Γράμματα και σχόλια

Σύντροφοι,

Στις 9 Μάη 2015 κλείνει ένας χρόνος από τότε που η αγωνίστρια του ΣΕΚ, η συντρόφισσά μας Αναστασία Μουστάκα που αγωνίστηκε με πάθος για τις αξίες τα ιδανικά και τους σκοπούς του κινήματος άφησε την τελευταία της πνοή, δίνοντας σε όλους μας ένα μάθημα δύναμης, θάρρους και στωικότητας στον αγώνα για τη ζωή της.

 

Όλοι τη θυμόμαστε για την ακεραιότητα, την εργατικότητα, το πείσμα και την αφοσίωσή της. Στην -πολιτική- κηδεία της δώσατε το αγωνιστικό σας παρόν και τη χαιρετήσατε επάξια, ενώ στη μνήμη της έγραψε και η Eργατική Αλληλεγγύη. 

 

Η Αναστασία είναι ακόμα δίπλα μας, μας εμπνέει με το παράδειγμά της, με την προσήλωσή της στον αγώνα, με την ακούραστη ψυχή της.

 

Στη μνήμη της θα ήθελα να αφιερώσω ένα κείμενο που η Αναστασία μου ενέπνευσε. Νομίζω απεικονίζει πολύ καλά, όχι μόνο τη νοοτροπία των ρατσιστών, αλλά και την κοινωνική αδικία που καθημερινά εισπράττουν οι μετανάστες στη χώρα μας...

 

Εύχομαι καλή συνέχεια στους αγώνες του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ !

 

Με θερμούς συντροφικούς χαιρετισμούς, 

 Διαβάστε εδώ το διήγημα: