Τέσσερις νεαρούς Παλαιστίνιους έχει δολοφονήσει το Ισραήλ από την περασμένη Παρασκευή στην Ιερουσαλήμ, ενώ συνεχίζονται μαχητικές διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας ενάντια στα περιοριστικά μέτρα στο τέμενος αλ-Άκσα.
Στα γεγονότα συμπυκνώνεται ολόκληρος ο ρατσισμός και ο αυταρχισμός του ισραηλινού κράτους. Έκλεισαν πλέον 50 χρόνια κατοχής στη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ, και σ’ αυτά τα χρόνια έχουν δολοφονηθεί αναρίθμητοι Παλαιστίνιοι και Παλαιστίνιες. Τυπικά πλέον υπάρχει Παλαιστινιακό «κράτος» αλλά αυτοί που κυκλοφορούν με τα αυτόματα και τα αλεξίσφαιρα στους δρόμους της Ιερουσαλήμ είναι οι ισραηλινοί στρατιώτες. Όταν όμως μια σύγκρουση την περασμένη βδομάδα έξω από το αλ-Άκσα άφησε δυο ισραηλινούς αστυνομικούς νεκρούς, κηρύχθηκε συναγερμός γιατί... υπάρχει ζήτημα ασφάλειας στην Ιερουσαλήμ. Στην ίδια σύγκρουση σκοτώθηκαν και οι τρεις Παλαιστίνιοι «επιτιθέμενοι».
Ο ισραηλινος πρωθυπουργός, Νετανιάχου έδωσε εντολή να αποκλειστεί το τέμενος, και όταν πλέον η πρόσβαση ξαναεπιτράπηκε, αφενός το Ισραήλ έκανε κουμάντο στις ηλικίες των Παλαιστίνιων που μπορούσαν να προσευχηθούν στο τζαμί (κάτω από 50 χρονών είσαι πιθανότατα τρομοκράτης) ενώ είχε βάλει σε λειτουργία και ανιχνευτές μετάλλου. Η πρόκληση αυτή έγινε η αφορμή για να απλωθούν παντού οι διαδηλώσεις. Το Ισραήλ αντέδρασε με γρήγορη και σκληρή καταστολή προσπαθώντας να πνίξει το κίνημα στο ξέσπασμά του. Οι νεκροί είναι μέχρι στιγμής τέσσερις, αλλά θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότεροι. Οι ισραηλινοί χτυπάνε στο ψαχνό είτε με πραγματικά πυρά είτε με ατσάλινες σφαίρες με πλαστικό περίβλημα. Πάνω από 400 διαδηλωτές τραυματίστηκαν, οι περισσότεροι από τη βαριά χρήση δακρυγόνων.
Το τέμενος αλ-Άκσα, στην καρδιά της Ιερουσαλήμ, δεν έγινε αφορμή μόνο για λόγους «θρησκευτικού συναισθήματος», όπως προτιμούν να περιγράφουν τα ΜΜΕ. Το να κρατάει το Ισραήλ τα κλειδιά του μεγαλύτερου μουσουλμανικού τεμένους συμβολίζει τη διάθεση του Νετανιάχου να δείξει ότι δεν υπάρχει όριο στην ισραηλινή κατοχή. Ακόμη και οι υπηρεσίες ασφαλείας του ίδιου του Ισραήλ διατύπωσαν ανοιχτά τη διαφωνία τους, λέγοντας ότι το να βάλεις κι άλλους πάνοπλους ισραηλινούς στρατιώτες συγκεντρωμένους στο κέντρο της πόλης, προβλήματα δημιουργεί αντί να λύνει. Αν είναι κάποιος που παίζει με το «θρησκευτικό συναίσθημα» είναι ο Νετανιάχου, που κλείνει το μάτι στους σιωνιστές θρησκευτικούς εξτρεμιστές οι οποίοι ονειρεύονται την κατεδάφιση του αλ-Άκσα και την οικοδόμηση του Ναού του Σολομώντα στη θέση του. Το βράδυ της Δευτέρας, ο Νετανιάχου αναγκάστηκε να ανακοινώσει ότι οι ανιχνευτές μετάλλου θα απομακρυνθούν.
Το 2000, η Δεύτερη Ιντιφάντα, μια από τις μεγαλύτερες παλαιστινιακές εξεγέρσεις μέχρι σήμερα, ξεκίνησε από το ίδιο ακριβώς σημείο, όταν ο τότε ισραηλινός πρωθυπουργός, Αριέλ Σαρόν, αποφάσισε να «επισκεφθεί» το αλ-Άκσα.
Οργή
Όμως το ζήτημα είναι ευρύτερο. Τα τελευταία χρόνια η οργή της παλαιστινιακής νεολαίας ψάχνει τρόπο να εκφραστεί τόσο απέναντι στην ισραηλινή κατοχή, όσο και στο σαπισμένο καθεστώς του «Παλαιστινιακού κράτους». Δεν είναι τυχαίο ότι και οι τέσσερις Παλαιστίνιοι που έπεσαν νεκροί είναι 17-23 ετών, μαθητές, φοιτητές, νέοι εργάτες.
Το Ισραήλ αποθρασσύνεται, οι εποικισμοί απλώνονται, έποικοι αλωνίζουν. Ο Μαχμούντ Αμπάς, υποτίθεται πρόεδρος της Παλαιστίνης, δεν μπορεί να υψώσει τη φωνή του ούτε για το αλ-Άκσα, αλλά συνεχίζει τις μηχανορραφίες ενάντια στην κυβέρνηση της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Στη Γάζα, ο διπλός αποκλεισμός από την Αίγυπτο και το Ισραήλ έχει αφήσει πάνω από 1,5 εκατομμύριο κόσμο χωρίς καύσιμα και χωρίς ρεύμα, να παρακαλάνε μην συμβεί καμιά επιπλοκή όταν πάνε στο νοσοκομείο για μια επέμβαση ή για μια γέννα.
Ο καθένας βλέπει ότι τα καθεστώτα του Κόλπου οργανώνονται και ρίχνουν όλες τους τις δυνάμεις κατά του Κατάρ αλλά δεν κουνάνε δάχτυλο για το Ισραήλ. Η Ιορδανία είναι υποτίθεται «εγγυήτρια δύναμη» στο αλ-Άκσα αλλά ενδιαφέρεται περισσότερο να μην απλωθούν οι διαδηλώσεις μεχρι το Αμμάν. Στο μεταξύ, πιο δυτικά, στα ανοιχτά της Παλαιστινιακής γης, επικρατεί συνωστισμός από τα πολεμικά πλοία από ΗΠΑ, Γαλλία και των ντόπιων δυνάμεων για να επιβλέψουν τη μοιρασιά των οικοπέδων με τους υδρογονάνθρακες. Εκεί οι δολοφόνοι, Νετανιάχου, Σίσι και λοιποί, μετατρέπονται σε αξιότιμους συμμάχους του Τσίπρα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.