Σε ένα μεγάλο φιάσκο κατέληξε η πανκινητοποίηση της Δεξιάς την περασμένη Κυριακή στη Μαδρίτη. Καλούσαν σε “ανένδοτο” αγώνα κατά της κυβέρνησης του Σάντσεθ, ζητάνε εκλογές γιατί πλέον αποκαλούν την κυβέρνηση “μη δημοκρατικά νομιμοποιημένη”, έβαλαν δωρεάν πούλμαν από όλη τη χώρα και τελικά δεν συγκέντρωσαν ούτε 50 χιλιάδες. Η κινητοποίηση έχει ήδη μετατραπεί σε ανέκδοτο. Από το Κάντιθ στο Νότο, οι οπαδοί της τοπικής ομάδας μπήκαν στα δωρεάν πούλμαν, αλλά για να πάνε να δουν τον αγώνα με την Αλκορκόν στη Μαδρίτη. Μόνο το τελευταίο Pride στη Μαδρίτη είχε πάνω από δεκαπλάσιο κόσμο από ό,τι η συγκέντρωση της Δεξιάς. Το ίδιο έχει γίνει με πολλές από τις μεγάλες στιγμές των κινημάτων.
Η δεξιά διαδήλωση ωστόσο σηματοδοτεί μια πραγματική αλλαγή. Την κάλεσαν από κοινού τα τρία κόμματα της δεξιάς πολυκατοικίας: το Λαϊκό Κόμμα, οι Θιουδαδάνος [Πολίτες] και το Vox που μετατρέπεται στην πιο πετυχημένη στέγη φασιστών τα τελευταία 40 χρόνια. Τα τρία κόμματα συνεργάστηκαν μετά τις πρόσφατες εκλογές στην Ανδαλουσία και πλέον ελέγχουν την κυβέρνηση. Όμως εκεί οι συνομιλίες με το Vox έγιναν εν κρυπτώ, καθώς οι Θιουδαδάνος δεν ήθελαν να εμφανιστούν να δίνουν χειραψία με τους φασίστες. Πλέον τα προσχήματα εξαφανίζονται. Στη Μαδρίτη οι τρεις “ηγέτες” έκαναν από κοινού εμφάνιση, προαναγγέλλοντας σιωπηρά ότι θα πάνε για συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές. Πίσω τους, συμμετέχοντας και στηρίζοντας, βρίσκονταν και οι ανοιχτά φασιστικές συμμορίες της Φάλαγγας, των νοσταλγών του Φράνκο και του Πρίμο ντε Ριβέρα. Όλα τα νεκροζώντανα του Φρανκισμού, που είτε κρύβονταν είτε είχαν μεταμφιεστεί, ξαναβγήκαν στους δρόμους.
Το Λαϊκό Κόμμα με τη νέα ηγεσία του Κασάδο πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει τη μαγική λύση για να επιστρέψει στην κυβέρνηση, κάνοντας ανοιχτή στροφή δεξιά. Αξιοποιεί την άνοδο του Vox για να δικαιολογηθεί. Προς το παρόν τα αποτελέσματα στις δημοσκοπήσεις δεν τους δικαιώνουν. Το Vox σταθεροποιείται ενώ το Λαϊκό Κόμμα εμφανίζεται μέχρι και τέταρτο.
Πίσω από την επίθεση στην κυβέρνηση βρίσκεται η επίθεση στην Αριστερά. Κατηγορούν τον Σάντσεθ ότι στηρίζεται στις ψήφους του Ποδέμος, της Ενωμένης Αριστεράς και των “προδοτών της πατρίδας” (των κομμάτων της καταλανικής κυβέρνησης). Θέλουν να μπλοκάρουν κάθε διάλογο με την κυβέρνηση της Καταλωνίας. Ο Σάντσεθ δεν κάνει “αριστερή πολιτική”. Έχει ήδη μπλοκάρει τις διασώσεις μεταναστών και προσφύγων, μετατρέποντας την εμπειρία του Ακουάριους σε εξαίρεση, ενώ αναγνώρισε και τον Γκουαϊδό στη Βενεζουέλα. Ενώ στο καταλανικό η κυβέρνηση βρίσκεται επικεφαλής της καμπάνιας δυσφήμισης του δημοψηφίσματος του 2017, τις μέρες που πλέον ξεκινάει μια στημένη δίκη κατά της κυβέρνησης, του προεδρείου του κοινοβουλίου και άλλων αγωνιστών των κινημάτων. Οι περισσότεροι αγωνιστές παραμένουν φυλακισμένοι ή εξόριστοι.
Ο δρόμος που στρώνει η τριπλή συμμαχία της Δεξιάς την φέρνει σε ευθεία σύγκρουση με το κίνημα, ήδη πριν προκύψουν εκλογές. Αυτό που προαναγγέλλει είναι ότι αν επιστρέψει θα επιβάλει ξανά άρθρο 155 στην Καταλωνία, δηλαδή θα διαλύσει την αυτοκυβέρνηση και θα κυβερνάει από τη Μαδρίτη. Η συμμαχία με το Vox μετατρέπεται ταυτόχρονα σε μια “υπόσχεση” ότι με το καλημέρα θα ξεκινούσε μια επίθεση στις εκτρώσεις και σε πολλά άλλα γυναικεία δικαιώματα.
Η απεργιακή 8 Μάρτη που έρχεται θα είναι ένα τεράστιο γεγονός. Όχι μόνο ενάντια στους βιαστές και τους δικαστές που τους αθωώνουν όπως ήταν πέρσι. Ούτε μόνο ενάντια στους φασίστες όπως έγινε φανερό μετά τις εκλογές στην Ανδαλουσία. Αλλά και ενάντια στα αφεντικά και ενάντια στην επιστροφή της Δεξιάς.
Και η αντιρατσιστική αντιφασιστική δράση θα συνεχιστεί και στις 16 Μάρτη και στις 23 Μάρτη σε διάφορα σημεία της χώρας. Τα ζόμπι της Δεξιάς έχουν μια τεράστια δύναμη με την οποία θα συγκρουστούν καθώς προσπαθούν να ξανασηκώσουν κεφάλι.