Η Αριστερά
Γιορτή της Εργατικής Αλληλεγγύης: Ένα χρόνο μετά το δημοψήφισμα, η μάχη συνεχίζεται
Ένας χρόνος κλείνει αυτές τις μέρες από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015 όταν το συντριπτικό 61,3% είπε το μεγάλο ΟΧΙ στα μνημόνια ορθώνοντας το ανάστημά του στους εκβιασμούς της ΕΕ, του ΔΝΤ και σύσσωμης της άρχουσας τάξης και των πολιτικών της εκφραστών. Οι δέκα μέρες που μεσολάβησαν ανάμεσα στην κήρυξη στις 26 Ιούνη και τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στις 5 Ιούλη συγκλόνισαν την Ελλάδα και όλο τον κόσμο.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά έδωσε όλες της τις δυνάμεις σε αυτή τη μάχη, συσπειρώνοντας τον κόσμο που, ενώ βομβαρδιζόταν καθημερινά από την προπαγάνδα και τους εκβιασμούς των αφεντικών, έμενε ξεκρέμαστος από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που κάλεσε ένα δημοψήφισμα στην ουσία για να το χάσει. Η μάχη του ΟΧΙ δόθηκε σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά. Παρά την τρομολαγνική προπαγάνδα και τα capital control, τα συλλαλητήρια υπέρ του ΟΧΙ πλημμύρισαν την Αθήνα και κάθε πόλη, σε αντίθεση με τις ψοφοδεείς απόπειρες της άρχουσας τάξης να οργανώσει συλλαλητήρια κατσαρόλας.
Το βράδυ της Κυριακής 5/7, χιλιάδες άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν τη μεγάλη νίκη του ΟΧΙ που λίγες μέρες αργότερα, ο Τσίπρας έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια, υπογράφοντας στις Βρυξέλλες ότι θα προχωρήσει στο τρίτο Μνημόνιο. Όμως για τον κόσμο του ΟΧΙ αυτό δεν ήταν το τέλος, αλλά η αρχή ενός νέου κύκλου αγώνων:
Στις 15/7 και στις 22/7 ενάντια στην ψήφιση των δύο πρώτων πακέτων προαπαιτούμενων μέτρων και ξανά τον Δεκαπενταύγουστο που επέλεξε η κυβέρνηση για την ψήφιση του μνημονίου. Τότε, όχι μόνο δεν απέφυγε τις συγκεντρώσεις, αλλά η κοινωνική πόλωση μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της με 43 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μην το ψηφίζουν- αναγκάζοντας τον Τσίπρα να προκηρύξει νέες εκλογές για τις 20 του Σεπτέμβρη. Εκλογές που μπορεί να κέρδισε απέναντι στους χρεοκοπημένους original εκφραστές των μνημονίων με την υπόσχεση μιας «ανθρώπινης διαχείρισής» τους, αλλά δεν μεταφράστηκαν σε σιωπητήριο για το κίνημα.
Ίσα-ίσα, μέσα στην ίδια περίοδο, το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες απλώθηκε σε όλη τη χώρα λέγοντας ένα ακόμα βροντερό αυτή τη φορά αντιρατσιστικό ΟΧΙ στους ηγέτες της ΕΕ που ήδη από τον Απρίλη του 2015 μεθόδευαν κλείσιμο των συνόρων και στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στους πρόσφυγες. Ένα κίνημα, που μέσα στον καταχείμωνο 23-24 Γενάρη διαδήλωνε στον Έβρο για να πέσει ο φράχτης, και ακόμη και σήμερα, παρά την απόλυτη ευθυγράμμιση της κυβέρνησης με όλες τις ρατσιστικές επιταγές της ΕΕ, δεν μπορούν να το στείλουν σπίτι του.
Βδομάδα τη βδομάδα, οι επόμενοι μήνες σημαδεύτηκαν από ένα αρχικά αποσπασματικό κύμα απεργιακών κινητοποιήσεων που περιλάμβανε μια σειρά από χώρους -5μηνα των δήμων, αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, λιμενεργάτες, ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, απολυμένοι στον ιδιωτικό τομέα- και κλιμακώθηκε τελικά στην πανεργατική απεργία της 12ης Νοέμβρη. Η επιτυχία αυτής της απεργίας είχε σαν αποτέλεσμα να προκηρυχθεί δεύτερη πανεργατική απεργία στις 3 Δεκέμβρη - οδηγώντας σε αναβολή της ψήφισης του ασφαλιστικού για τη νέα χρονιά.
