Διεθνή

Φρέντι Γκρέι: η Αμερική και ο κόσμος ολόκληρος δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτό το όνομα. Πρόκειται για τον 25χρονο αφροαμερικανό που πέθανε από κάταγμα στη σπονδυλική στήλη, μια εβδομάδα μετά τη σύλληψη του από την αστυνομία της Βαλτιμόρης, στις 12 Απριλίου. 

 

Ήταν δεμένος χειροπόδαρα στο βανάκι της αστυνομίας, χωρίς όμως να του έχουν φορέσει τη ζώνη ασφαλείας - το σίγουρο είναι ένα: ο 25χρονος βρέθηκε με σπασμένη σπονδυλική στήλη και με τον λάρυγγα του να έχει συνθλιβεί, έπεσε σε κώμα και μια βδομάδα μετά πέθανε.

 

 Οι έξι μπάτσοι που ήταν υπεύθυνοι για τη σύλληψή του, ήδη είναι αντιμέτωποι με κατηγορίες για το θάνατο του Φρέντι. Οι καταθέσεις τους έχουν ακόμα πολλά κενά και αντιφάσεις που πρέπει να εξηγηθούν.

 

 

Η οργή ξεχείλισε την ημέρα της κηδείας του, όταν διέρρευσε έκθεση της αστυνομίας που υποστήριζε ότι ο Φρέντι αυτοτραυματίστηκε! Αυθόρμητες διαδηλώσεις ξέσπασαν στους δρόμους. Την ώρα που τα σχολεία σχολούσαν, πάνοπλοι ΜΑΤάδες απέκλεισαν τον σταθμό του μετρό στη συνοικία Μόντοουμεν και δεν άφηναν τους μαθητές να φύγουν. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την εκδοχή της αστυνομίας, κάποιοι παγιδευμένοι επιβάτες άρχισαν να πετάνε αντικείμενα στις διμοιρίες και τότε η σύγκρουση γενικεύθηκε. Ακτιβιστής, από τους “Μαύρους Δικηγόρους για την Δικαιοσύνη” δήλωσε «Αν δεν ήταν η αστυνομία εδώ, δεν θα υπήρχε και το πλήθος. Έτσι ήταν και στο Φέργκιουσον, όσο πιο πολλοί αστυνομικοί μαζεύονταν, τόσο πιο μεγάλο το πλήθος που μαζευόταν για αντισταθεί στην παρουσία τους».

 

Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται σε καθημερινή βάση. Tο βασικό σύνθημα είναι «δεν υπάρχει ειρήνη – χωρίς δικαιοσύνη», ενώ πάνω από 200 άτομα έχουν συλληφθεί για τα επεισόδιά της προηγούμενης Δευτέρας. Η εγγύηση που ζητάει η αστυνομία για να απελευθερώσει τους συλληφθέντες αγγίζει το μισό εκατομμύριο δολάρια το κεφάλι! 

 

Στο μεταξύ, ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης παίρνει κατασταλτικά μέτρα, έχει αναστείλει το νόμο που περιορίζει την διάρκεια της κράτησης χωρίς απαγγελία κατηγοριών στις 24 ώρες, έχει κουβαλήσει 1.500 στρατιώτες της εθνοφυλακής, ενώ είχε επιβάλει για κάποιες μέρες απαγόρευση της κυκλοφορίας μετά τις 10μ.μ. 

 

Την Τετάρτη 29/4, όταν η διαδήλωση κατάφερε να φτάσει στο δημαρχείο, οι δημοτικοί υπάλληλοι άφησαν τα γραφεία και τα πόστα τους και κατέβηκαν στον δρόμο για να δείξουν την υποστήριξη τους. Σε αυτήν ακριβώς την ενότητα βρίσκεται και η δύναμη για μια ριζική αλλαγή. 

 

Στο γνώριμο πια μοτίβο της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της βίαιης καταστολής προστίθεται και η βρώμικη προπαγάνδα των ΜΜΕ, που δείχνουν στις τηλεοράσεις ανήλικους μαθητές να πετάνε πέτρες και τους αποκαλούν τραμπούκους, ενώ μονίμως τους διαφεύγουν πλάνα όπως αυτό που έδειχνε τους μπάτσους να πετάνε πέτρες σε σχολικά λεωφορεία.

