Ο Πιέρ Τζεμαγιέλ, γόνος μιας από τις ισχυρότερες χριστιανικές οικογένειες του Λιβάνου και υπουργός βιομηχανίας στην κυβέρνηση του Φουάντ Σινιόρα, δολοφονήθηκε την περασμένη Τρίτη 22 Νοέμβρη μέσα στο αυτοκίνητό του σε ένα προάστιo της Βηρυτού. Η δολοφονία του αξιοποιείται τώρα από τις δυνάμεις της δεξιάς στον Λίβανο -και από τους υποστηρικτές τους στο εξωτερικό- ενάντια στο αντι-ιμπεριαλιστικό κίνημα της Μέσης Ανατολής.
Ο Μπους και ο Μπλερ έτρεξαν να καταγγείλουν την δολοφονία και να διακηρύξουν την υποστήριξή τους στον Σινιόρα και την όλο και πιο μισητή του δεξιά κυβέρνηση.
Ο θάνατος του Τζεμαγιέλ ήρθε σε μια στιγμή όπου το κίνημα της αντιπολίτευσης, κάτω από την ηγεσία της Χεζμπολάχ και του χριστιανικού κύρια Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος, ετοίμαζαν μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στην κυβέρνηση του Σινιόρα.
Αυτές οι κινητοποιήσεις έχουν τώρα ματαιωθεί. Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν την αποστολή πρόσθετης στρατιωτικής βοήθειας στον Σινιόρα. Τα κόμματα της δεξιάς συμμαχίας “14 Μάρτη” απέκτησαν έναν μάρτυρα και χρόνο για να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους και να τονώσουν το σάπιο, σεχταριστικό πολιτικό σύστημα του Λιβάνου.
Αυτό το σύστημα επιβλήθηκε τη δεκαετία του 1930 από την Γαλλία, την αποικιακή δύναμη που δυνάστευε τότε στον Λίβανο. Η ήττα του Ισραήλ το περασμένο καλοκαίρι από την μαζική αντίσταση έδωσε την δυνατότητα για πρώτη φορά να γκρεμιστεί μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις.
Ο Πιέρ Τζεμαγιέλ ο νεώτερος ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη της Φάλαγγας -του κόμματος που καθόρισε την χριστιανική δεξιά του Λιβάνου για δεκαετίες -αν και η επιρροή του σήμερα έχει μειωθεί σημαντικά.
Οι Τζεμαγιέλ είναι μια από τις ισχυρές οικογένειες του Λιβάνου. Εχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε όλες τις φριχτές σφαγές των περασμένων δεκαετιών. Η Φάλαγγα δημιουργήθηκε από τον παππού του Τζεμαγιέλ -ονομαζόταν και αυτός Πιέρ. Η έμπνευσή του ήταν το ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ στην Γερμανία της δεκαετίας του 1930. Η Φάλαγγα εξεπέλυσε δεκάδες δολοφονικές καμπάνιες ενάντια στην αριστερά, ενάντια στους Παλαιστίνιους, ενάντια σε ανθρώπους από τις άλλες θρησκευτικές ομάδες και τους πολιτικούς της αντιπάλους.
Το 1975, στις παραμονές του εμφυλίου πολέμου, ο Πιέρ ο πρεσβύτερος διακήρυσσε ότι θα προτιμούσε να δει την χώρα του κατεστραμμένη παρά μεταρρυθμισμένη. Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα όταν αυτός και οι οπαδοί του βύθισαν την χώρα σε ένα λουτρό σεχταριστικής βίας με στόχο την ήττα της αριστεράς και του εθνικού, μη θρησκευτικού κινήματος.
Ο θάνατος του Πιέρ του νεώτερου είναι η πέμπτη δολοφονία που γίνεται στον Λίβανο από τον Μάρτη του 2005, όταν μια βόμβα ανατίναξε το αυτοκίνητο του πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι. Ανάμεσα στους νεκρούς είναι και ένας διάσημος δημοσιογράφος και ένας από τους παλαίμαχους ηγέτες της αριστεράς. Οι δολοφονίες τους δεν έχουν διαλευκανθεί. Ούτε εξήγησαν ποτέ οι δολοφόνοι τους τα κίνητρά τους. Οι χαμένοι από αυτή την εκστρατεία των δολοφονιών παραμένουν οι απλοί άνθρωποι, αυτοί πού βρίσκονται στον πάτο της Λιβανέζικης κοινωνίας -αυτοί που θέλουν να δουν πραγματικές αλλαγές στην χώρα.
Ο θάνατος του Τζεμαγιέλ δεν πρέπει να χρησιμοιποιηθεί για να καθυστερήσει ή να εκτροχιάσει το δημοκρατικό κίνημα -ένα κίνημα από τα κάτω που απορρίπτει τον ιμπεριαλισμό και βάζει σαν στόχο να δυναμώσει την φωνή των απλών ανθρώπων σε όλη τη Μέση Ανατολή.