Η νέα χρονιά μπήκε με το ΟΧΙ της εργατικής τάξης να απλώνεται στους αγρότες και σε επαγγελματικούς κλάδους όπως οι δικηγόροι και οι μηχανικοί, με μπλόκα, αποχές, μαζικές διαδηλώσεις που κράτησαν μήνες. Στις 4 Φλεβάρη, μέρα της τρίτης πανεργατικής απεργίας, ακόμη και οι πιο μικρές πόλεις της Ελλάδας πλημμύρισαν από κόσμο – κάνοντας ακόμη και τους πιο συγκρατημένους να μιλούν για τις πιο μαζικές διαδηλώσεις από τη διετία 2010 – 2012. Στις 19 του Μάρτη σε μια σειρά από πόλεις στην Ελλάδα το κίνημα της αλληλεγγύης ένωσε τη φωνή του με το κίνημα σε δεκάδες χώρες στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο που είπαν ΟΧΙ στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.
Χάρη στην αναβλητικότητα όλων των συνδικαλιστικών ηγεσιών που εκφράστηκε με την αυτοκτονική γραμμή «θα καλέσουμε απεργία όταν έρθει ο νόμος για ψήφιση» η κυβέρνηση μπόρεσε να αιφνιδιάσει ανακοινώνοντας την Τετάρτη του Πάσχα (4 Μάη) ότι θα το ψηφίσει στις 8 Μάη. Αλλά ακόμα και έτσι στην πανεργατική απεργία στις 6 Μάη (που συνεχίστηκε και το Σαββατοκύριακο) η χώρα νέκρωσε.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπορεί να πανηγυρίζει σήμερα όσο θέλει για το γεγονός ότι πέτυχε να ψηφίσει στη Βουλή το Ασφαλιστικό και δύο βδομάδες αργότερα και τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα. Άλλωστε και ο ΓΑΠ δεν πανηγύρισε όταν πέρασε στη Βουλή τον κάβο του πρώτου μνημονίου το 2010; Δεν ήταν αλήθεια ο Σαμαράς εκείνος, που αφού ψήφισε το δεύτερο μνημόνιο στη Βουλή το Φλεβάρη του 2012, ανέλαβε γεμάτος ελπίδες να το υλοποιήσει όταν έφτιαχνε την τρικομματική κυβέρνηση;
Έχοντας σήμερα υποταχτεί απολύτως σε όλους τους εκβιασμούς και τις πιέσεις, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει να βαδίζει τον καταστροφικό δρόμο των προκατόχων της. Έναν αβέβαιο δρόμο, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις για το δημοψήφισμα στη Βρετανία και η επιδείνωση της οικονομικής κρίσης σε διεθνές επίπεδο. Επίσης, ένα δρόμο γεμάτο νέα προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις που επιβάλλουν οι «θεσμοί»…
Αλλά και ένα δρόμο γεμάτο από τα οδοφράγματα που υψώνει η εργατική τάξη: Στα λιμάνια που η απεργία διαρκείας κλείνει τις τρεις βδομάδες. Στις ιδιωτικές κλινικές και τα ξενοδοχεία που οι απολυμένοι αντιστέκονται. Στο Ελληνικό και στις Σκουριές που ο κόσμος παλεύει αντίστοιχα για την ακύρωση της σύμβασης με το Λάτση και την επαναλειτουργία του βλαβερού ορυχείου. Στις συγκοινωνίες που με τις καθημερινές στάσεις εργασίας στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα «μολών λαβέ» ενάντια στην ιδιωτικοποίηση. Αλλά και στους χώρους φιλοξενίας και στα στρατόπεδα κράτησης των προσφύγων που η κυβέρνηση μεθοδεύει μέσα από «πιστοποιήσεις» και καταστολή τον εξοβελισμό του κινήματος αλληλεγγύης.
Σίγουρα, οι χώροι δουλειάς, οι γειτονιές και αυτά ακριβώς τα οδοφράγματα είναι ο πιο στάνταρ χώρος που μπορεί κανείς να προμηθευτεί και να μιλήσει με τους συντρόφους-ισσες που διακινούν την Εργατική Αλληλεγγύη.
