Οι πρωτοβουλίες του Καμένου να προωθήσει «εθνική ενότητα» αγκαλιά με τον Κασιδιάρη, αλλά και του Παρασκευόπουλου να θεωρητικοποιήσει αυτά τα αίσχη ως «προσχώρηση της Χρυσής Αυγής στους δημοκρατικούς θεσμούς» αποτελούν αναμφίβολα άλλο ένα σκαλοπάτι στον τραγικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ. Και μόνο η θύμηση ότι αντιγράφουν τον Μπαλτάκο μέσα από μια κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς» κάνει τον κόσμο της Αριστεράς να ανατριχιάζει.
Δεν πρόκειται για κάποιο στιγμιαίο ολίσθημα. Δυστυχώς, εντάσσεται σε μια συνολικότερη προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στις κυρίαρχες πολιτικές που επικρατούν στο σκηνικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσα στην κρίση της.
Η προσαρμογή αυτή ήταν και είναι ολοφάνερη στο επίπεδο της οικονομικής πολιτικής. Από το Φλεβάρη του 2015, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έβαλε πλώρη για έναν «έντιμο συμβιβασμό» που όλοι ξέρουμε ότι κατάληξε στη θεαματική εγκατάλειψη του ΟΧΙ αμέσως μετά το δημοψήφισμα και τώρα πια στέκεται μπροστά στο πικρό ποτήρι ενός τέταρτου Μνημόνιου.
Αλλά ο κατήφορος δεν τελειώνει εκεί. Αντιμέτωπες με τη λαϊκή οργή ενάντια στην ατέλειωτη λιτότητα, οι κυβερνήσεις σε όλες σχεδόν τις χώρες της ΕΕ επιλέγουν τακτικές που υιοθετούν την ατζέντα της ακροδεξιάς. Στη Γερμανία, η Μέρκελ ανακοίνωσε στο συνέδριο του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος την πρόθεσή της να προσχωρήσει ανοιχτά στην ισλαμοφοβική εκστρατεία της απαγόρευσης της παραδοσιακής ενδυμασίας πολλών γυναικών από τις κοινότητες των μεταναστών και των προσφύγων. Στη Γαλλία, ο Ολάντ αφήνει πίσω του ως διεκδικητή του χρίσματος για την Προεδρία τον Μανουέλ Βαλς, έναν πολιτικό που ξεπέρασε σε ακροδεξιά γελοιότητα ακόμα και τον Σαρκοζί με την εκστρατεία για το τι φορούν πολλές γυναίκες του Ισλάμ όταν πηγαίνουν στη θάλασσα.
Λιτότητα και ρατσισμός
Λιτότητα και ρατσισμός μαζί σαν επίσημη κυβερνητική πολιτική βγάζουν από το περιθώριο τους φασίστες, φουσκώνουν τα πανιά της Λεπέν στη Γαλλία, του AfD στη Γερμανία, κόντεψαν να κάνουν Πρόεδρο τον Χόφερ στην Αυστρία. Σε αυτόν το φαύλο κύκλο μπαίνουν να στροβιλιστούν και ο Τσίπρας με τον Καμένο.
Γι’ αυτό, τώρα γίνεται ακόμη πιο επείγον να δυναμώσουμε το αντιφασιστικό κίνημα. Αρχίζοντας από τα βασικά: δεν υπάρχει «καλή» και «κακή» Χρυσή Αυγή. Ο Κασιδιάρης, που ήταν συνομιλητής του Μπαλτάκου και τώρα του Καμένου, δεν εκπροσωπεί κάποια «συζητήσιμη» πλευρά της συμμορίας. Έχει αυτοπροβληθεί ως εκπαιδευτής των ταγμάτων εφόδου των νεοναζί και ως τέτοιος βρίσκεται υπόδικος μαζί με την υπόλοιπη ηγεσία της Χρυσής Αυγής για τις δολοφονικές επιθέσεις που οργάνωσε. Η θέση του είναι στη φυλακή μαζί με τους υπόλοιπους φασίστες δολοφόνους.
Η πρωτοβουλία για να αποδοκιμάσουμε τα ανοίγματα του Καμένου και του Παρασκευόπουλου και να απομονώσουμε τους νεοναζί ανήκει στην πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά που έχει δώσει μάχες και για τη δίκη-καταδίκη της Χρυσής Αυγής και για την υπεράσπιση των προσφύγων και για την ανατροπή των Μνημονίων. Αλλά τώρα είναι η στιγμή να πάρουν ανοιχτά θέση οι βουλευτές, οι συνδικαλιστές και οι τοπικές του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να τολμήσουν.
Τα οργανωμένα κομμάτια της εργατικής τάξης έδειξαν τις μαχητικές τους διαθέσεις με την Πανεργατική Απεργία της περασμένης Πέμπτης 8 Δεκέμβρη. Χιλιάδες απεργοί βγήκαν στους δρόμους ενάντια σε παλιά και νέα Μνημόνια. Οι εργαζόμενοι στην Υγεία, στην Παιδεία, στο Ρεύμα και στο Νερό μπορούν και πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ναυτικών που προχώρησαν σε απεργία διαρκείας για να αναγκάσουν την κυβέρνηση να πάρει πίσω το νέο χαράτσωμα των μισθών τους.
Αυτή είναι η δύναμη που μπορεί να ξηλώσει την ατζέντα της φτώχειας και του ρατσισμού και να στείλει τους χρυσαυγίτες πίσω στους υπονόμους. Εμπρός να οργανώσουμε χέρι με χέρι το απεργιακό και το αντιφασιστικό κίνημα, εμπρός να ενισχύσουμε την καμπάνια της ΚΕΕΡΦΑ για τον συντονισμό με όλους τους αντιφασίστες της Ευρώπης και ακόμη πιο πέρα. Οι πρώτοι σταθμοί είναι ήδη ανακοινωμένοι. Στις 20-21 Γενάρη γίνονται αντιρατσιστικά συλλαλητήρια στην Ουάσινγκτον και στο Λονδίνο με αφορμή την ορκωμοσία του Τραμπ και πρέπει να είμαστε μαζί τους. Και στις 18 Μάρτη ξεσηκώνονται συντονισμένα αντιφασιστικά-αντιρατσιστικά όλες οι πρωτεύουσες της Ευρώπης.
Το κίνημα εδώ, στη χώρα του Καστελόριζου που στιγματίστηκε από το μνημονιακό διάγγελμα του ΓΑΠ και τους εναγκαλισμούς του Καμένου με τους φασίστες, μπορεί και πρέπει να έχει πρωτοπόρο ρόλο.