Μέχρι το καλοκαίρι προγραμματίζει ο Μεϊμαράκης να έχει ψηφίσει το σχετικό νομοσχέδιο για την υποχρεωτική στράτευση στα 18 και την εθελοντική στράτευση των γυναικών, με στόχο να αρχίσει να εφαρμόζεται από τις αρχές του 2008. Το υπουργείο Αμυνας υποτίθεται ότι θέλει να εφαρμόσει την υποχρεωτική στράτευση για να καταπολεμήσει όπως λέει «τη ραγδαία μείωση των στρατεύσιμων λόγω του δημογραφικού προβλήματος». Ομως η αλήθεια είναι ότι είναι άλλη μία προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να επιτεθεί στη νεολαία.
Η υποχρεωτική στράτευση στα 18 είναι ένας τρόπος να κόψει η κυβέρνηση χιλιάδες παιδιά από τα πανεπιστήμια, αλλά και να τους αναγκάσει να αναζητήσουν, κάτω από την απειλή της ανεργίας μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση στον ίδιο το στρατό. Πρόκειται για το αποκορύφωμα μίας αλυσίδας επιθέσεων στο χώρο της Παιδείας με στόχο την επιβολή ακόμα μεγαλύτερων ταξικών φραγμών τόσο στη δυνατότητα των νέων να μπουν αλλά και να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στο πανεπιστήμιο. Η Γιαννάκου έκανε την αρχή διαλύοντας τα ΤΕΕ, επιβάλλοντας το πλαφόν της βάσης του 10 στις πανελλαδικές και στη συνέχεια ψήφισε το νόμο πλαίσιο για τα πανεπιστήμια και έρχεται τώρα ο Μεϊμαράκης να ολοκληρώσει την επίθεση με την υποχρεωτική στράτευση μετά το σχολείο.
Σύμφωνα με δηλώσεις του Μεϊμαράκη και δημοσιεύματα των εφημερίδων, η υποχρεωτική στράτευση στα 18 θα σημάνει την κατάργηση των αναβολών λόγω σπουδών ενώ πρόκειται να εφαρμοστεί και σε νέους που ήδη φοιτούν στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Κατά το μεταβατικό διάστημα προσαρμογής στο νέο σύστημα, όσοι τελειώνουν το λύκειο θα κάνουν τη θητεία τους μαζί με κάποιους από τους σημερινούς φοιτητές, οι οποίοι θα καλούνται κλιμακωτά για κατάταξη στο στράτευμα. Δηλαδή ο Μεϊμαράκης θέλει να τιμωρήσει τους σημερινούς φοιτητές που παλεύουν εδώ και ένα σχεδόν χρόνο με μαζικές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Να τους βγάλει από τα αμφιθέατρα και να τους ντύσει στο χακί, να διαλύσει τη συλλογικότητα του αγώνα για καλύτερη παιδεία και να τους βάλει στην απομόνωση της σκοπιάς και της πειθαρχίας του στρατού, με όλες τις πιέσεις που σημαίνει κάτι τέτοιο.
Aυτοκτονίες
Αυτό μαρτυρά άλλωστε και το γεγονός ότι μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2007 σημειώθηκαν έξι αυτοκτονίες στο στρατό έναντι επτά που είχαν συμβεί στη διάρκεια όλου του 2006, ενώ το σύνολο των αυτοκτονιών από το 2000 είναι 58. Αν εφαρμοστούν τα σχέδια για υποχρεωτική στράτευση του Μεϊμαράκη τότε αυτός ο αριθμός στην «καλύτερη» περίπτωση θα διπλασιαστεί.