Αλλά όχι μόνο. Το Σάββατο 25 Ιούνη στην Αθήνα στον κήπο του Συλλόγου Αρχαιολόγων θα τιμήσουμε το ΟΧΙ του περσινού Ιούλη συζητώντας αλλά και γιορτάζοντας την ανυποχώρητη συνέχεια αυτού του αγώνα - και ακολουθούν και οι άλλες πόλεις. Ας είμαστε όλοι εκεί!
Γερό στήριγμα
Για την «Εργατική Αλληλεγγύη» δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις.
Η μαχόμενη εφημερίδα στο πλευρό των εργαζόμενων που αγωνίζονται για τα δίκια τους απέναντι στην αποχαλινωμένη εργοδοσία, ολόκληρου του μεγάλου κινήματος ενάντια στις πολιτικές των μνημονίων που ισοπεδώνουν καταχτήσεις γενιών και καταδικάζουν σε φτώχεια κι εξαθλίωση τη μεγάλη πλειοψηφία που με την εργασία της παράγει τον πλούτο που τον νέμονται και τον κλέβουν οι κεφαλαιοκράτες ντόπιοι και ξένοι.
Των αντιφασιστών που παλεύουν για να εξοντώσουν τη Λερναία Ύδρα του φασισμού και ρατσισμού που ξανασηκώνει κεφάλι στην Ευρώπη-φρούριο και στη χώρα μας – που όμως ο λαός στη μεγάλη πλειοψηφία του στάθηκε και στέκει αποφασιστικά στο πλευρό προσφύγων και μεταναστών για «Ανοιχτά Σύνορα» κι «Ανοιχτές Πόλεις» κι απαιτεί την ανεμπόδιστη δίκη και καταδίκη της ναζιστικής ΧΑ.
Ταυτόσημος με τον ξεσηκωμό
Των διεθνιστών που βλέπουν τον αγώνα των εργαζόμενων στη χώρα μας να είναι ταυτόσημος με το μεγάλο ξεσηκωμό σε Γαλλία και Βέλγιο, όπου κι εκεί επιχειρείται να αναιρεθούν καταχτήσεις και δικαιώματα ενός αιώνα του εργατικού κινήματος.
Των σοσιαλιστών που δεν εμφορούνται από ρεφορμιστικές αυταπάτες και κοινοβουλευτικό-κυβερνητικό κρετινισμό, αλλά πασχίζουν να οργανώσουν κι ενώσουν τις εργαζόμενες μάζες που χτυπιούνται ώστε να κινητοποιηθούν και να πετύχουν την αποφασιστική αντικαπιταλιστική ανατροπή και ρήξη με ΕΕ, ευρώ, ΝΑΤΟ κ.ά. ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, το χτίσιμο μιας εργατικής εναλλακτικής με κρατικούς τους κεντρικούς οικονομικούς μοχλούς κι εργατικό έλεγχο παντού.
Όλων όσοι δουλεύουν στην ετοιμασία κάθε φύλλου της εφημερίδας αλλά και του μικρού στρατού που προωθεί την εφημερίδα σε χώρους δουλειάς, σε γειτονιές, παντού όπου υπάρχει αντίσταση σε εκμετάλλευση, αυταρχισμό, ρατσισμό.
Η γιορτή της ΕΑ γίνεται στην επέτειο της προκήρυξης του περσινού δημοψηφίσματος που έφερε το βροντερό ταξικό ΟΧΙ 62% στη συνέχιση των μνημονίων. Το οποίο, παρά την «κωλοτούμπα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που προσχώρησε αμέσως μετά στο αντίπαλο στρατόπεδο των ηττημένων ΝΑΙνέκων, αποτελεί ορόσημο και δείχνει τις τεράστιες δυνατότητες που η δύναμη του εργατικού και λαϊκού κινήματος έχει για να φέρει τα πάνω κάτω, παρά τους στυγνούς εκβιασμούς, τις απειλές, την τρομολαγνική προπαγάνδα. Που μπορεί να οδηγήσει σε μια αποφασιστική νίκη, αρκεί να είναι ξεκάθαροι οι στόχοι κι η γραμμή, να έχει χτιστεί μια δυνατή οργάνωση αγώνα που να απευθύνεται στην πιο πλατιά μάζα των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων. Για να μπορέσει η οργή να μεταβληθεί σε αποφασιστικότητα, σε ορμητικό ποτάμι που να παρασύρει τα εμπόδια κι αναχώματα που βάζει ο αστικός αντίπαλος, ντόπιος και ξένος. Σ’ αυτό τον αγώνα η ΕΑ είναι γερό στήριγμα και μετερίζι, αξίζει να την στηρίξουν και να την αξιοποιήσουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, οι πρόσφυγες και μετανάστες κι όλες οι μειονότητες που καταπιέζονται.
