Εδώ και πάνω από ένα μήνα εξελίσσεται απεργία διαρκείας των εκπαιδευτικών στο Περού. Η κυβέρνηση κήρυξε πλέον ολόκληρες περιοχές σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά προς το παρόν δεν έχει καταφέρει να ελέγξει ούτε την απεργία ούτε τους αποκλεισμούς κεντρικών δρόμων με τους οποίους έχει μπλοκαριστεί μεγάλο μέρος της τουριστικής βιομηχανίας. 

Ο Ράφα Καστίγιο, εκπαιδευτικός από την Ισπανία, βρίσκεται αυτές τις μέρες στο Περού και είπε στην Εργατική Αλληλεγγύη: «Δεν είχαμε ιδέα για αυτό που συνέβαινε μέχρι που προσπαθήσαμε να ανεβούμε προς το Μάτσου Πίτσου αλλά είδαμε ολόκληρο το δρόμο αποκλεισμένο. Χιλιόμετρα και χιλιόμετρα με τεράστια βράχια και σίδερα, δεν μπορούσε να ανέβει ούτε το τρένο, ούτε το λεωφορείο. Κατεβήκαμε και μιλήσαμε με τους συναδέλφους μας που οργάνωναν τον αποκλεισμό. Μας είπαν ότι το κυριότερο αίτημα είναι να αυξηθούν οι μισθοί από 1200 σολ στα 2000 (από 315 ευρώ στα 530). Κι άλλες φορές είχαν βγει σε απεργία με παρόμοια αιτήματα αλλά οι κυβερνήσεις κατάφερναν να εξαγοράζουν τους συνδικαλιστές. Πολλοί από αυτούς τώρα ζουν στο εξωτερικό, μας είπαν. Αυτή τη φορά όμως δεν τα έχουν καταφέρει. Το πιο εντυπωσιακό ήταν η συγκέντρωση αλληλεγγύης που οργανώθηκε. Ήρθαν μανάδες με τις παραδοσιακές φορεσιές των ιθαγενών να σταθούν δίπλα στους εκπαιδευτικούς, με πικέτες ενάντια στην κρατική τρομοκρατία. Μετά την απόφαση της κυβέρνησης να επβάλει καθεστώς έκτακτης ανάγκης για να προσπαθήσει να αποκαταστήσει την κυκλοφορία, η απάντηση των εκπαιδευτικών ήταν να γκρεμίσουν τα τείχη του αεροδρομίου και να εισβάλουν και εκεί απειλώντας να μπλοκάρουν και τις διεθνείς πτήσεις.»