Και βέβαια έξω από αυτή την επίθεση δεν θα μείνουν τα νέα κορίτσια. Ο Μεϊμαράκης στο όνομα της ισότητας ετοιμάζει επίθεση και στις γυναίκες αφού θέλει να εφαρμόσει την εθελοντική κατάταξη των γυναικών για 2-3 χρόνια -με πριμ μόρια για διορισμό στο Δημόσιο. Είναι προκλητικό από τη μία να κλείνει την πόρτα της δημόσιας παιδείας για χιλιάδες νέους, να τους οδηγεί στην ανεργία και στην επισφαλή εργασία και από την άλλη να προσφέρει «ευκαιρίες εργασίας» στο στράτευμα. Μάλιστα ο Μεϊμαράκης ανακοίνωσε ότι θα κάνει μέσα στο 2007 προσλήψεις 2.300 Επαγγελματιών Οπλιτών και άλλες 15.000 την επόμενη τριετία.
Το υπουργείο Αμυνας είναι το μόνο υπουργείο που ανακοινώνει τόσες πολλές προσλήψεις. Ο Μεϊμαράκης δήλωσε στη βουλή στις 21/3 την αύξηση του «Προϋπολογισμού ΥΠΕΘΑ για το έτος 2007, ο οποίος σε σχέση με το έτος 2006 εμφανίζεται αυξημένος κατά 5,2%, καθόσον προβλέφθηκαν επιπλέον πιστώσεις για αντιμετώπιση απαιτήσεων, που προκαλούνται κυρίως από την ολοκλήρωση του προγράμματος πρόσληψης Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ), την εκπλήρωση διασυμμαχικών υποχρεώσεων της χώρας μας με τη συμμετοχή της σε νέες ειρηνευτικές αποστολές, τη διασφάλιση της αξιοπιστίας των οπλικών συστημάτων, με την εξασφάλιση των αναγκαίων ανταλλακτικών, συντηρήσεων και καυσίμων, οι τιμές των οποίων επί μακρό χρονικό διάστημα παρέμειναν σε υψηλά επίπεδα και τέλος την ανάγκη διατήρησης σε υψηλά επίπεδα του βαθμού ετοιμότητας του προσωπικού, με την διαρκή εκπαίδευσή του».
Nοσοκομεία
Πρόκειται λοιπόν για μία ολόκληρη πολιτική που δίνει προτεραιότητα στις πολεμικές δαπάνες όταν μόνο στα νοσοκομεία για παράδειγμα χρειάζονται προλήψεις τουλάχιστον 20.000 νοσηλευτών και 5.000 γιατρών για να μπορέσουν να λειτουργήσουν παρέχοντας ουσιαστική δημόσια και δωρεάν υγεία, όταν οι αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους μόλις που φτάνουν το 1 ευρώ την ημέρα, όταν οι δαπάνες για την παιδεία μειώνονται για φέτος. Οταν οι δάσκαλοι ή οι γιατροί στα νοσοκομεία διεκδικούν αυξήσεις στο ύψος των 1400 ευρώ για τον πρωτοδιόριστο τότε η απάντηση είναι ότι δεν αντέχουν τα όρια της οικονομικής πολιτικής. Οταν όμως πρόκειται για αυξήσεις στους μισθούς και στις προσλήψεις επαγγελματιών οπλιτών που θα πάνε να σκοτώσουν στο Αφγανιστάν τότε η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την κοινωνική πολιτική της.