Βασίλης Συλαϊδής
μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ομίλου INTRACOM.
Πορευόμαστε μαζί
Με την "Εργατική Αλληλεγγύη" πορευθήκαμε μαζί, στα ίδια κινήματα, σε κοινούς αγώνες. Μαζί όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έριχνε το "μαύρο" στην ΕΡΤ, μαζί στα δύο χρόνια της αυτοδιαχείρισης, μαζί όταν η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου αποφάσιζε να αγνοήσει τη βιωματική εμπειρία των εργαζομένων και να πετάξει την αυτοδιαχείριση στον κάλαθο των αχρήστων, μαζί και στον αγώνα που δίνουμε πεισματικά για κοινωνική ΕΡΤ.
Μαζί στους εργατικούς αγώνες που ένωσαν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν την μνημονιακή επίθεση.
Μαζί και σε κοινωνικούς αγώνες, στις Σκουριές για γη, αέρα, νερό και ελευθερία, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.
Μαζί στα "νέα Ιουλιανά" μετά το "όχι που έγινε ναι", σε νέους αγώνες του λαού μας. Σε ένα διαρκή αγώνα που πρέπει να δώσουμε για να λεγόμαστε άνθρωποι. Χρόνια πολλά "Εργατική Αλληλεγγύη".
Στέλιος Νικητόπουλος,
Δημοσιογράφος ΕΡΤ3
Στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι η κατάσταση εξακολουθεί σήμερα να είναι χάλια, όπως είναι σε όλα τα νοσοκομεία, όχι μόνο στο ψυχιατρικό. Δεν έχουμε υλικό, δεν έχουμε προσωπικό. Τα πράγματα είναι δύσκολα. Οι ασθενείς δεν έχουν την υγειονομική περίθαλψη που θα έπρεπε να έχουν και εμείς δυσκολευόμαστε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες που θα έπρεπε να προσφέρουμε.
Ο λαός πριν ένα χρόνο είπε ένα μεγάλο ΟΧΙ αλλά η κυβέρνηση το χρησιμοποίησε διαφορετικά. Η Εργατική Αλληλεγγύη, η αντικαπιταλιστική αριστερά είχε -και έχει- πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια να κινητοποιηθεί ο κόσμος που έχει απηυδήσει και θέλει να πει τέρμα στα μνημόνια που αυξάνουν την ανεργία, που μας δημιουργούν όλα αυτά τα προβλήματα.
Χριστίνα Σαρβανάκη,
Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης
Στη μάχη του δημοψηφίσματος για πρώτη φορά στοιχήθηκαν τόσο ξεκάθαρα ο ένας απέναντι στον άλλο, οι ταξικοί στρατοί. Από τη μια πλευρά en block, τα αφεντικά μαζί με τους υπηρέτες τους, τα ΜΜΕ, το πολιτικό τους προσωπικό, τους «Μένουμε Ευρώπη». Και από την άλλη οι εργαζόμενοι αντιμέτωποι με τους εκβιασμούς των κλειστών τραπεζών αλλά και των απολύσεων σε όσους δεν «ψηφίσουν σωστά».
Το σύνθημα που έριξε εκείνες τις μέρες από τις σελίδες της η Εργατική Αλληλεγγύη «τα αφεντικά ψηφίζουν ΝΑΙ, εσύ τι;» νομίζω ότι συμπύκνωνε με τον καλύτερο τρόπο το πραγματικό δίλημμα του δημοψηφίσματος και όσοι το αγνόησαν, έκαναν λάθος. Η συμβολή της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, όλων των εντύπων της και συγκεκριμένα της Εργατικής Αλληλεγγύης δεν ήταν απλά κρίσιμη, αλλά καθοριστική στη διαμόρφωση του ΌΧΙ και επηρέασε, μέσα από το σύνολο των καμπανιών που οργάνωσαν, πολλαπλάσια από τις δυνάμεις τους.
