Αν υπήρχε και η παραμικρή αμφιβολία ότι ο φετινός διαγωνισμός της Γιουροβίζιον που διοργανώνεται στο Τελ Αβίβ είναι βαμμένος με το αίμα των Παλαιστινίων, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών τη διέλυσαν. Λίγα 24ωρα πριν ανάψουν τα φώτα της “μεγάλης γιορτής του τραγουδιού”, το Ισραήλ κλιμάκωσε τη δολοφονική δράση του στη Λωρίδα της Γάζας εξαπολύοντας μια ακόμα στρατιωτική επιχείρηση από ξηρά και αέρα με δεκάδες νεκρούς.
Μέσα σε δυο μόνο μέρες, το Σάββατο 4 και την Κυριακή 5 Μάη, 23 Παλαιστίνιοι δολοφονήθηκαν από ισραηλινούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς και πυρά. Οι 14 ήταν απλοί πολίτες -ανάμεσά τους τρεις γυναίκες (η μία έγκυος) και τρία παιδιά (το ένα βρέφος πέντε μηνών). Επιπλέον, άλλοι 44 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Εκατοντάδες κτίρια βομβαρδίστηκαν και πολλά καταστράφηκαν ολοσχερώς -όχι μόνο “κέντρα των τρομοκρατών της Χαμάς” όπως υποστηρίζει το Ισραήλ, αλλά κατοικίες και γραφεία, ανάμεσά τους του τουρκικού κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Anadolu. Εκατοντάδες οικογένειες έμειναν άστεγες, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια έκλεισαν, το ίδιο όλα τα περάσματα από και προς το Ισραήλ για ανθρώπους (ακόμα και αρρώστους) και αγαθά.
Η νέα δολοφονική επιχείρηση είχε ξεκινήσει μια μέρα πριν, την Παρασκευή 3 Μάη, με επιδρομή του ισραηλινού στρατού στα σύνορα με τη Γάζα, με έναν νεκρό και 82 τραυματίες, μεταξύ αυτών 5 γυναίκες, 34 παιδιά, 3 μέλη ιατρικής βοήθειας και 2 δημοσιογράφοι. Οι χιλιάδες διαδηλωτές που βρίσκονταν εκεί συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για τον ένα χρόνο από τη “Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής”, όπως είχαν ονομαστεί οι περσινές διαδηλώσεις για τα 70 χρόνια από τη “Νάκμπα”, την καταστροφή που σηματοδοτεί η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ πάνω στην παλαιστινιακή γη το 1948. Όπως οι σημερινές, έτσι και εκείνες οι κινητοποιήσεις είχαν πνιγεί στο αίμα με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες. Οποιαδήποτε απόπειρα του Ισραήλ λοιπόν να υιοθετήσει “ένα καλό πρόσωπο”, όπως τώρα με τη Γιουροβίζιον, είναι σκέτη υποκρισία τόσο από τη μεριά του όσο και από τις χώρες που του την προσφέρουν.
Κράτος-δολοφόνος
Το Ισραήλ είναι ένα κράτος-δολοφόνος από την ίδρυσή του. Γεννήθηκε το 1948 σαν κράτος εποίκων στην κλεμμένη γη των Παλαιστίνιων και εδραιώθηκε με την εθνοκάθαρση και το διωγμό εκατοντάδων χιλιάδων από τα χωριά και τις πόλεις τους. Η πλειοψηφία των Παλαιστινίων που ζουν σήμερα στην Λωρίδα της Γάζας προέρχονται από τους πρόσφυγες του 1948, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να γλιτώσουν από τους διωγμούς. Άλλοι κατέφυγαν στη Δυτική Όχθη (που τότε ανήκε στην Ιορδανία) και κάποιοι στη Λωρίδα της Γάζας (που ανήκε στην Αίγυπτο).