Ο θεσμός των επαγγελματιών Οπλιτών καθιερώθηκε από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και τον τότε υπουργό Αμυνας Τσοχατζόπουλο. Μέσα στο 2001 το υπουργείο Άμυνας προσέλαβε περίπου 5.000 νέους ΕΠΟΠ. Η κυβέρνηση της ΝΔ φρόντισε να αναβαθμίσει το ρόλο τους, να αυξήσει τον αριθμό τους και να προωθήσει μάλιστα και δύο νέους θεσμούς, πάντα με το πρόσχημα της μείωσης της υποχρεωτικής θητείας. Ο Σπηλιοτόπουλος, ο πρώτος υπουργός Αμυνας της ΝΔ ανακοίνωσε το Νοέμβρη του 2004 την πρόσληψη νέων ανέργων ηλικίας από 20 έως 35, που θα έχουν κάνει τη θητεία τους, για τους τέσσερις χειμερινούς μήνες ως Έφεδροι Υψηλής Ετοιμότητας, που θα προσλαμβάνονται σε ειδικές μονάδες σε νησιά και στα σύνορα και αμοιβή όση των Επαγγελματιών Οπλιτών - δηλαδή περίπου 800-900 ευρώ τον μήνα. Θα εκπαιδεύονται καθημερινά 8-10 ώρες και μετά το τέράμηνο και τους θερινούς μήνες θα πρέπει να μένουν στην περιοχή τους και θα απασχολούνται σε δικές τους ή άλλες εποχικές εργασίες αγροτικού ή τουριστικού χαρακτήρα.
Το δεύτερο μέτρο του υπουργείου Εθνικής Αμυνας αφορούσε στην αναβίωση και ενίσχυση του θεσμού των Οπλιτών Βραχείας Ανακατάταξης, που για πολλά χρόνια παρέμενε ανενεργός. Το μέτρο προέβλεπε την εθελοντική επανακατάταξη στο στράτευμα, για ένα εώς τρία χρόνια, νέων μέχρι 25 ετών που παίρνουν το απολυτήριο τους από το στρατό, με μισθό περίπου 900 ευρώ αρχικά και ασφάλιση, πλήρη ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη και ασφάλιση για σύνταξη στο IKA. Αν μάλιστα συμμετάσχουν σε «ειρηνευτικές αποστολές» στη Βοσνία, το Κόσοβο, το Αφγανιστάν, την Αλβανία, ο μισθός τους τριπλασιάζεται.
Για να προσελκύσει μάλιστα όσο γίνεται περισσότερους το υπουργείο Αμυνας έστησε μία ολόκληρη καμπάνια που είχε τίτλο «εξασφάλισε την επαγγελματική σου απασχόληση για τρία χρόνια». Ομως δεν έφερε τα προσδοκούμενα αποτελέσματα.
Το Μάιο του 2003 ο Γιώργος Μοναστηριώτης, οπλίτης πενταετούς κατάταξης αρνήθηκε να ν’ ακολουθήσει τη φρεγάτα Ναυαρίνο σε πολεμική αποστολή στο Ιράκ. Ο Μοναστηριώτης καταδικάστηκε το 2004 για «λιποταξία» σε ποινή 40 μηνών από το Ναυτοδικείο Πειραιώς και κλείστηκε στις δικαστικές φυλακές της Κορίνθου. Στη συνέχεια άσκησε έφεση όπου και αθωώθηκε, ύστερα από μία ολόκληρη καμπάνια για την απελευθέρωσή του, όπου στήριξε ολόκληρο το αντιπολεμικό κίνημα και τα συνδικάτα.
Απέναντι σε μία κυβέρνηση νεοφιλελευθερισμού και πολεμοκαπειλίας, το δυνάμωμα του κινήματος που παλεύει για δημόσια παιδεία και όχι συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες των ΗΠΑ είναι η καλύτερη ασπίδα προστασίας στο βάρβαρο μέλλον που επιβάλλει στη νεολαία η κυβέρνηση Καραμανλή στα πρότυπα της κυβέρνησης Μπους. Ο Τζίμι Μάσεϊ, ο Γιώργος Μοναστηριώτης και δεκάδες χιλιάδες άλλοι «λιποτάχτες» είναι η καλύτερη απόδειξη ότι όσες προσπάθειες και να κάνουν οι καπιταλιστές να εκβιάσουν τη νεολαία αποτυγχάνουν και η μόνη στράτευση που καταφέρνουν είναι στις γραμμές του κινήματος που παλεύει για ένα μέλλον χωρίς φτώχεια και πόλεμο.
