Γράμματα και σχόλια

Το Σάββατο το απόγευμα, στις 9/1/2016, ο σύντροφός μας Μιχάλης Δρίτσας έφυγε από κοντά μας, στα 41 του, αφήνοντας πίσω του δυσαναπλήρωτο κενό.

 

Τροχαίο στη Λ. Μαραθώνος… Ο πρόωρος, άδικος χαμός του συντρόφου και φίλου, μας άφησε όλους άφωνους.

 

Πρότυπο αγωνιστή, ταυτισμένος από τα παιδικά του χρόνια με την αριστερά, παρακολουθούσε βήμα-βήμα τις πολιτικές εξελίξεις. Συμμετείχε σε ότι κίνημα ήταν αριστερό και ανατρεπτικό, από το χώρο διαλόγου του Συνασπισμού, από τη Νίκαια ως τις Αχαρνές.

 

Αλληλέγγυος, με κοινωνική ευαισθησία, στεκόταν διπλά σε κάθε πρόβλημα. Η καθαρή του ματιά, το γνήσιο χαμόγελό του και το ήθος του, μαρτυρούσαν το μεγαλείο της ψυχής του.

 

Εξέφραζε πάντα με σαφήνεια τις σκέψεις του και τις απόψεις του για την πορεία και τις αξίες της αριστεράς, και είτε συμφωνούσες είτε διαφωνούσες μαζί του, πάντα υπήρχε σεβασμός. Η φιλία και η συντροφικότητα για το Μιχάλη, πάντα, έμπαιναν μπροστά. Ο αγώνας του για κοινωνική δικαιοσύνη, ήταν διαρκής. 

 

Η αγάπη και η εκτίμηση όλων μας ας είναι η ελάχιστη παρηγοριά για το γιο και τη γυναίκα σου, τους γονείς σου και τον αδερφό σου, τους συγγενείς, τους συντρόφους, τους φίλους σου.

 

Την τελευταία πορεία κάναμε μαζί σου, την Τετάρτη το μεσημέρι, στις 13/1/2015, για το στερνό αντίο…