Εργατικό κίνημα
Δικηγόροι: Ο αγώνας στα χέρια της βάσης
Εκδήλωση της Επιτροπής Αγώνα Δικηγόρων τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη στο ΔΣΑ.
Η αποχή των δικηγόρων ενάντια στο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο ξεκίνησε από τις 12 Γενάρη 2016 με την κήρυξη τριήμερης αποχής από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων όλης της Ελλάδας, αποχή που μετατράπηκε πλέον σε διαρκείας με βδομαδιάτικες αποφάσεις της Ολομέλειας και των Διοικητικών Συμβουλίων.
Με το νέο ασφαλιστικό, οι δικηγόροι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες υπάγονται στο μοναδικό πλέον ασφαλιστικό ταμείο, οι ασφαλιστικές εισφορές τους συνδέονται με το εισόδημά τους (το 38% του εισοδήματος), την ίδια στιγμή που οι αποδοχές των νέων συνταξιούχων θα υποστούν πολύ μεγάλη μείωση. Το ποσό 38% για ασφαλιστικές εισφορές αθροίζεται με φόρο (από το πρώτο ευρώ) 26% επί του φορολογητέου εισοδήματος, ενώ ήδη (λόγω προηγούμενων μνημονιακών νόμων) στην αμοιβή του δικηγόρου υπολογίζεται 23% ΦΠΑ. Πρόκειται ουσιαστικά για δήμευση εισοδήματος και εργασία του επαγγελματία με εργοδότη το κράτος. Η αποχή έχει συνδυαστεί με δύο μεγάλες πορείες στο κέντρο της Αθήνας, στις 14/1 και στις 21/1, καθώς και με μία τρίωρη κατάληψη του Πρωτοδικείου στην Ευελπίδων στις 28/1.
Η Επιτροπή Αγώνα Δικηγόρων είναι μια συλλογικότητα που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας (του σχήματος δηλαδή της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στον Σύλλογο με συμμετοχή των μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) την Τετάρτη 20 Γενάρη. Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν μέλη της ΛΑΕ, πρώην μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και ανένταχτοι/ες δικηγόροι.
Η συγκρότηση της Επιτροπής προέκυψε από την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα μαζικό όχημα για την οργάνωση της αποχής ανεξάρτητο από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ το οποίο μέχρις στιγμής αρνείται ακόμα και την κήρυξη Γενικής Συνέλευσης των δικηγόρων, κάτι που στους Συλλόγους της υπόλοιπης Ελλάδας θεωρείται αυτονόητο. Η θέση της Επιτροπής Αγώνα είναι ότι η ηγεσία του ΔΣΑ δεν εκπροσωπεί τη μεγάλη μάζα του δικηγορικού σώματος ούτε κοινωνικά ούτε πολιτικά.
Ασφαλιστικές εισφορές
Κοινωνικά, η ηγεσία του ΔΣΑ προέρχεται και εκφράζει τα ανώτερα εισοδηματικά πατώματα του δικηγορικού σώματος. Η πλειοψηφία των δικηγόρων είχε ήδη φτάσει σε αδιέξοδο μέσα από τις μνημονιακές πολιτικές πριν το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ότι πλέον περίπου το 60% των δικηγόρων οφείλει τις ασφαλιστικές εισφορές του.
Όμως η ηγεσία του ΔΣΑ σαμποτάρισε κάθε αγωνιστική κινητοποίηση μέχρι σήμερα. Μόνον η σύνδεση των εισφορών με το εισόδημα (που σημαίνει κατακόρυφη αύξηση των εισφορών για τα μεγάλα εισοδήματα) έβγαλε την ηγεσία του ΔΣΑ σε αποχή διαρκείας. Δεν είναι τυχαίο ότι το κεντρικό πεδίο διαπραγμάτευσης για την ηγεσία του Συλλόγου με τον Κατρούγκαλο είναι αυτή τη στιγμή η μείωση των εισφορών για όσους δηλώνουν εισοδήματα από 40.000-50.000 ευρώ και πάνω. Για τους ήδη χρεωμένους συναδέλφους και έχοντες χαμηλά εισοδήματα που είναι σε αδυναμία να πληρώσουν, δεν υπάρχει καν το αίτημα για μείωση των εισφορών.
Πολιτικά, η ηγεσία του ΔΣΑ είχε ταχτεί υπέρ του ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα του Ιούλη, συμμετέχοντας μάλιστα στην επιτροπή των “Μένουμε Ευρώπη”.
Για τους λόγους αυτούς, ο αγώνας αυτός πρέπει να περάσει στα χέρια της βάσης των δικηγόρων, που αποτελούν την πλειοψηφία του δικηγορικού σώματος, αυτοαπασχολουμένων, μισθωτών και μπλοκάκηδων, με απεύθυνση στα αντίστοιχα στρώματα των άλλων ελεύθερων επαγγελμάτων και βασικό προσανατολισμό στους εργαζόμενους και το εργατικό κίνημα. Η Επιτροπή Αγώνα ήδη υλοποίησε την απόφαση του ΔΣΑ για κατάληψη του Πρωτοδικείου (μειοψηφούντος και τελικά απόντος του Προέδρου), οργάνωσε ανοιχτή εκδήλωση τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη και ετοιμάζεται για μαζική παρουσία με το πανό της στην πανεργατική απεργία της 4 Φλεβάρη.
