Την Τετάρτη 19 Δεκέμβρη ο Μακρόν και ο πρωθυπουργός του, Εντουάρ Φιλίπ φέρνουν στη βουλή τις υποχωρήσεις τους απέναντι στα Κίτρινα Γιλεκα. Κατάργηση του φόρου στα καύσιμα που υπήρξε ο σπινθήρας για τις κινητοποιήσεις, μαζί με επίδομα 100 ευρώ σε όσους αμείβονται με το κατώτατο και άλλα μέτρα που σύμφωνα με την κυβέρνηση θα ανεβάσουν το έλλειμμα από το 2,8% στο 3,2%. Ο Μακρόν ισχυρίζεται ότι άκουσε τη φωνή των διαδηλωτών και προσαρμόζεται.
Τα ΜΜΕ άρχισαν να κοιτάνε με το μεγεθυντικό φακό τις διαδηλώσεις για να μετρήσουν πόσο μειώθηκε η συμμετοχή. Αυτό που όμως δεν μπορούν να εξηγήσουν είναι γιατί παρότι πάρθηκε πίσω ο επίμαχος φόρος, το κίνημα ξαναβγήκε αυτή τη βδομάδα με δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους, στο Παρίσι και σε όλη τη χώρα. Και πέρα από τη συμμετοχή στους δρόμους, υπήρξαν βήματα για παραπέρα άπλωμα των μαχών, με μαζικές συνελεύσεις σε πανεπιστήμια, περισσότερες καταλήψεις σε σχολεία και κινητοποιήσεις σε εργατικούς χώρους.
Την Παρασκευή η συνομοσπονδία CGT είχε καλέσει μέρα δράσης στους χώρους δουλειάς για να συνδεθεί με το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων, αλλά η γραφειοκρατία δεν έφτασε να καλέσει απεργία. Έτσι το Σάββατο ξαναμετατράπηκε σε επίκεντρο της κινητοποίησης. Η δολοφονική επίθεση στο Στρασβούργο την Τρίτη αξιοποιήθηκε από την κυβέρνηση ως επιχείρημα αποπροσανατολισμού και προσπάθειας να ακυρωθούν οι κινητοποιήσεις, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πουθενά δεν υπήρξε εικόνα αποκινητοποίησης. Οι εικόνες από όλη τη χώρα δίνουν αίσθημα ενός κινήματος που έχει νιώσει πως νικάει και ψάχνει τρόπους να συνεχίσει. Οι διαδηλώσεις είχαν πολύ πιο αριστερό πρόσημο, με περισσότερες κόκκινες και λιγότερες γαλλικές σημαίες, με αντικαπιταλιστικά συνθήματα και με μεγαλύτερη συμμετοχή οργανωμένων χώρων.
Η συνάντηση των Κίτρινων Γιλέκων με τη νεολαία είναι η πιο σημαντική εξέλιξη. Και στις διαδηλώσεις της Παρασκευής και του Σαββάτου ήταν οι μαθητές και οι φοιτητές που έφτιαξαν τα πιο δυναμικά μπλοκ και τροφοδότησαν το κίνημα με αιτήματα για συνέχεια και κλιμάκωση του αγώνα.
Νεολαία
Η ανταπόκριση του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA) από την Τουλούζη αναφέρει: “Τα λύκεια βρίσκονται στον αγώνα εδώ και δυο βδομάδες. Τώρα μπαίνουν στη μάχη και οι φοιτητές με καταλήψεις και μπλοκάρισμα του Πανεπιστήμιου. Στις Πολιτικές Επιστήμες συνελεύσεις με 200 φοιτητές και καθηγητές και προσωπικό που φτάνουν τους 400 συμμετέχοντες. Στην Καλών Τεχνών έχουν αρχίσει την Κατάληψη. Στο Μιράιγ κάνανε την πρώτη τους γενική συνέλευση με 3000 κόσμο, μεταξύ των οποίων 500 μαθητές που έφτασαν περπατώντας από το κέντρο.”
Στη συνολικότερη ανακοίνωση του NPA διαβάζουμε: “Οι μαθητές έχουν βγει μαζικά στη μάχη κατά του Μακρόν. Οι κινητοποιήσεις απλώνονται σαν φωτιά στα λύκεια, ορισμένα από τα οποία δεν είχαν δει αγώνες εδώ και καιρό. Ο κίτρινος πυρετός είναι μεταδοτικός. Το σύνθημα «Μακρόν Παραιτήσου» είναι ορατό σε πολλές εισόδους σχολείων και κάποιοι μαθητές φοράνε κίτρινα γιλέκα.”
Στο Μπορντό η φοιτητική διαδήλωση ενώθηκε με τα Κίτρινα Γιλέκα φωνάζοντας “Φοιτητές, Κίτρινα Γιλέκα, ίδιος ο αγώνας, ίδιος κι ο Μακρόν”.
Σε διάφορα σημεία πρωτοβούλιες των Κίτρινων Γιλέκων στράφηκαν κατά μεγάλων επιχειρήσεων στην περιοχή τους. Την περασμένη Τετάρτη είχαν μπλοκάρει το εργοστάσιο της Airbus κοντά στην Τουλούζη και όταν η αστυνομία τούς επιτέθηκε έφτασαν στην είσοδο μεγάλης αποθήκης της Amazon. Κοντά στο Βισί σταμάτησαν φορτηγά της L’Oreal, της μεγαλύτερης εταιρείας καλλυντικών στον κόσμο.