Μετά την κ. Γιαννάκου η οποία θέλησε να αναθεωρήσει το άρθρο 16 και είχε την εντύπωση ότι οι μαθητές θα κάτσουν άπραγοι και θα το δεχτούν, έρχεται μια καινούργια ιδέα η οποία θέλει τους μαθητές να στρατολογούνται μόλις τελειώνουν το σχολείο, στα 18 καθώς και τη στρατεύση γυναικών. Βέβαια θα μπορούσε κανείς να το δει και ως έναν νέο τρόπο με τον οποίο προσπαθούνε να καταστρέψουνε το μέλλον των μαθητών αναγκάζοντας τους να αναβάλουν τις σπουδές τους για να πραγματοποιήσουν τα σχέδια του κ. Καραμανλη και γενικά όλων όσων θα έχουν κάποιο συμφέρον από αυτή την υπόθεση, και δεν είναι λίγοι αυτοί .
Στην προσπάθεια τους όμως να δημιουργήσουν μια κατάσταση παρόμοια με αυτή στις ΗΠΑ όπου κάθε απελπισμένος, άνεργος η αμόρφωτος νεαρός οδηγείται παρασυρόμενος σε στρατεύση μη έχοντας άλλη επιλογή και υποσχόμενος ένα καλύτερο μέλλον συμπεριλαμβάνεται και η στρατολόγηση γυναικών και όλα αυτά για να μας στείλουν σε έναν άδικο πόλεμο του οποίου το αποτέλεσμα θα είναι μόνο μεγαλύτερος θρήνος. Με αυτό το τρόπο ελπίζουν ότι μπορούν να καταστρέψουν τα όνειρα και τις εξεγέρσεις της νέας γενιάς που με την αντίσταση της απέδειξε ότι είναι πολύ δυνατή για να ανατραπεί, αλλά ακόμα και σε αυτή τη περίπτωση θα διαλύσει τα σχέδια τους και δεν θα επιτρέψει σε κανένα να της επιβληθεί.
Είναι βλακεία να στρατεύονται οι νέοι απ’ τα 18 τους. Καταρχήν πολλά παιδιά τελειώνουν το σχολείο στα 19-20 του χρόνια. Και εγώ τελειώνω το σχολείο στα 19 μου χρόνια. Αρα τι σημαίνει αυτό για εμάς; Μήπως ότι πρέπει να κόβουμε το σχολείο για να πάμε στο στρατό; Προφανώς αποσκοπούν κάπου. Θέλουν με το που ενηλικιώνονται τα παιδιά να τα «παρκάρουν» μέσα, να είναι πειθαρχημένα, χωρίς να έχουν περιθώρια να κάνουν αντιστάσεις στην κυβέρνηση. Να μπορούν να τα έχουν του «χεριού τους».
Η κυβέρνηση επίσης συμμετέχει στα βρώμικα παιχνίδια του Μπους. Από δω και πέρα θέλουν να στέλνουν έλληνες στρατιώτες στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν ή όπου άλλου κάνει πόλεμο η Αμερική. Και όλα αυτά τα κάνουν για τα πετρέλαια. Το παίζουν ότι στέλνουν στρατιωτική δύναμη και καλά για να βοηθήσει. Πώς να βοηθήσει; Στο Ιράκ οι «ειρηνευτικές», «ανθρωπιστικές» δυνάμεις, πιάνουν τους Ιρακινούς και τους πυροβολάνε 10-10. Αυτοί, όπου μυριστούν πετρέλαιο ορμάνε!
