενη ανάληψη της εξουσίας. Ένας μικροαστισμός επικράτησε παντού, τα κινήματα και όλη η κινηματική δράση καταπνίγηκε. Πριν από δυο χρόνια μαζί με άλλο κόσμο ξεκινήσαμε την Κίνηση Ζακυνθινών Πολιτών ενάντια στην Κρατική και Τραπεζική Αυθαιρεσία. Όσο εξυπηρετούσαμε τους πολιτικούς σκοπούς ήμασταν ευχάριστοι και θεμιτοί, όσο όμως πλησίαζε η εξουσία άρχισαν να προσπαθούν να μας ελέγξουν και να μας περιορίσουν. Δεν ήθελαν τα κινήματα, δεν ήθελαν καμία εσωκομματική δημοκρατία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται σε αναβρασμό από πριν τις εκλογές. Τώρα μάλιστα που ψήφισαν κρατικό έλεγχο των τραπεζών αλλά τους προέκυψε τραπεζικός έλεγχος του κράτους, τώρα να δείτε τι έχει να γίνει. Να είμαστε ενωμένοι, με ξεκάθαρες θέσεις γιατί αυτό με τράβηξε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΕΚ”.

 

“Τα καύσιμα που έχουμε για τη νέα περίοδο τα συσσωρεύσαμε μέσα στο κίνημα που γκρέμισε τους Σαμαροβενιζέλους”, είπε ο Νεκτάριος Χ. φοιτητής από την Πάτρα, “Την ημέρα που στην Αθήνα γινόταν το συλλαλητήριο για την ΕΡΤ, στην Πάτρα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετείχε στη συγκέντρωση αντίστασης στους εκβιασμούς της Ε.Ε. κατά τη διαπραγμάτευση με οργανωμένο μπλοκ, δική της προσυγκέντρωση και ξεκάθαρα συνθήματα. Όταν έφτασε εκεί, έγινε χαμός. Ο κόσμος χειροκροτούσε και έπαιρνε την Εργατική Αλληλεγγύη. Ήταν ο κόσμος που μπορεί να ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ αλλά θέλει να συνεχίσει τους αγώνες μαζί μας. Ο κόσμος αυτός φτάνει μέχρι την καρδιά του ΣΥΡΙΖΑ. Δώσαμε τη μάχη της Μανωλάδας, από τις κεντρικότερες του προηγούμενου διαστήματος. Τώρα έρχονται τα συνδικάτα στη σύσκεψη για τις 21 Μάρτη, η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ δεν αναγνωρίζει όσους λένε ότι δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες, και την 21 Μάρτη θα την οργανώσουμε μαζί. Αυτό σημαίνει ενιαίο μέτωπο, ότι διεκδικούμε ο κόσμος να συνεχίσει να δίνει τις μάχες μαζί μας”.

Η Κατερίνα Α. από τη Θεσσαλονίκη, τόνισε: “Στο Ψυχιατρικό ανοίγουν συζητήσεις που δεν έχουν ανοίξει ξανά, όπως για τους μετανάστες. Η εκδήλωση που κάναμε στο νοσοκομείο για τις 21 Μάρτη ήταν πολύ καλή και οι συνάδελφοι ρωτούσαν τι κάνουμε για την οργάνωσή της. Όλοι έλεγαν ότι τους έχουν λείψει τέτοιες κουβέντες. Τα αιτήματά μας είναι όλα εδώ. Το νοσοκομείο κινδυνεύει να κλείσει, όπως κι άλλα, υπολειτουργεί, αλλά η διοίκηση παρήγγειλλε 700 ευρώ καρέκλες... Οι μάχες είναι ανοιχτές. Μαζί με τον πυρήνα στα Δυτικά έχουμε ανοίξει παρέμβαση σε νέους χώρους, το θέμα είναι να κερδίσουμε κόσμο, να οργανώσουμε νέους πυρήνες. Στους πυρήνες μας έρχεται πλέον κόσμος που δεν είναι στο ΣΕΚ. Το θέμα είναι να πετύχουμε ομάδα ΣΕΚ και στο Ψυχιατρείο”.

 

Η Βερονίκη Α. φοιτήτρια Επιστήμης Υλικών στην Πάτρα, είπε: “Εβδομαδιαία βρίσκουμε τα μέλη μας, ακόμα κι αυτά που έχουμε να δούμε κάποιο καιρό. Αυτό σημαίνει ότι η εφημερίδα φτάνει στα χέρια τους και οι σύντροφοι συζητάνε μαζί τους πολιτικά. Στις εξορμήσεις στους εργατικούς χώρους μετά την πτώση της συγκυβέρνησης και προεκλογικά φτάσαμε στο διπλάσιο αριθμό εφημερίδων από πριν. Η αυτοπεποίθηση του κόσμου έχει ανέβει πολύ, αυτό είναι το συμπέρασμά μας. Η συζήτηση ήταν ουσιώδης και σε αυτό βοήθησε τόσο η εφημερίδα όσο και το αντικαπιταλιστικό αντιμνημόνιο. Η διακίνηση της εφημερίδας συνεχίζει να είναι αυξημένη. Στις πλατείες, παρά τα σκαμπανεβάσματα, φτάσαμε να δίνουμε και 15 εφημερίδες όταν είχαμε δυνατή παρουσία συντρόφων και κάναμε πολιτική συζήτηση πριν για το τι θέλουμε να πούμε στον κόσμο. Στόχος μας δεν είναι τα νούμερα αλλά η εξόρμηση να γίνει σημείο αναφοράς για όλη την πόλη”.

 

“Η συζήτηση που ανοίγει στους εργατικούς χώρους είναι πρωτόγνωρη και δεν γίνεται χωρίς ο κάθε σύντροφος να έχει διαβάσει την εφημερίδα”, τόνισε ο Ευκλείδης Μ. δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη, “Η μετεκλογική εικόνα της εφημερίδας διατηρήθηκε ψηλά στις πλατείες, κάθε εφημερίδα κρύβει πίσω μια κουβέντα που ανοίγει τη βεντάλια του αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Είναι συνέχεια της πολιτικής δουλειάς μας τον τελευταίο χρόνο με κόμβο την οργάνωση της 22 Μάρτη πέρσι, τις τρεις προεκλογικές εκστρατείες, είναι οι στενοί δεσμοί που έχουμε με τους εργάτες, η οργάνωση της πλατείας σαν γεγονός στη γειτονιά. Αυτό έφερε νέα μέλη με αποτέλεσμα νέα ανοίγματα σε χώρους, καλύτερη παρακολούθηση της πολιτικής δουλειάς, δυνατότητα για νέους πυρήνες”.