Την περασμένη εβδομάδα το διοικητικό συμβούλιο της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ) επέλεξε τον Παναγιώτη Θωμόπουλο, έναν τραπεζίτη με πολλές "περγαμηνές", σαν νέο πρόεδρο της τράπεζας. Στο μεταξύ, όμως, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), ο "κύριος" μέτοχος της Εθνικής (κατέχει το 40% των μετοχών) είχε επιλέξει έναν άλλο τραπεζίτη, τον Δημήτρη Τσιτσιράγκο, για τη θέση αυτή. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει ένας πόλεμος ανάμεσα στη διοίκηση της τράπεζας και το ταμείο "χωρίς προηγούμενο στον κλάδο".
Την Πέμπτη το απόγευμα η διοίκηση του ΤΧΣ "μπλόκαρε" τη σύγκληση του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής, εμποδίζοντάς το τυπικά να "συγκροτηθεί σε σώμα" -να νομιμοποιηθεί δηλαδή. Αυτό δεν εμπόδισε τη διοίκηση της Εθνικής να δώσει, την επομένη (την Παρασκευή), στη δημοσιότητα τα ονόματα και τις ιδιότητες του νέου "διοικητικού συμβουλίου χωρίς να κάνει καμιά αναφορά στην αντίδραση του ΤΧΣ και στην αναβολή του Δ.Σ. για τρεις εργάσιμες ημέρες, κατόπιν του σχετικού αιτήματος του ΤΧΣ" (Καθημερινή 6.11.2016).
Το τι ακριβώς ακολούθησε ίσως να μην το μάθουμε ποτέ. Η διοίκηση του ΤΧΣ, γράφουν οι εφημερίδες, απείλησε να συγκαλέσει γενική συνέλευση των μετόχων της Εθνικής και να καθαιρέσει ολόκληρο το Διοικητικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με την "Καθημερινή" το ΤΧΣ έστειλε τελεσίγραφο στην τράπεζα ζητώντας το κεφάλι του Λεωνίδα Φραγκιαδάκη, του Διευθύνοντος Συμβούλου της Εθνικής "επί πίνακι". Στη συνέχεια ο Γιώργος Μιχελής, ο πρόεδρος του ΤΧΣ, συναντήθηκε με τον Γιάννη Στουρνάρα. "Σύμφωνα με πληροφορίες", γράφει η Καθημερινή, "η κεντρική τράπεζα κατ' αρχάς δεν είχε καμιά αντίρρηση στην αρχική απόφαση της Εθνικής" - δηλαδή στην επιλογή του Θωμόπουλου. "Ωστόσο επιθυμεί να δοθεί γρήγορα λύση... αποφεύγοντας μια έκτακτη γενική συνέλευση".
Η αλλαγή των διοικήσεων των συστημικών τραπεζών "εντός του 2016" περιλαμβάνεται στους όρους που συμφώνησε η κυβέρνηση με τους δανειστές το περσινό καλοκαίρι, στα πλαίσια της ανακεφαλαιοποίησης του 3ου μνημονίου. Η βασική εντολή που έχουν οι νέες διοικήσεις είναι να ξεκαθαρίσουν την "κόπρο του Αυγεία" των "κόκκινων επιχειρηματικών δανείων".
Η "διασύνδεση" ανάμεσα στις τράπεζες και τις επιχειρήσεις ήταν (και είναι) ένα από τα βασικά μυστικά των "επιτυχιών" των καπιταλιστών στην Ελλάδα (και όχι μόνο στην Ελλάδα). Τα "θαλασσοδάνεια" των καναλιών δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια του θαυμαστού κόσμου της επιχειρηματικής "διαπλοκής". Η εκκαθάριση των κόκκινων δανείων δεν είναι μια απλή, τεχνική υπόθεση. Ούτε αφορά απλά και μόνο τις τράπεζες. Αφορά το σύνολο του ελληνικού καπιταλισμού. Αφορά το μέλλον των νέων "προβληματικών" επιχειρήσεων που έχει γεννήσει η κρίση.
Για αυτό "σφάζεται" το ΤΧΣ με τη διοίκηση της Εθνικής. Η κρίση δεν έχει κάνει απλά και μόνο τις επιχειρήσεις και τις τράπεζες ζόμπι. Έχει κάνει και τους καπιταλιστές και τους τραπεζίτες κανίβαλους.