Υπάρχει τεράστια ανάγκη εξεύρεσης χώρων αξιοπρεπούς φιλοξενίας για τους πρόσφυγες, ειδικά μετά τις επιχειρήσεις εκκένωσης της Ειδομένης, αλλά και του Πειραιά και του Ελληνικού που σκοπεύουν να κάνουν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από δύο πράγματα. 

 

Το ένα είναι σπίτια ή ξενώνες όπου θα μείνουν κάτω από ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες και το δεύτερο κατάλληλη ιατρική φροντίδα και περίθαλψη των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ανθρώπων με αναπηρίες. Γνωρίζουμε ότι στους καταυλισμούς υπάρχουν πρόσφυγες που είναι χρόνια πάσχοντες, καρκινοπαθείς, τετραπληγικοί. Χρειάζεται να γίνει μία καταγραφή τους και να υπάρχει κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση. 

 

Επιπλέον μετά από τρεις μήνες και παραπάνω που έχουν μείνει στους καταυλισμούς έχουν όλοι επιβαρυμένη υγεία. Άμεσα χρειάζεται να αξιοποιηθούν σπίτια και ξενώνες, έτσι ώστε να υπάρχει πραγματική φιλοξενία. Χρειάζεται να υπάρχουν ομάδες είτε από το Δήμο είτε από το κράτος που θα ασχοληθούν οικογένεια την οικογένεια για να καταγράψουν τα προβλήματα και τις ανάγκες που υπάρχουν. 

 

Χρειάζεται να εξηγήσουμε στον κόσμο ότι οι πρόσφυγες είναι τα θύματα, να τους ενημερώσουμε για τις τραγικές ιστορίες που έχουν βιώσει μέχρι να έρθουν στη χώρα μας και έτσι να τους κερδίσουμε και να τους στρέψουμε με την πλευρά των προσφύγων. Στις 9 του Ιούνη θα είμαστε στη συγκέντρωση στο Δημαρχείο της Αθήνας για να διεκδικήσουμε στέγαση και πλήρη ιατρική κάλυψη και όχι αποθήκευση ψυχών. 

Αυτό που φαίνεται στην πράξη αυτή τη στιγμή είναι ότι μετά το κλείσιμο των συνόρων οι πρόσφυγες θα μείνουν στη χώρα μας και για αυτό χρειάζεται να δούμε πως μπορούν να ενσωματωθούν στην κοινωνία, πως μπορούν να έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας και τα παιδιά να πάνε στα σχολεία. Δεν μπορούν πλέον να μένουν σε προσωρινούς χώρους γκέτο. Χρειάζεται να δούμε πώς μπορεί να διευρυνθεί και το πρόγραμμα της Υπατης Αρμοστίας του ΟΗΕ που τους φιλοξενεί σε διαμερίσματα μέσα στον ιστό της πόλης. Δε θέλουμε να ζουν στοιβαγμένοι και να υπάρχουν τα φαινόμενα πχ μία τουαλέτα για 1000 ανθρώπους ή τα παιδιά να μην έχουν κάποια δημιουργική απασχόληση. Αυτές οι συνθήκες είναι που δημιουργούν προβλήματα και γεννούν προστριβές. 

 

Αν αποδεχτούμε ότι το κράτος δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να φιλοξενήσει 50.000 ανθρώπους τότε πρέπει να δεχτούμε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα και για τους φτωχούς Έλληνες. Ο δήμος καλά έκανε και έδωσε τον Ελαιώνα αλλά αυτό πρέπει να είναι μία προσωρινή λύση. Χρειάζεται αυτή τη στιγμή οι πρόσφυγες να ζήσουν σε σπίτια, να ανοίξουν κτίρια του Δήμου, τα παιδιά να γραφτούν στα σχολεία, να βρουν δουλειά για να μπορέσουν να μείνουν στη χώρα μας με αξιοπρέπεια μέχρι να πάνε εκεί που θέλουν. 

 

Δυστυχώς μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας υπάρχουν δυνάμεις που αναπτύσσουν τη ρητορική του μίσους και προσπαθούν να δημιουργήσουν άσχημες καταστάσεις. Χρειάζεται να απομονωθούν γιατί δεν αξίζουν οι φωνές του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στην Αθήνα, που ήταν πάντα πόλη ανοιχτή, πόλη σταυροδρόμι των πολιτισμών. 