Το ερώτημα που ανοίγει δεν είναι πόσοι διαδηλωτές θα συνεχίσουν και το επόμενο και το μεθεπόμενο Σάββατο, αλλά πόσο θα δυναμώσουν οι αγώνες που πήραν θάρρος από τη δυναμική και τις νίκες των Κίτρινων Γιλέκων, στους χώρους δουλειάς και στη νεολαία. Στις 18 Δεκέμβρη, καθώς η Εργατική Αλληλεγγύη πήγαινε στο τυπογραφείο, οργανώνονταν αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές διαδηλώσεις σε πάνω από 40 σημεία της χώρας, ενώ το πρωί είχαν βγει σε κινητοποιήσεις και οι συνταξιούχοι.
Ο Μακρόν ήδη βγαίνει πολύ τραυματισμένος από τη σύγκρουση. Κάποιες δημοσκοπήσεις του δίνουν πάνω από 75% αρνητικές κρίσεις. Πριν από ένα χρόνο ήθελε ακόμη να παρουσιάζεται ως ο πιο ισχυρός πρόεδρος που θα μπορούσε να επιβάλει τις “απαιτούμενες” μεταρρυθμίσεις χωρίς δεσμεύσεις απέναντι σε κανέναν. Τώρα όλη η πολιτική του αδυναμία έχει βγει στη φόρα. Τις μεγάλες τομές που είχε υποσχεθεί προς όφελος του γαλλικού κεφαλαίου δεν είναι σίγουρο πότε θα τολμήσει να τις μετατρέψει σε νομοσχέδια και να προκαλέσει νέες συγκρούσεις όταν δεν έχει ακόμη ξεμπερδέψει με αυτήν. Το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ κυκλοφορεί με άρθρο που θρηνεί για τις εξελίξεις με τίτλο “Αν χάσει ο Μακρόν, χάνει η Ευρώπη”: “Αν απλώς παραμείνει στην εξουσία δεν είναι αρκετό για να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις του. Για την Ευρώπη αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό: ένας αδύναμος Γάλλος πρόεδρος που οχυρώνεται στο Μέγαρο των Ηλυσίων δεν βοηθάει κανέναν. Είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας να βοηθήσει τον Μακρόν”. Αν είναι έτσι γι’ αυτούς, είναι προς το συμφέρον των εργαζόμενων όλων της Ευρώπης να στηρίξουμε το κίνημα κατά του Μακρόν.
Ανταπόκριση: «Ξαναχτίζεται μια σύνδεση που είχε χαθεί»
Όποιος σπέρνει φτώχεια θερίζει οργή. Το ξεσήκωμα τον κίτρινων γιλέκων είναι προϊόν πολλών χρόνων φιλελεύθερων πολιτικών. Ο Μακρόν ήθελε να «επιταχύνει τις μεταρρυθμίσεις». Είδε να ορθώνεται μπροστά ένα μαζικό λαϊκό κίνημα που λέει «όχι άλλο να παίρνουν από τους φτωχούς για να δίνουν στους πλούσιους!».
Αυτή η εξέγερση ξεκίνησε εδώ και πάνω από μήνα. Εδώ και μερικές εβδομάδες, η κινητοποίηση απλώνεται στα λύκεια, τα πανεπιστήμια και τις λαϊκές γειτονιές. Με αυτό το κίνημα έρχονται και συνδέονται οι απεργοί σιδηροδρομικοί, οι αντιρατσιστές, οι οικολόγοι, συλλογικότητες ενάντια στην αστυνομική βία και άλλες για μια αξιοπρεπή στέγαση. Και παρόλη τη διστακτικότητα, ακόμα και τη συνεργασία των ρεφορμιστικών συνδικάτων με την κυβέρνηση, οι συνδικαλιστές της CGT και του SUD αρχίζουν να συμμετέχουν σ’αυτές τις κινητοποιήσεις. Στη Νορμανδία τα κίτρινα γιλέκα κινητοποιούνται μαζί με τους λιμενεργάτες. Στη Μασσαλία, οι απεργοί του διυλιστηρίου έχουν τη συμπαράσταση των κίτρινων γιλέκων.
Αποφασιστικότητα
Παντού στη Γαλλία, αυτό που χαρακτηρίζει αυτό το κίνημα είναι η αποφασιστικότητα όλων απέναντι στην προπαγάνδα του φόβου, απέναντι στις αυθαίρετες συλλήψεις και την απίστευτη βία της αστυνομίας. Μέσα από τις διάφορες δράσεις και κινητοποιήσεις (διαδηλώσεις, καταλήψεις, μπλόκα), από το Παρίσι ως τη Ρεν, το Μπορντό, την Τουλούζη μέχρι τις πιο μικρές πόλεις, ξαναχτίζεται μια σύνδεση που είχε χαθεί. Υπάρχει προσπάθεια οργάνωσης από τα κάτω. Στο Σαιντ-Ναζέρ, εργατική πόλη, τα κίτρινα γιλέκα καταλάβανε την παλιά νομαρχία, το ονομάσανε «σπίτι του λαού» και προσπαθούν να το κάνουν κέντρο συντονισμού του αγώνα τους.
Χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί για προσπάθειες της άκρας δεξιάς να εισχωρήσει στο κίνημα. Αλλά αυτό που ζούμε είναι πολύ περισσότερο από ένα «κοινωνικό κίνημα». Για πρώτη φορά μετά από καιρό, τόσο πολλοί σηκώνουν το κεφάλι. Μια ανατροπή είναι εφικτή. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση έβγαλε τα τεθωρακισμένα, γι’ αυτό κάποιοι αστοί χτίζουν τοίχους γύρω από τις βίλες τους!
Νικολά Ριχέν