Σαν μαθητές, πρέπει να διαμαρτυρηθούμε στη στράτευση στα 18 και στην αποστολή ελλήνων στρατιωτών στο Αφγανιστάν. Πρέπει επίσης να μπορούμε να σπουδάζουμε και να μπορούμε να τελειώσουμε τις σπουδές μας. Θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά. Μας λένε βλακείες ότι τάχα : «όλοι θέλετε να γίνετε γιατροί, όλοι θέλετε να γίνετε επιστήμονες». Πρώτα απ’ όλα είναι σίγουρο ότι δεν θέλουν όλοι να γίνουν γιατροί, τα παιδιά έχουν πολλές διαφορετικές προτιμήσεις, αλλά το θέμα είναι ότι όλοι πρέπει να σπουδάζουν αυτό που θέλουν, είναι δικαίωμά μας να μορφωνόμαστε. Στην τελική, η μόρφωση και η γνώση είναι τα πραγματικά μας όπλα.
Την 25η Μαρτίου πήγαμε στην παρέλαση στο Μαρούσι για να μοιράσουμε στα παιδιά αντιπολεμικά αυτοκόλλητα και προκηρύξεις. Ηταν πολύ ωραία, πάρα πολλά παιδιά πήραν αυτοκόλλητα και φυλλάδια. Τα κόλλαγαν πάνω τους, μέχρι και πάνω στα μουσικά τους όργανα. Μέσω της παρέλασης δώσαμε το καλύτερο αντιπολεμικό μήνυμα, σε όλους ακόμα και στους επίσημους που ήταν εκεί. Ηταν η καλύτερη συνέχεια μετά το μεγάλο αντιπολεμικό συλλαλητήριο στις 17 Μάρτη.
Θα έλεγε κανείς, ότι όταν το κίνημα κάνει «έφοδο», οι καπιταλιστές αντεπιτίθενται...Η κυβέρνηση εξαπολύοντας μία ακόμα νεοφιλελεύθερη επίθεση, αυτή τη φορά εναντίον της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, με την αντιδραστική «μεταρρύθμιση» των ιδιωτικοποιήσεων και της καταστολής των δικαιωμάτων μας, πήρε την πιο ξεκάθαρη απάντηση: καταλήψεις και απεργίες.
Απέναντι στην ευρύτητα και την ριζοσπαστικοποίηση του φοιτητικού κινήματος, απέναντι στο ποτάμι των καταλήψεων και της σύνδεσης φοιτητών-εργατών, η κυβέρνηση της ΝΔ, προσπαθεί να μας χτυπήσει με μία ακόμα «μεταρρύθμιση», τη στράτευση στα 18. Προφανώς, αυτό το μέτρο μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως τιμωρητικό και ως προσπάθεια πειθάρχησης της αγωνιζόμενης νεολαίας. Μιας νεολαίας, που με το τέλος του σχολείου έρχεται αντιμέτωπη με τους ταξικούς διαχωρισμούς –για παράδειγμα βάση του 10 για εισαγωγή στις σχολές, οπότε ως εργαζόμενος αντιμετωπίζει τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και ως φοιτητής τον πόλεμο της κυβέρνησης στη δημόσια & δωρεάν παιδεία –π.χ. περιορισμός του ασύλου-. Συνέπεια, αυτής της κατάστασης είναι το ξέσπασμα κινημάτων, όπως το κίνημα των καταλήψεων, που διεκδικούν όχι μόνο επιμέρους αιτήματα, αλλά σε τελική ανάλυση αμφισβητούν την κυβέρνηση και συνολικά τον καπιταλισμό. Επομένως, το καλύτερο που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση είναι να βάλει την νεολαία στην μέγκενη της πειθάρχησης και να αποτρέψει την πολιτικοποίηση της. Εξάλλου, η στράτευση στα 18, όπως και οι πενιχρές δαπάνες για την παιδεία εξυπηρετεί και αντικειμενικές ανάγκες της κυβέρνηση. Η ολοένα και αυξανόμενη ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο του Μπούς σε Λίβανο, Ιράκ και Αφγανιστάν –ειδικά για το Αφγανιστάν ο Καραμανλής έχει υποσχεθεί να ενισχύσει την παρουσία του ελληνικού στρατού εξυπηρετώντας τα σχέδια του Μπούς-, αναγκάζει την κυβέρνηση να αναζητά διαρκώς νέους πόρους, είτε οικονομικούς, είτε ανθρώπινους –για τον καπιταλισμό θεωρούμαστε ‘’αναλώσιμοι’’.