 

Στη συνεδρίαση στις 9/6 όπου θα συζητηθεί στην ημερήσια διάταξη το θέμα της ένταξης των προσφύγων, χρειάζεται οι παρατάξεις παρά τις διαφορές τους να τοποθετηθούν και αφού ακουστούν όλες οι απόψεις να καταφέρουμε να κάνουμε κάποια βήματα.

 

Συμφωνώ με το αίτημα που έθεσε η Ανταρσία και ο Πέτρος στο δημοτικό συμβούλιο. Και εγώ ως ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος και η Κίνηση «Πόλης Ξεκίνημα» στην οποία συμμετέχω μαζί με διαμερισματικούς συμβούλους που αποχωρήσαμε από την «Ανοιχτή Πόλη», θεωρούμε λογικό το αίτημα της φιλοξενίας των προσφύγων στην πόλη μας, για να μπορούν τα προσφυγόπουλα να πάνε μαζί με τα παιδιά μας στα σχολεία, να κάνουμε παρέα και να ζήσουμε όλοι μαζί.

Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία έχουμε δώσει μάχες για να είναι τα νοσοκομεία ανοιχτά για τους πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα μας τους τελευταίους μήνες.  

 

Το πρόβλημα εντοπίζεται στην ουσία στα σημεία που μένουν οι πρόσφυγες. Είναι απαραίτητο να υπάρχει γιατρός και νοσηλευτικό προσωπικό σε κάθε χώρο όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες σε καθημερινή βάση και επιπλέον να εξασφαλίζεται η μεταφορά τους σε περίπτωση ανάγκης. Για παράδειγμα υπάρχουν στο Ελληνικό έγκυες γυναίκες τις οποίες δεν παρακολουθεί κάποιος γιατρός και δεν ξέρουν που θα γεννήσουν όταν έρθει η ώρα. Μετά από παρέμβαση των εργαζόμενων στο Αλεξάνδρα καταφέραμε να νοσηλευτούν για να μπορέσουν να γεννήσουν με ασφάλεια. Επίσης μέσα στα νοσοκομεία χρειαζόμαστε μεταφραστές για να μπορούμε σαν εργαζόμενοι να συνεννοηθούμε και να τους παρέχουμε την κατάλληλη θεραπεία.     

 

Όλη αυτή την περίοδο σηκώσαμε το θέμα της φιλοξενίας των προσφύγων και έχουμε καταφέρει σε μεγάλο ποσοστό να έχουμε κερδίσει τους συναδέλφους στο ότι δεν υπάρχει «Έλληνας» και «ξένος», ότι στην ουσία η οικονομική κρίση μας χτυπάει το ίδιο.

 

Αυτό δεν έγινε αυτόματα. Δεν έγινε γιατί το είπε ο υπουργός Υγείας, αλλά γιατί δώσαμε μάχη για να σπάσουμε τη ξενοφοβία. 

 

Την ίδια μάχη δίνουμε και ενάντια στα μνημόνια, νέα και παλιά. Η έλλειψη προσωπικού μέσα στα νοσοκομεία έχει σαν αποτέλεσμα οι εργασιακές σχέσεις να τεντώνονται σε βαθμό κακουργήματος. Τα νοσοκομεία λειτουργούν με εργαζόμενους με 5μηνα, συμβασιούχους, ενώ αυτό τον καιρό παραιτούνται πολλοί συνάδελφοι ώστε να προλάβουν να συνταξιοδοτηθούν. Αν προσθέσει σε αυτό κανείς ότι η πρωτοβάθμια φροντίδα είναι διαλυμένη και ο κόσμος έρχεται μαζικά στα νοσοκομεία, τότε καταλαβαίνει πόσο έχουν εντατικοποιηθεί οι ρυθμοί εργασίας μέσα στα νοσοκομεία. Στο Γεννηματάς περνάνε γύρω στα 1500 άτομα σε κάθε εφημερία. Καταφέρνουμε να εξυπηρετούμε κάθε φορά ένα χωριό μόνο και μόνο από το φιλότιμό μας. 

