Τα φώτα της δημοσιότητας τράβηξε την περασμένη βδομάδα η αντιπαράθεση Τσίπρα – Μητσοτάκη στη Βουλή σχετικά με το πώς ορίζει ο καθένας τη Χρυσή Αυγή. 

“Εμείς λέμε ότι (σ.σ η Χρυσή Αυγή) πέρα από πολιτικό κόμμα, είναι η ίδια ή οι παραφυάδες της εγκληματική οργάνωση και το λέμε ανοικτά στον λαό. Εσείς θα συμφωνήσετε με αυτό;” ρώτησε ο Τσίπρας. “Η Χρυσή Αυγή είναι μια αποκρουστική, νεοναζιστική οργάνωση της οποίας η συμπεριφορά όντως έχει στοιχεία εγκληματικής οργάνωσης. Καλύπτεστε;” απάντησε ο Μητσοτάκης. Είναι αλήθεια ότι δεν έχουμε συνηθίσει τέτοιο διαγκωνισμό και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής μέσα στη Βουλή για την παραδοχή του αυτονόητου, ότι η Χρυσή Αυγή είναι μια ναζιστική εγκληματική συμμορία.

Mόλις πριν λίγες μέρες ο Μητσοτάκη είχε δώσει συνέντευξη στην οποία έδινε άφεση αμαρτιών για όλα τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής και της ακροδεξιάς στην Ελλάδα με την τοποθέτηση ότι “Η βία προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από την Αριστερά τα τελευταία χρόνια”. Μια παρέμβαση σαφώς επικίνδυνη ειδικά σε μια περίοδο που εξελίσσεται η δίκη της ναζιστικής οργάνωσης για δεκάδες υποθέσεις εγκληματικής βίας. Βέβαια, οι σχέσεις ΝΔ-Χρυσής Αυγής ήταν από την δεκαετία του '90 σχέσεις συγκοινωνούντων δοχείων. Αλλά και πρόσφατα έπρεπε να φτάσουμε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα για να βγουν από το συρτάρι του Δένδια οι μέχρι τότε καλά καταχωνιασμένες υποθέσεις επιθέσεων που αποδεικνύουν τον εγκληματικό χαρακτήρα της ναζιστικής οργάνωσης. 

Αλλά δυστυχώς και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ουκ ολίγες φορές την εγκληματική οργάνωση την έχει αντιμετωπίσει σαν νόμιμο πολιτικό κόμμα. Όπως πέρσι τον Ιούνη όταν ο πρόεδρος της Βουλής Βούτσης καλούσε τους βουλευτές της να τοποθετηθούν και να ψηφίσουν αναγνωρίζοντάς τους σαν ένα οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα της βουλής. Ή πιο πρόσφατα με την κοινή παρουσία –και φωτογράφιση– κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης μαζί με φασίστες βουλευτές στο Καστελόριζο.

Ο λόγος που οι πολιτικοί αρχηγοί έφτασαν να αναδείξουν τον εγκληματικό και νεοναζιστικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, είναι γιατί είναι αναγκασμένοι να προσαρμόζονται στα αισθήματα της αντιφασιστικής πλειοψηφίας. 

Είναι αποτέλεσμα της αδιάκοπης πάλης του αντιφασιστικού κινήματος που δίνει καθημερινά τη μάχη στη δίκη της Χ.Α εδώ και δύο χρόνια. Είναι αποτέλεσμα  του συνεχούς αγώνα σε κάθε γειτονιά από το Μενίδι και τον Ασπρόπυργο μέχρι τους Αμπελόκηπους και τον Πειραιά να κλείσουν τα γραφεία της Χ.Α και να σταματήσει η δολοφονική δράση των ταγμάτων εφόδου στις γειτονιές. Αυτή είναι η μόνη συνεπής δύναμη που μπορεί να ξεμπερδεύει μια και καλή με τους φασίστες. Και θα πάει μέχρι το τέλος.