Ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί τέτοιο πράγμα στον Εβρο, ένα μεγάλο μαχητικό, πολύχρωμο  κίνημα. Την πρώτη μέρα με τη μεγάλη διαδήλωση στην Αλεξανδρούπολη και την συγκέντρωση στο Δημοτικό Θέατρο που κυριολεκτικά ξεχείλισε στο δρόμο, τη δεύτερη μέρα με πολλαπλές κινητοποιήσεις στους Κήπους, την Ορεστιάδα, τις Καστανιές. Είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τη συνέχεια για όλο τον κόσμο του κινήματος, τα σωματεία, την αριστερά της περιοχής που έδωσε συγχαρητήρια για την οργάνωση αυτής της εκδήλωσης. Επόμενο βήμα, η απεργία στις  4 Φλεβάρη.  

 

Το διήμερο της ΚΕΕΡΦΑ ήταν μια εμπειρία που γέμισε τους πάντες με ενθουσιασμό. Στην Ξάνθη, ήταν η κορύφωση μιας καμπάνιας ενάντια στους φράχτες που κράτησε πάνω από 100 μέρες με εκδηλώσεις, συναυλίες, διαρκή κινηματική παρουσία, πλήθος εξορμήσεων. Τις τελευταίες μέρες καταβάλαμε μια μεγάλη προσπάθεια για να βρούμε άτομο το άτομο τον κόσμο που δουλέψαμε μαζί το τελευταίο διάστημα. Τελικά όμως η συμμετοχή ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Περισσότεροι από 70 αντιρατσιστές/-ριες, κυρίως εκπαιδευτικοί (και από την Καβάλα) και φοιτητές/-τριες (και από την Κομοτηνή) πέρασαν από τα λεωφορεία μας στη διάρκεια του διημέρου και δεκάδες ακόμη επέλεξαν να μετακινηθούν με άλλο μέσο. 

 

Το Σάββατο στη διαδήλωση της Αλεξανδρούπολης το πανό της ΑΔΕΔΥ Ξάνθης συσπείρωσε αρκετό κόσμο. Το βράδυ μετά την εκδήλωση στο δημοτικό αμφιθέατρο ο κόσμος βγήκε ακόμα πιο πεισμένος για την επιτακτική ανάγκη να γκρεμίσουμε το φράχτη. Την Κυριακή το πρωί βρεθήκαμε στους Κήπους, όπου προχωρήσαμε σε συμβολικό αποκλεισμό των συνόρων. Στη συνέχεια, παρά τη σημαντική καθυστέρηση λόγω βλάβης καταφέραμε να φτάσουμε στις Καστανιές χάρη στην υπομονή και το πείσμα του κόσμου για να ενώσουμε τις φωνές μας με τους εκατοντάδες διαδηλωτές απ' όλη την Ελλάδα.

 

 Η είσοδος μας στο χωριό με συνθήματα ήταν από τις πιο έντονες στιγμές. Πρέπει να τονιστεί ότι χωρίς την οικονομική ενίσχυση των εκπαιδευτικών σωματείων (του Διδασκαλικού Συλλόγου, της ΕΛΜΕ, του Συλλόγου Δασκάλων Μειονοτικών Σχολείων ΕΠΑΘ) αυτή η κινητοποίηση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Συνεχίζουμε μαζί με όλο αυτό τον κόσμο στην απεργία στις 4 Φλεβάρη και μετά στη μάχη για να κόψουμε τους φράχτες και όχι τις συντάξεις, κουβαλώντας την εμπειρία του πόσο μεγάλη είναι αυτή η σύγκρουση με τη ρατσιστική Ευρώπη φρούριο που σκοτώνει εργάτες και γεννάει φασίστες στο δρόμο για τη Διεθνή Μέρα Ενάντια στο Ρατσισμό και το Φασισμό στις 19 Μάρτη.

 

Είναι η μεγαλύτερη κινητοποίηση που έχουμε κάνει τα τελευταία εφτά χρόνια που ασχολούμαστε με το ζήτημα. Ευχαριστούμε όλους όσοι ήρθανε σήμερα εδώ να συμπαρασταθούν σε αυτόν τον αγώνα. Το διήμερο και οι κινητοποιήσεις είναι η δύναμη που μπορούμε να ρίξουμε το φράχτη. 

 

Ο φράχτης δεν πέφτει μόνο με τις φαγάνες, αλλά και με τα λόγια και κυρίως με τις κινήσεις που μπορεί να κάνει ο κόσμος και η νεολαία. Η Ανοιχτή Συνέλευση δημιουργήθηκε με αυτό το σκεπτικό όταν είχαν πάρει την απόφαση επί Παπουτσή να φτιαχτεί ο φράχτης. Ξεκινήσαμε αυτή τη δράση ενώθηκε ο κόσμος, κυρίως οι νεολαίοι της πόλης και κάναμε κινητοποιήσεις για να μη φτιαχτεί, μετά για να πέσει ο φράχτης. Διοργανώνουμε εδώ και πέντε χρόνια αντιρατσιστικό φεστιβάλ, κάτι που για την πόλη μας μοιάζει λίγο απίστευτο, γιατί είναι μια συντηρητική πόλη, μόλις δεκαεπτά χιλιάδων κατοίκων, που το ένα τρίο της είτε εργάζεται είτε ζει από το στρατό, την αστυνομία κλπ. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε και σήμερα είναι η μεγαλύτερη διαδήλωση που έχουμε δει ποτέ στην πόλη της Ορεστιάδας.