Η απόφαση αναφέρει ότι η άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι «επιφυλάσσεται μόνο στους Ελληνες πολίτες και δεν μπορεί να επεκταθεί και στους μη έχοντες την ιδιότητα αυτή, χωρίς αναθεώρηση της σχετικής διατάξεως του Συντάγματος». Το σκεπτικό των δικαστών αναφέρει ότι η «πολιτογράφηση αυτή γίνεται με βάση αμιγώς τυπικές προϋποθέσεις (χρόνος «νόμιμης» διαμονής του αιτούντος αλλοδαπού ή της οικογένειάς του, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο επί ορισμένο χρόνο, ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα), χωρίς εξατομικευμένη κρίση περί της συνδρομής της ουσιαστικής προϋποθέσεως του δεσμού προς το ελληνικό έθνος, δηλαδή την εκ μέρους του αλλοδαπού, εθελούσια αποδοχή των αξιών που συνάπτονται προς τον Ελληνισμό και την εντεύθεν απόκτηση ελληνικής συνειδήσεως».
Καταρχήν το ΣτΕ αναφέρεται σε έναν νόμο που δίνει το δικαίωμα της ιθαγένειας και της ψήφου σε ένα απειροελάχιστο κομμάτι μεταναστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών, μετά από ένα χρόνο ψήφισης του νόμου μόλις 278 παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν εδώ και παρακολούθησαν ελληνικό σχολείο έχουν πάρει τους τελευταίους μήνες την ελληνική ιθαγένεια, ενώ οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί δεν ξεπερνούν τις 3.000. Ο ίδιος ο Πεταλωτής σχολιάζοντας την απόφαση του ΣτΕ δήλωσε ότι ο αριθμός των μεταναστών που ψήφισε στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές είναι γύρω στις 10.000-12.000, εκ των οποίων περίπου οι 7.000 ήταν ομογενείς.
Ρατσιστική ατζέντα
Μία απόφαση που βάζει ως προϋπόθεση για την χορήγηση του αυτονόητου δικαιώματος της ιθαγένειας “την αποδοχή των αξιών του Ελληνισμού” υπό κανονικές συνθήκες θα θεωρούνταν νομικό ανέκδοτο. Ομως μέσα σε μία περίοδο που η κυβέρνηση έχει υϊοθετήσει τη ρατσιστική ατζέντα του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής, μετατρέποντας τη μετανάστευση ή την προσφυγιά σε αδίκημα που τιμωρείται είτε με φυλάκιση σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, είτε με απελάσεις, είτε με το θάνατο (αν κρίνουμε την αδιαφορία που δείχνει απέναντι στους Αφγανούς απεργούς πείνας στα Προπύλαια που έχουν ξεπεράσει τον ένα μήνα), τότε στρώνει το έδαφος για κάθε ρατσιστή δικαστή να βγάζει αποφάσεις κρίνοντας με το “δίκαιο του αίματος”.
Το πραγματικό πρόβλημα του νόμου 3838/2010 είναι ότι εξ αιτίας των πολύ αυστηρών προϋποθέσεων που θέτει δίνει δικαιώματα με το σταγονόμετρο. Ο νόμος δίνει την ιθαγένεια σε όσους είχαν αποκτήσει νόμιμη παραμονή με οριστικούς όρους όπως του επί μακρόν διαμένοντος ή αόριστης διάρκειας, μέχρι την τελευταία νομιμοποίηση την περίοδο 2005-2007. Επίσης καθόριζει ρητά ότι ιθαγένεια μπορούν να πάρουν μόνο τα παιδιά που έχουν γεννηθεί ή έχουν φοιτήσει έξι χρόνια στο ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα και ταυτόχρονα και οι δύο γονείς τους έχουν συμπληρώσει 5ετή νόμιμη διαμονή. Επίσης, το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές δόθηκε μόνο σε όσους μετανάστες έχουν οριστικές άδειες που προϋποθέτουν τουλάχιστον 5 χρόνια προηγούμενης νόμιμης διαμονής, όπως του επί μακρόν διαμένοντος, αόριστης διάρκειας ή δεκαετούς.
Η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Πακιστανική Κοινότητα και χιλιάδες μετανάστες είχαν πέρσι το Γενάρη οργανώσει συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε πολλές ακόμα πόλεις, διεκδικώντας ιθαγένεια για όλα τα παιδιά και νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, εξηγώντας ότι αυτός ο νόμος δίνει τα αυτονόητα δικαιώματα σε ένα απειροελάχιστο κομμάτι μεταναστών, για να στρώσει το δρόμο στην κατάργηση κάθε δικαιώματος για την μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών.
Σήμερα που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξαπολύει μία νέα επίθεση στους μετανάστες χτίζοντας φράχτη στον Εβρο, εγκαινιάζοντας στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταργώντας το δικαίωμα στο άσυλο και τη νομιμοποίηση, έρχεται και η πρόταση του ΣτΕ για να πάρει πίσω ακόμα και την απειροελάχιστη δυνατότητα ιθαγένειας και ψήφου που απέχτησε μία μικρή μερίδα μεταναστών. Δεν πρόκειται να αφήσουμε την κυβέρνηση να κάνει πράξη ούτε αυτή την απειλή ούτε την υπόλοιπη ακροδεξιά ατζέντα που έχει υιοθετήσει.