 

Αυτή την εβδομάδα έχουμε συνεδρίαση του ΔΣ του Συλλόγου και Γενική Συνέλευση για την οργάνωση της 24ωρης απεργίας στις 8 Ιούνη. Από την πλευρά μας ξεκινάμε να οργανώνουμε την απεργία και μαζί και τη συγκέντρωση στις 9 Ιούνη στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, διεκδικώντας αξιοπρεπείς συνθήκες φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και προσλήψεις προσωπικού για δημόσια δωρεάν υγεία για όλους. 

Από τη μεριά της εκπαιδευτικής κοινότητας υπάρχει το αίτημα της εγγραφής των προσφυγόπουλων στα δημόσια σχολεία. Για την ώρα από την μεριά της κυβέρνησης κωλυσιεργούν παρά το γεγονός ότι ο Φίλης είχε δηλώσει ότι κανένα προσφυγόπουλο δεν πρόκειται να μείνει χωρίς σχολείο. Ωστόσο ενώ οι εγγραφές για την επόμενη σχολική χρονιά έχουν ξεκινήσει, αυτή η δήλωση παραμένει μία ρητορεία γιατί στην πράξη μπαίνουν συνεχώς εμπόδια στην ομαλή ένταξη των παιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

 

Αρχικά είχαν πει ότι θα εξετάσουν το θέμα κατά περίπτωση, ότι δηλαδή ανάλογα με το πόσα παιδιά θα γραφτούν θα φροντίσουν να κάνουν κάποια διανομή ή ότι θα φτιάξουν κάποια υποτυπώδη σχολική υποδομή μέσα στα κέντρα φιλοξενίας. Στα Εξάρχεια υπάρχει η κατάληψη στην Πρασσά όπου εκεί υπάρχουν 80 παιδιά. Θέλουμε να μοιράσουμε αυτά τα παιδιά σε τρία σχολεία των Εξαρχείων το 35ο Δημοτικό, το 36ο και το 14ο. Όμως παρά τις δηλώσεις Φίλη οι διευθυντές λένε ότι δεν μπορούν να εγγράψουν τα παιδιά στα σχολεία εκτός αν οι γονείς τους έχουν καταθέσει αίτημα ασύλου και έχουν πάρει τη Ροζ κάρτα. Γνωρίζουμε όμως ότι αυτή είναι μία διαδικασία που καθυστερεί, πολλοί από τους πρόσφυγες δεν έχουν καταφέρει να καταθέσουν αίτημα ασύλου είτε γιατί δεν έχουν πρόσβαση στην υπηρεσία ασύλου είτε ακόμα γιατί δε θέλουν να μείνουν για πάντα στην Ελλάδα. 

 

Ο Σύλλογος Αθηνά που καλύπτει τα δημοτικά σχολεία του κέντρου της Αθήνας, διεκδικεί την εγγραφή των παιδιών στα δημόσια σχολεία. Τη Δευτέρα σκοπεύουμε να επισκεφτούμε τον Ελαιώνα για να παραδώσουμε κάποια σχολικά είδη που έχουμε συγκεντρώσει αλλά και για να δούμε τις ανάγκες που υπάρχουν και τί πρωτοβουλίες μπορούμε να πάρουμε, ούτως ώστε τα παιδιά να κάνουν μαθήματα στη γλώσσα τους, από τη μία για να μην απομακρύνονται από την εκπαιδευτική διαδικασία και από την άλλη για να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται ότι στο ζήτημα της μόρφωσης δεν θα υπάρχουν διακρίσεις. 

 

Γνωρίζουμε ότι την επόμενη σχολική χρονιά με βάση τις αλλαγές που ετοιμάζει το υπουργείο σκοπεύει να καταργήσει μία σειρά κατακτήσεις όπως το ολοήμερο, τα τμήματα ένταξης, κάτι που θα έχει σαν αποτέλεσμα να περισσεύουν εκπαιδευτικοί. Για όλα αυτά είμαστε σε κινητοποιήσεις. Την 1η Ιούνη έχουμε την ετήσια Γενική μας συνέλευση όπου θα τεθεί το ζήτημα της εγγραφής των προσφυγόπουλων στα σχολεία και θα υπάρχει ψήφισμα και για τη συμμετοχή μας στην κινητοποίηση στις 9 Ιούνη.   