Είκοσι χρόνια αργότερα το Ισραήλ κατέλαβε στρατιωτικά και αυτές τις περιοχές, ξαναβάζοντας τους Παλαιστίνιους της Γάζας να ζουν κάτω από κατοχή και περικυκλωμένοι από εποικισμούς. Το 2005 η ισραηλινή ηγεσία αποφάσισε να εγκαταλείψει στρατιωτικά τη Λωρίδα της Γάζας και να διαλύσει τους εποικισμούς. Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν ελευθερία για τους Παλαιστίνιους. Η Λωρίδα της Γάζας μετατράπηκε σε μια μεγάλη φυλακή, περικυκλωμένη από έρημο και από κλειστά σύνορα. Σχεδόν δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σήμερα αποκλεισμένοι από ξηρά, αέρα και θάλασσα. Το Ισραήλ ελέγχει εισαγωγές, εξαγωγές, ηλεκτρισμό και νερό. Εκβιάζει προκαλώντας διαρκή έλλειψη τροφίμων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού.
Το κράτος του Ισραήλ ήταν η υλοποίηση του προγράμματος ενός πολιτικού κινήματος, του σιωνιστικού, που εμφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο πυρήνας της ιδεολογίας αυτού του κινήματος και του κράτους που έχτισε, δεν ήταν απλά ότι οι Εβραίοι έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Ήταν ότι το κράτος που οραματίζονταν θα ήταν αποκλειστικά εβραϊκό. Είναι ένα βαθιά ρατσιστικό κράτος, που μοιάζει περισσότερο με το ρατσιστικό καθεστώς του απαρτχάιντ που γκρεμίστηκε στη Ν. Αφρική στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Εκατοντάδες νόμοι και πρακτικές μετατρέπουν τους Παλαιστίνιους που ζουν στην επικράτειά του σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Χωροφύλακας
Είναι επίσης ένα κράτος που δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς την στήριξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Από την ίδρυσή του λειτουργεί σαν ο χωροφύλακας και η σιδερένια γροθιά για τον έλεγχο ολόκληρης της Μ. Ανατολής. Ο πόλεμος των έξι ημερών το 1967 κατά της Συρίας, της Ιορδανίας και της Αιγύπτου, ο πόλεμος του 1973 κατά της Αιγύπτου, η αιματηρή εισβολή στο Λίβανο εννιά χρόνια αργότερα, έδειχναν ακριβώς αυτό το ρόλο και κέρδιζαν την στήριξη των ιμπεριαλιστών. Το Ισραήλ είναι σήμερα μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου, η μόνη πυρηνική δύναμη της Μέσης Ανατολής που δέχεται ασταμάτητη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια από τις μεγάλες δυνάμεις. Είναι παγκοσμίως ο μεγαλύτερος αποδέκτης στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας από τις ΗΠΑ. Από το 1946 μέχρι το 2017 το συνολικό ποσό ήταν περίπου 135 δισεκατομμύρια δολάρια.
Όποτε θέλει το Ισραήλ βομβαρδίζει και δολοφονεί αδιάκριτα. Η δικαιολογία ήταν πάντα ο “κίνδυνος” για την ασφάλεια των Ισραηλινών από τους “τρομοκράτες” της παλαιστινιακής αντίστασης. Έτσι αντιμετώπισε την πρώτη Ιντιφάντα το 1987, έτσι τη δεύτερη το 2000, έτσι κάθε μεγάλη διαμαρτυρία των Παλαιστινίων που διεκδικούν την επιστροφή στη γη τους. Ενάντια σε κάθε απόπειρα νομιμοποίησης και ξεπλύματός του, είμαστε με τους Παλαιστίνιους. Διεκδικούμε μια Παλαιστίνη ελεύθερη, απαλλαγμένη από το ρατσιστικό σιωνιστικό κράτος, όπου οι Παλαιστίνιοι θα μπορούν να επιστρέψουν στις εστίες τους και οι κάτοικοι θα μπορούν να συνυπάρχουν ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους.
Να ακυρωθεί!
