Διεθνή

Περίπου 270.000 εργάτες, μέλη της Κορεάτικης Συνομοσπονδίας Σωματείων (KCTU), πήραν μέρος στην 24ωρη απεργία της 24ης Απριλίου. Πάνω από 100.000 κατέβηκαν στους δρόμους όλης της χώρας. Η απεργία κάλυπτε δασκάλους και δημόσιους υπαλλήλους. Αψήφησαν τις απειλές, από μεριά του κράτους, ότι θα ασκούνταν δίωξη σε όποιον θα τολμούσε να απεργήσει.

 

Η πρόεδρος Παρκ Γκουέν-χε εξαπέλυσε μετωπική επίθεση στην εργατική τάξη, ανοίγοντας ταυτόχρονα όλα τα μέτωπα. Θέλει να διευκολύνει τις απολύσεις, να μειώσει την υπερωριακή αμοιβή, να διευρύνει τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, να περικόψει τις συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων, να συρρικνώσει και να ιδιωτικοποιήσει το δημόσιο τομέα. Οι εξαγωγές της κορεατικής οικονομίας είναι τελματωμένες και απειλούνται από τον κινέζικο ανταγωνισμό, έτσι η άρχουσα τάξη της Κορέας προσπαθεί απεγνωσμένα να ανακτήσει τη χαμένη της ανταγωνιστικότητα συμπιέζοντας τους εργάτες πιο πολύ από ποτέ. 

 

 

Δυστυχώς για την Παρκ, η κυβέρνηση πρέπει να προωθήσει αυτήν τη «εργασιακή μεταρρύθμιση» εν μέσω καταιγίδας σκανδάλων και προβλημάτων. Ένα τεράστιο σκάνδαλο δωροληψίας, στο οποίο εμπλέκονται η ίδια η Παρκ και τα τσιράκια της, σε συνδυασμό με τη μαζική κατακραυγή ενάντια στη βάναυση καταστολή που υπέστησαν οι συγγενές των θυμάτων του ναυαγίου Sewol (ΣτΜ. ναυάγιο του Απριλίου του 2014 με 304 θύματα) που ζητούσαν δικαιοσύνη, ανάγκασαν τον πρωθυπουργό Λι Γουάν Κου να παραιτηθεί την ίδια εβδομάδα, παρόλο που βρισκόταν στη θέση αυτή δύο μόνο μήνες. 

 

Στα παραπάνω προστίθεται και η αποχώρηση της συνήθως μετριοπαθούς Ομοσπονδίας Σωματείων του Δημόσιου τομέα (FKTU), από τον διάλογο μεταξύ κυβέρνησης και εργαζομένων, που γινόταν σε σχέση με την «εργασιακή μεταρρύθμιση». Αυτή η εικόνα ανοίγει την προοπτική κοινού αγώνα από τις δυο Ομοσπονδίες, κάτι που έχει να συμβεί από τις μεγαλειώδεις γενικές απεργίες του 1997.

 

Η απεργία της 24ης Απριλίου, που συνέπεσε με αυτές τις εξελίξεις, ήταν μόνον η αρχή, της πολύ-αναμενόμενης αντεπίθεσης, και μάλιστα αρκετά πετυχημένη. Η απεργία καλέστηκε από τον Χαν Σαν-κιούν, πρόεδρο της KCTU, ο οποίος εξελέγη μέσα από τη μαζική κινητοποίηση της βάσης του συνδικάτου στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς. Πρόκειται για εμβληματική προσωπικότητα του εργατικού κινήματος, έμεινε τρία χρόνια στη φυλακή για τον ρόλο που έπαιξε στην ιστορική 77 ημερών κατάληψη του εργοστασίου της αυτοκινητοβιομηχανίας Σανγιόνγκ το 2009.

 

Η ηγεσία των συνδικάτων τώρα σχεδιάζει κοινή διαδήλωση των δύο ομοσπονδιών KCTU-FKTU στα τέλη του Μάη και μια δεύτερη γενική απεργία τον Ιούνη. Για να αναγκάσουμε την κόρη του δικτάτορα να γονατίσει απαιτούνται πιο μαζικές και μεγαλύτερης διάρκειας απεργίες. Για να πετύχουμε το σκοπό αυτό, θα πρέπει οι επαναστάτες σοσιαλιστές και ο κόσμος της βάσης να πολλαπλασιάσουμε τις προσπάθειες μας ώστε να μεταφράσουμε την πικρία στην βάση των συνδικάτων σε ανεξάρτητες πρωτοβουλίες ικανές να ανατρέψουν την αδράνεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας σε όλα τα επίπεδα.

 

Περισσότεροι από 150.000 εργάτες και εργάτριες πήραν μέρος στις συγκεντρώσεις των δύο ομοσπονδιών για την εργατική Πρωτομαγιά. Ήταν τέτοια η μαζικότητα των συγκεντρώσεων που οι ηγεσίες τόσο της κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης αναγκάστηκαν να δώσουν το παρόν. Οι ομοσπονδίες προσανατολίζονται σε κοινή απεργιακή δράση αν η κυβέρνηση δεν αναδιπλωθεί, ενώ η συζήτηση έχει απλωθεί για τα καλά στη βάση των συνδικάτων, καθώς μέχρι τα τέλη του μήνα όλα τα εργατικά σωματεία διεξάγουν ψηφοφορίες για τη συνέχεια του αγώνα.