 

Η κρατική δολοφονία ήταν μόνο η σπίθα που άναψε τη φωτιά στον ξερό από καιρό κάμπο. Η οργή στη Βαλτιμόρη συσσωρεύεται εδώ και χρόνια και δεν βρίσκει πουθενά διέξοδο. Σε αντίθεση με το Φέργκιουσον, η Βαλτιμόρη είναι μια πόλη που το 70% του πληθυσμού είναι μαύροι με πολλές από τις θέσεις κλειδιά να είναι στα χέρια μαύρων. Η δήμαρχος, ο αρχηγός της αστυνομίας, και η γενική εισαγγελέας είναι όλοι μαύροι, το ίδιο και η μισή αστυνομική δύναμη. Αυτό όμως δεν αρκεί για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου, τα οποία είναι οι ακραίες ανισότητες, η συσσωρευμένη φτώχεια, η ανεργία και η συστηματική αστυνομική αυθαιρεσία.

 

 

Εκεί που κάποτε βρισκόταν το δεύτερο σημαντικότερο λιμάνι της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ, σήμερα υπάρχει μόνο ανεργία και εγκατάλειψη. Η οικονομική κατάρρευση στην περιοχή είναι δραματική, κάθε μέρα σε 150 νοικοκυριά κόβεται το νερό για μικρές οφειλές. Η φτώχεια και η δυστυχία όμως δεν είναι μοιρασμένη με κάποιον ομοιόμορφο τρόπο στον πληθυσμό, οι ανισότητες είναι μεγάλες και διευρύνονται συνεχώς. 

 

Πίσω από τους φανταχτερούς δρόμους, τα τουριστικά μαγαζιά και τις αναπλάσεις πλατειών βρίσκονται γειτονιές φαντάσματα. Το παλιό λιμάνι ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε πολυτελείς κατοικίες με θέα στη θάλασσα για πλούσιους λευκούς. Τα σχολεία μαστίζονται από περικοπές, τα σπίτια είναι σε άθλια κατάσταση και το εμπόριο ναρκωτικών φαντάζει ως η μόνη επαγγελματική διέξοδος. 

 

Η εξέγερση αυτή δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, ούτε και εκτονώνεται εύκολα και ανώδυνα. Το κίνημα για την αξία της ζωής των μαύρων (black lives matter) που είχε ξεσπάσει από το Φέργκιουσον δημιούργησε την εμπειρία σε εκατομμύρια αφροαμερικανούς σε όλες τις ΗΠΑ για το τι σημαίνει μαζικό κίνημα. Υπάρχει σαν κοινό κτήμα του μαύρου κινήματος πλέον, ότι η τοποθέτηση μαύρων σε κρατικά αξιώματα, είτε είναι ο αστυνομικός διευθυντής είτε ο ίδιος ο πρόεδρος δεν επιφέρει ουσιαστική βελτίωση της κατάστασης.

Ήδη το περασμένο Σάββατο, οι κινητοποιήσεις απλώθηκαν σε πάνω από 20 πόλεις κυρίως της ανατολικής ακτής. Ενδεικτικά, μαζικές ήταν οι συγκεντρώσεις σε Σικάγο, Όκλαντ και Ουάσιγκτον. Στη Νέα Υόρκη χιλιάδες γέμισαν τους δρόμους, ενώ σημειώθηκαν και εντάσεις με την αστυνομία να συλλαμβάνει πάνω από 100 άτομα. Συγκρούσεις έγιναν και στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, ενώ σε πολλές διαδηλώσεις συμμετείχαν και εργατικά σωματεία. Ίσως η δικαστική δίωξη των μπάτσων που σκότωσαν τον Φρέντι Γκρέι να καταφέρει να σταματήσει προσωρινά το ποτάμι της οργής, αλλά πρέπει να θεωρούμε κρατούμενο το αυξημένο επίπεδο συνείδησης της μαύρης εργατικής τάξης. Έπεται συνέχεια.