Εκπαίδευση και Νεολαία

Με τεράστια συμμετοχή ολοκληρώθηκε η πρώτη εκδήλωση-συνέλευση της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης για τους φοιτητές του Φυσικού του Πανεπιστημίου Κρήτης, οι οποίοι στις 10 Μάρτη δικάζονται για την συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις ενάντια στο Νόμο Διαμαντοπούλου το 2011. 

 

Ο Γιάννης Μακαρώνας, φοιτητής του τμήματος επιστήμης υπολογιστών και ένας απ’ τους εισηγητές, μας θύμισε πως το φοιτητικό κίνημα εκείνης της περιόδου συγκρούστηκε με τις ιδιωτικοποιήσεις και παράλληλα τόνισε τον πολιτικό χαρακτήρα της δίκης. Από τη μία βρίσκονται τα δημοκρατικά δικαιώματα των φοιτητών, τα συνδικαλιστικά κεκτημένα του Πολυτεχνείου, η δημόσια και δωρεάν παιδεία και απ την άλλη τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των επιχειρήσεων, των ακροδεξιών καθηγητών και η μετατροπή της φοίτησης σε ένα δικαίωμα για λίγους χωρίς κανένα κοινωνικό όφελος. Η μάχη αυτή αφορά όχι μόνο τους φοιτητικούς συλλόγους όλης της χώρας, αλλά και όλα τα σωματεία, συνδικάτα, της αριστεράς και κάθε κινήματος που παλεύει ενάντια στην καταπίεση.

 

Ο Γιάννης Λεβέντης, δικηγόρος υπεράσπισης, ξεκαθάρισε πως η ποινική δίωξη των φοιτητών πηγάζει απ’ την ανάγκη για πολιτική εκδίκηση των καθηγητών του Φυσικού απέναντι στο κίνημα. Το κύριο αίτημα των φοιτητών μετά την λήξη της μίας βδομάδας κατάληψης ενάντια στο Νόμο Διαμαντοπούλου, ήταν να γίνει κανονικά η εξεταστική, ένα αίτημα που έβρισκε σύμφωνη την σύγκλητο και έγινε δεκτό σε όλα τα υπόλοιπα τμήματα των πανεπιστημίων της χώρας. Όταν με αποφάσεις όλων των Φ.Σ. του Ηρακλείου πραγματοποιήθηκε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στη Γ.Σ.Τ. με το ίδιο αίτημα, οι καθηγητές διέλυσαν την συνεδρίαση και με ειρωνικό τρόπο αρνιόντουσαν να κάνουν διάλογο με τους φοιτητές. 

 

Η συνέχεια βρήκε τους καθηγητές καθηλωμένους στην αίθουσα (με δικιά τους πρωτοβουλία!) και πάνω σε αυτήν τους την κίνηση, κατασκεύασαν ένα χυδαίο ψέμα κατηγορώντας τους φοιτητές για ομηρία, παράνομη βία και κάλεσαν την αστυνομία (που όμως δεν κατάφερε να εισβάλει στο άσυλο αφού είχε προηγηθεί η άρνηση της άδειας εισόδου απ τον τότε Πρύτανη). Μετά από λίγο καιρό ήρθε η πρώτη πειθαρχική δίωξη που στέρησε από 12 φοιτητές ένα εξάμηνο σπουδών και αργότερα η ποινική που είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς του καθηγητή του Φυσικού, Χαρμανδάρη, να πείσει τον εισαγγελέα να προβεί σε αυτεπάγγελτη δίωξη.

 

Μπορεί η δίωξη να αφορά μόνο 12 φοιτητές αλλά στην ουσία, είναι μια προσπάθεια τρομοκράτησης ολόκληρου του φοιτητικού κινήματος. Μπορεί οι καθηγητές του Φυσικού να έχουν επαφές με μπάτσους, εταιρίες και μηχανισμούς του αστικού κράτους, αλλά οι φοιτητές έχουν την αλληλεγγύη μιας ολόκληρης τάξης που ξέρει πώς να τσακίζει τέτοιες προκλήσεις. Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε μια πολύ μεγάλη συζήτηση που έκλεισε με ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσης, κοινό για μια σειρά από πολιτικούς χώρους που στόχο έχει την κινητοποίηση των συλλόγων και των σωματείων γύρω απ' αυτή την μάχη.