Ο υπουργός Παιδείας Φίλης είχε δηλώσει ότι τα σχολεία θα μπορούν να λειτουργούν τα απογεύματα, όπου μέσα σε αυτές τις ώρες εθελοντές εκπαιδευτικοί θα διδάσκουν τα παιδιά των προσφύγων. Εμείς θεωρούμε ότι αυτές οι δηλώσεις είναι εκ του πονηρού, τη στιγμή μάλιστα που το υπουργείο ετοιμάζει το Νέο σχολείο, μετά τις προτάσεις της επιτροπής διαλόγου για την Παιδεία. 

 

Το δημόσιο σχολείο χρειάζεται να ανοίξει για όλα τα προσφυγόπουλα. Χρειάζεται όλα τα παιδιά των προσφύγων να μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα μέσα στα δημόσια σχολεία και όχι στα Camps και στα  Hot Spots. Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση θέλει να διασπείρει τους πρόσφυγες ανά την Ελλάδα έτσι ώστε να μην ζουν σε μεγάλους καταυλισμούς και να μην φαίνονται. 

 

Πιστεύω πως χρειάζεται να δημιουργηθούν μέσα στα σχολεία τμήματα υποδοχής γιατί είναι ο μόνος τρόπος να ενταχθούν τα παιδιά των προσφύγων μέσα στην κοινωνία και όχι να φοιτούν σε ξεχωριστά σχολεία γιατί αυτό ενισχύσει τα ρατσιστικά στερεότυπα. 

 

Για όλους αυτούς τους λόγους η Γ’ ΕΛΜΕ συμμετέχει στην κινητοποίηση που θα γίνει στις 9 Ιούνη στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας. 

Το προσφυγικό έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις μετά την κατάπτυστη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας και του πρόσφατα ψηφισμένου ελληνικού νόμου. Χιλιάδες πρόσφυγες-μετανάστες έχουν εγκλωβιστεί στη χώρα μας χωρίς προοπτική εξόδου προς τις χώρες επιλογής τους.

 

Οι περισσότεροι είναι ουσιαστικά φυλακισμένοι στα hot-spot και στους καταυλισμούς με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής. Όλοι εμείς που για μήνες σταθήκαμε αλληλέγγυοι στα θύματα των πολέμων και της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας πιστεύουμε ότι ο αγώνας ενάντια στις αιτίες που γεννούν τη μετανάστευση και την προσφυγιά, είναι ενιαίος με τον αγώνα που δίνουμε ενάντια στις ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα μνημόνια. Βάζουμε σαν πρωταρχικό στόχο να στηρίξουμε μαζί με τα «δικά» μας και τα δικαιώματα των προσφύγων- μεταναστών, είμαστε αλληλέγγυοι με τους αγώνες που δίνουν. 

 

Να ανοίξουν τα σύνορα και να έχουν πρόσφυγες- μετανάστες το αυτονόητο δικαίωμα της επιλογής τόπου προορισμού. Όσο διαρκεί η παραμονή τους στη χώρα μας ή εφόσον επιλέξουν να παραμείνουν εδώ, απαιτούμε από την Πολιτεία να εξασφαλίσει:

Ανθρώπινες συνθήκες στέγασης και διαμονής μέσα στον ιστό της πόλης, ακώλυτη πρόσβαση όλων των προσφύγων στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, ακώλυτη πρόσβαση όλων των παιδιών στα δημόσια σχολεία όλων των βαθμίδων, με παράλληλη ενίσχυση των σχολείων με εξειδικευμένο προσωπικό, μεταφορά των παιδιών από και προς τα σχολεία.

 

Σ’ αυτή τη βάση και διεκδικώντας αυτά τα αιτήματα το σωματείο μας η Β’΄ΕΛΜΕ Αθήνας και ο Συντονισμός σωματείων, συλλογικοτήτων, φορέων Αμπελοκήπων Γκύζη, Πολυγώνου συμμετέχουμε και καλούμε στη διαδήλωση στις 9 Ιούνη, 5μμ έξω από το Δήμο Αθηναίων.