Η διεξαγωγή της φετινής Γιουροβίζιον στο Ισραήλ είναι μια μεγάλη πρόκληση για το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Αποτελεί ξεκάθαρη απόπειρα “ξεπλύματος” του κράτους που καθημερινά δολοφονεί τους Παλαιστίνιους και απειλεί στρατιωτικά τα κινήματα της Μέσης Ανατολής. Γι' αυτό είναι τόσο μαζική η απήχηση που βρίσκει η BDS, η διεθνής πρωτοβουλία για καμπάνιες μποϊκοτάζ, απόσυρσης επενδύσεων και επιβολής κυρώσεων κατά του Ισραήλ, που καλεί τις χώρες και τους καλλιτέχνες που παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό να αποσύρουν τη συμμετοχή τους.
Το προσωπικό μήνυμα του Ρότζερ Γουότερς των θρυλικών Pink Floyd προς την Κατερίνα Ντούσκα που την καλούσε να κάνει αυτό το βήμα δεν βρήκε ανταπόκριση. Η τραγουδίστρια, εκτός από τις τυπικούρες για την απεριόριστη εκτίμηση που τρέφει προς το καλλιτεχνικό έργο και τον διαρκή αγώνα του για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είχε τίποτα να πει πέρα από το να ψελλίσει κάτι αόριστα για τη “δύναμη της τέχνης”, της οποίας ο αποκλεισμός δεν “θα είχε δημιουργικό αποτέλεσμα”.
Στην περίπτωση βέβαια του Ισραήλ ούτε η δύναμη της τέχνης μπορεί να εξωραΐσει το δολοφονικό του πρόσωπο. Όπως θυμίζαμε πέρσι τέτοιο καιρό στις σελίδες της Εργατικής Αλληλεγγύης, η ίδια η τραγουδίστρια που κέρδισε τη Γιουροβίζιον για λογαριασμό του Ισραήλ, η Νέτα Μπαρζιλάι, είχε υπηρετήσει, όχι απλά στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, αλλά και στην παραστρατιωτική Νατάλ και συμμετείχε “περήφανα” στους βομβαρδισμούς της Γάζας το 2014 που είχαν προκαλέσει πάνω από δυο χιλιάδες νεκρούς. “Θα τα πούμε του χρόνου στην Ιερουσαλήμ”, είχε δηλώσει μάλιστα προκλητικά μετά τη βράβευσή της, ακριβώς όταν ο Τραμπ προχωρούσε σε άλλη μια μεγάλη επίθεση σε βάρος των Παλαιστινίων αναγνωρίζοντας μονομερώς την Ιερουσαλήμ ως “πρωτεύουσα του Ισραήλ” και μεταφέροντας εκεί την αμερικάνικη πρεσβεία.
Αντίθετα από την Ντούσκα, μια σειρά άλλοι καλλιτέχνες συμμετείχαν στη συναυλία της ελληνικής πρωτοβουλίας BDS το Σάββατο 4 Μάη στο Γκαγκάριν με τίτλο “Φέτος δεν πάμε Eurovision, στηρίζουμε Παλαιστίνη”, εκφράζοντας κι εδώ το δυνατό κίνημα αλληλεγγύης στο παλαιστινιακό λαό.
Ανεξάρτητα από την απαράδεκτη, αλλά λίγο πολύ αναμενόμενη, απάντηση της τραγουδίστριας, δεν είναι μόνο αυτή που θα έπρεπε να απαντήσει στην έκκληση του Γουότερς και της συντριπτικής πλειοψηφίας που απαιτεί λευτεριά στην Παλαιστίνη. Είναι η διοίκηση της ΕΡΤ που θα έπρεπε να ακυρώσει την τηλεοπτική κάλυψη της φετινής Γιουροβίζιον. Είναι η ίδια η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που θα έπρεπε να δώσει εξηγήσεις για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο φετινό διαγωνισμό. Όχι πως δεν ξέρουμε την απάντηση. Μια κυβέρνηση που οι συμβιβασμοί της έχουν φτάσει μέχρι το σημείο να σφίγγει τα ματωμένα χέρια του Νετανάχιου και των άλλων δολοφόνων, στο όνομα του άξονα με την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ και της μοιρασιάς του φυσικού αερίου στη Μεσόγειο, σιγά μην απέσυρε τη συμμετοχή στη Γιουροβίζιον.