Όμως, σε αυτό το σημείο έρχεται το ζήτημα της σύνδεσης των κινημάτων.
Το κίνημα των καταλήψεων ενώθηκε με το αντιπολεμικό στις 17 Μάρτη διαδηλώνοντας τόσο κατά της ελληνικής συμμετοχής στον πόλεμο και της στράτευσης στα 18 όσο και κατά της καταστολής και του νόμου πλαίσιο. Όταν οι καταλήψεις ενώνονται με το αντιπολεμικό κίνημα, όταν οι φοιτητές παλεύουν μαζί με τους εργάτες, τότε τα πράγματα για την άρχουσα τάξη είναι δύσκολα. Όχι μόνο η στράτευση στα 18, αλλά η οποιαδήποτε επιχειρούμενη επίθεση είναι καταδικασμένη, να τσακιστεί από, την δυναμική της ενιότητας του κινήματος.
Η διαρκής μας αντίσταση, τους προκαλεί διαρκή απελπισία.
Και αν αυτός ο γύρος δεν ήταν ο τελικός ήταν σίγουρα νικηφόρος και μας δίδαξε πώς να παλεύουμε "με όπλο την κατάληψη και την απεργία". Και αν δεν κατάφεραν ακόμα οι καταλήψεις των φοιτητών να ρίξουν αυτή την κυβέρνηση, τότε πρέπει θεωρούνται η σπίθα που θα ανάψει την φωτιά μιας νέας εξέγερσης, που αυτή την φορά θα πρωτοστατούν οι εργάτες.
Δημήτρης Κουτσούρης
Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ, Παντείου
Μετά από ένα χρόνο φοιτητικών κινητοποιήσεων, όπου έχουμε καταφέρει να στριμώξουμε την κυβέρνηση στον τοίχο και παρ’ όλα αυτά τόλμησε να ψηφίσει το νόμο πλαίσιο, τώρα πετάει άλλη μία φορά το μπαλάκι σε εμάς και τους μαθητές, προτείνοντας ένα νόμο για στράτευση στα 18.
Αυτή η στάση απέναντι στη νεολαία δείχνει τη γενικευμένη επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματά μας η οποία δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από το φοιτητικό κίνημα αλλά και συνολικά από την κοινωνία.
Ειδικά για τις γυναίκες, υπάρχει η πρόταση για εθελοντική στράτευση με αντάλλαγμα τη μοριοδότηση για το δημόσιο τομέα. Ουσιαστικά μας εκβιάζουν με τον χειρότερο τρόπο λέγοντας ότι για να βρούμε δουλειά θα πρέπει να πάμε στο στρατό, κοροϊδεύοντας, με στόχο να προσελκύσουν ταυτόχρονα ένα μεγάλο μέρος άνεργων γυναικών. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση θέλει μία νεολαία με παρωπίδες, που από τη σχολική πειθαρχία θα τη στέλνει αμέσως μετά στην πειθαρχία του στρατού, αποκομμένη από το κίνημα. Μετά τη βάση του 10 και την προσπάθεια κατάργησης των ακαδημαϊκών ελευθεριών στόχος της κυβέρνησης είναι η πλήρης πειθάρχηση των νέων, η επιβολή ακόμα περισσότερων εμποδίων να μπαίνουν στο πανεπιστήμιο και να συνεχίζουν, έχοντας βιώσει μόνο τη στρατιωτική ζωή. Τέτοιες επιθέσεις δεν μας φοβίζουν θα μας βρουν μπροστά τους όπως άλλωστε και όλο αυτόν τον καιρό, συνεχίζοντας τη μάχη για λεφτά για δημόσια δωρεάν παιδεία και όχι για τον πόλεμο.

