Τρομοκρατική επίθεση με drones φορτωμένα με εκρηκτικά δέχτηκε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο. Η επίθεση απέτυχε. Σε καμιά άλλη περίπτωση απόπειρας δολοφονίας εκλεγμένου αρχηγού κράτους, οι κυβερνήσεις του υπόλοιπου κόσμου και τα ΜΜΕ δεν θα είχαν το θράσος να βάζουν τη λέξη “επίθεση” σε εισαγωγικά, να μιλάνε για υποτιθέμενο χτύπημα και να αφήνουν υπόνοιες ότι ήταν ένα στημένο σκηνικό.
Οι ευαισθησίες κατά της “τρομοκρατίας” σταματάνε όταν οι επίδοξοι δολοφόνοι είναι η βενεζουελάνικη δεξιά που προσπαθεί να πετύχει με βόμβες ό,τι δεν κατάφερε με την πολιτική. Γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική αυτή η προπαγάνδα λαμβάνοντας υπόψη ότι ομάδες της δεξιάς και του στρατού κομπάζουν ανοιχτά τα τελευταία χρόνια ότι θέλουν να ανατρέψουν ή να σκοτώσουν τον Μαδούρο και έτρεξαν γρήγορα να αναλάβουν την ευθύνη μέσα από τα ΜΜΕ του Μαϊάμι ή των εκατομμυριούχων Βενεζουελάνων “εξόριστων” στην Ισπανία. Ο ίδιος ο Τραμπ είπε πρόσφατα ανοιχτά ότι η στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα είναι μία από τις επιλογές που βρίσκονται στο τραπέζι.
Όμως είναι η πραγματική κατάσταση στη Βενεζουέλα που δίνει δυνατότητα στις ακροδεξιές συμμορίες να σκέφτονται τέτοιου είδους “λύσεις”. Ο πληθωρισμός έχει εξαφανίσει τους μισθούς. Μέσα στον Αύγουστο ο Μαδούρο έχει προαναγγείλει ότι θα κοπούν πέντε μηδενικά από τα χαρτονομίσματα γιατί οι τιμές έχουν φτάσει σε νούμερα τόσο μεγάλα που ούτε να τα διαβάσει δεν μπορεί κανείς. Η πολιτική που ακολουθεί ο Μαδούρο αντί να φρενάρει προσπαθεί να καθησυχάσει τους πιθανούς συμμάχους της δεξιάς. Υπόσχεται φιλελευθεροποίηση της οικονομίας στην πρώτη ευκαιρία, αναγγέλλει μηδενική φορολογία για εισαγωγές μηχανολογικού εξοπλισμού -κάτι που πανηγύρισαν οι καπιταλιστές- και εξορθολογισμό των τιμών του πετρελαίου (δηλαδή να μειωθούν οι ενισχύσεις στους πιο φτωχούς). Παράλληλα τον τελευταίο χρόνο έχει περάσει ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο της οικονομίας προς το στρατό. Πλέον η Βενεζουέλα βρίσκεται σε μια εξαναγκαστική στάση πληρωμών, αλλά ο Μαδούρο έκανε ό,τι μπορούσε για να πείσει το ΔΝΤ και τους διεθνείς δανειστές ότι η Βενεζουέλα έχει στις προτεραιότητές της την αποπληρωμή του χρέους.
Την περασμένη βδομάδα οι αγρότες βγήκαν μαζικά στους δρόμους, καταγγέλλοντας την κρατική γραφειοκρατία ότι επειδή δεν είναι κερδοφόρα έχει μετατρέψει μεγάλο μέρος των κρατικών χωραφιών σε “νεκροταφείο μηχανών και μη παραγωγικών γαιών”. Στα τέλη Ιούλη βγήκαν μαζικά σε αγώνα οι νοσοκομειακοί και συντονίστηκαν με άλλους κλάδους που παλεύουν για τους μισθούς τους. Όλοι αυτοί οι αγώνες δεν κοιτάνε προς τα δεξιά, αντίθετα πολλές φορές σηκώνουν τη σημαία του “Τσαβισμού” καταγγέλλοντας την κυβέρνηση ότι έχει ξεχάσει όλη τη ριζοσπαστική κληρονομιά του Τσάβες. Από αυτούς τους αγώνες μπορεί να προκύψει η πραγματική εναλλακτική στο αδιέξοδο της Βενεζουέλας και όχι από τις κινήσεις καλής θέλησης προς το στρατό, την κρατική γραφειοκρατία, τους καπιταλιστές και τους ιμπεριαλιστές που όταν νιώσουν λίγο πιο δυνατοί δεν θα μείνουν σε επίθεση με δύο drones.