Η μάχη του δημοψηφίσματος δημιούργησε μια μεγάλη ρωγμή που ακόμα αδυνατούν να την κλείσουν. Το ζήτημα σήμερα είναι να αναστοχαστούμε ξανά χωρίς μεμψιμοιρίες και να ριχτούμε με όλες μας τις δυνάμεις στο δρόμο που μας δείχνουν αυτές τις μέρες οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας στη Γαλλία.
Φώτης Μπιχάκης, γραμματέας ΔΣ ΕΛΜΕ Χανίων
ΑΘΗΝΑ
Χρίστος Αργύρης, γιατρός, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου Γεννηματάς
Νίκος Γεωργίου, πρόεδρος Ένωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ
Πάνος Γκαργκάνας, διευθυντής της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη
Μασούντ Καχάρ, επιτροπή προσφύγων Ελληνικού
Άννα Κωνσταντακάκη, δημοσιογράφος ΕΡΤ
Κώστας Παπαδάκης, Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής και μελος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Θα ακολουθήσει συναυλία: The Sexy Christians, Mighty MEzz, DJ Set by Renegade instruments
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Παρασκευή 8 Ιούλη, 8μμ- Λέσχη ΑΠΘ (Roof Garden)
Ομιλητές: Μαρία Στύλλου, περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω
Φανή Γουργούρη, γραμματέας ΟΜΥΛΕ
Γιάννης Κούτρας, ΔΣ ΕΝΙΘ
Στέλιος Νικητόπουλος, δημοσιογράφος ΕΡΤ3
Πρόσφυγας από Διαβατά
Θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι με τους Απάχηδες
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
Παρασκευή 1 Ιούλη, 8μμ - Λιθαρίτσια
Ομιλητές: Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός, ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Musab Almawed - πρόσφυγας από τη Συρία
Εργαζόμενος από ΕΡΑ Ιωαννίνων
Θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι
ΧΑΝΙΑ
Παρασκευή 1 Ιούλη, 8μμ - πλατεία Σπλάντζια
Ομιλητές: Αθηνά Γιαννουλάκη, πρόεδρος. σωμ. εργαζ. δήμου Χανίων
Σοφία Θεοδωράκη, εργαζόμενη ΕΡΑ Χανίων
Φώτης Μπιχάκης, γραμματέας ΕΛΜΕ Χανίων
Γιάννης Σηφακάκης, ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Θα ακολουθήσει γλέντι με κρητική μουσική
ΠΑΤΡΑ
Σάββατο 2 Ιούλη, 8μμ - Έσπερος
Ομιλητές: Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός, ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Άρης Καζάνης, ΔΣ Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας
Μελένια Παπαματθαίου, εργαζόμενη ΠΓΝΠ
Μουσική, φαγητό, ποτά
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Σάββατο 2 Ιούλη, 8μμ
Πάρκο ΠΙΚΠΑ-Ατλαντίς (Μαλικούτη και Μποφώρ)
Ομιλητής: Γιάννης Σηφακάκης, ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Βύρωνας Λυκιαρδόπουλος, εργαζόμενος ΠΑΓΝΗ
Οδυσσέας Καλομοίρης, δικηγόρος
Θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι με τον Ν. Σταματάκη
ΞΑΝΘΗ
Σάββατο 9 Ιούλη, 8μμ - Κεντρική πλατεία Θεατράκι
Ομιλητές: Τάσος Αναστασιάδης, Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια
Μαρία Λουκοπούλου, καθηγήτρια, Ν. Ε. ΑΔΕΔΥ
Τζεμαλί Μηλιαζήμ, ΔΣ Διδασκαλικού Συλλόγου
Πρόσφυγας από Χαλκερό
Θα ακολουθήσει γλέντι με ζωντανή μουσική
ΒΟΛΟΣ
Παρασκευή 8 Ιούλη, 8μμ - Αρχιτεκτονική
Ομιλητές: Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ
Αποστόλης Τάκος, Σωματείο Εργαζομένων Λεβεντέρη
Βασίλης Πέτσης, εργάζομενος ΕΡΑ Βόλου
Μουσική, φαγητό, ποτά