Βασικό μας αίτημα είναι η απόσυρση του νομοσχεδίου Κατρούγκαλου, το σταμάτημα της φοροασφαλιστικής ληστείας, η επιστροφή του αφορολόγητου και το ανεισφορολόγητο για συναδέλφους με χαμηλά εισοδήματα, η βαριά φορολόγηση του μεγάλου πλούτου για την ανακεφαλαιοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων και όχι των τραπεζών. Τα αιτήματα αυτά έρχονται σε σύγκρουση με τις δεσμεύσεις του ελληνικού κράτους στους πιστωτές (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) και γι' αυτό υποστηρίζουμε τη ρήξη με τα Μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις που αυτή τη στιγμή υλοποιεί η κυβέρνηση Τσίπρα.
Όπως φωνάξαμε στις διαδηλώσεις μας στο μπλοκ της Επιτροπής Αγώνα: “Αυτή είναι του Τσίπρα η συμφωνία, διασώζουνε τις τράπεζες και κλείνουν τα Ταμεία”, “Ψηφίσαμε το ΟΧΙ δυο και τρεις φορές, τώρα θα μιλήσουμε με μπλόκα κι αποχές!”.
Θανάσης Καμπαγιάννης
Καλύτερα γραβάτες παρά πουκάμισα αδειανά
Η ταχύτητα με την οποία μαζικοποιήθηκαν οι κινητοποιήσεις των λεγόμενων επιστημονικών κλάδων ανάγκασε σε άτακτη υποχώρηση της προπαγάνδας περί «εξέγερσης της γραβάτας». Τα σχετικά επιχειρήματα έλεγαν ότι οι κλάδοι αυτοί αποτελούνται από προνομιούχα στρώματα με μεγάλα εισοδήματα (τα οποία και αποκρύπτουν) και ως αυτοαπασχολούμενοι δεν έχουν καμία σχέση με την εργατική τάξη, ως εκ τούτου η αριστερά οφείλει να πάρει αποστάσεις από τις κινητοποιήσεις τους ή ακόμα και να τους εναντιωθεί. Εκτός από την προφανή σκοπιμότητα αυτής της ρηχής επιχειρηματολογίας που συνήθως προερχόταν από φιλοκυβερνητικά χείλη, αξίζει να δούμε λίγο το θέμα του «στρώματος των αυτοαπασχολούμενων».
Σε πολλές περιπτώσεις η «αυτοαπασχόληση» είναι το άλλο όνομα της ανεργίας ή της ελαστικοποίησης της εργασίας. Οι περικοπές των θέσεων εργασίας σε πολλές εταιρείες πιέζει τους επιστήμονες σε αυτή την κατεύθυνση. Για να το πούμε με απλά λόγια οι επιστήμονες σε πολλές περιπτώσεις δεν διάλεξαν, αλλά «κατάντησαν» ελεύθεροι επαγγελματίες. Βέβαια ο όρος είναι προβληματικός από μόνος του γιατί αποκρύπτει πλήρως τη θέση που έχει στην κοινωνία και στην παραγωγική διαδικασία. Εξίσου ανήκουν στην ίδια επαγγελματική κατηγορία ένας μεγαλοδικηγόρος που έχει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο εισόδημα με έναν δικηγόρο που παλεύει 12ωρα κάθε μέρα για λίγες εκατοντάδες ευρώ το μήνα.
Πρόκειται όμως και για ευφημισμό, πόσο «ελεύθεροι» είναι στ’ αλήθεια αυτοί οι επαγγελματίες; Πολλοί είναι οι μηχανικοί για παράδειγμα που εργάζονται για χρόνια σε εταιρείες με μπλοκάκι (κλασσική περίπτωση εξαρτημένης εργασίας) και αντί να εμφανίζονται ως εργαζόμενοι και να έχουν και τα αντίστοιχα δικαιώματα, εμφανίζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες με αποτέλεσμα όταν το αφεντικό αποφασίσει ότι περισσεύουν τους διώχνει χωρίς να δικαιούνται αποζημίωση ή έστω ταμείο ανεργίας. Είναι τόσο «ελεύθεροι» επαγγελματίες όσο ακριβώς οι μετανάστες εργάτες που νωρίς το πρωί περιμένουν στις πλατείες των επαρχιακών πόλεων για να τους πάρουν για κάποιο μεροκάματο.
Για αυτό και η θέση των επιστημόνων είναι στη γενική απεργία, μαζί με όλους τους κλάδους και τα στρώματα της εργατικής τάξης, και είναι ευπρόσδεκτοι να έρθουν με τη στολή της δουλειάς του, είτε αυτή είναι η γραβάτα, είτε το κράνος του εργοταξίου είτε το στηθοσκόπιο.