Ο Μοχάμεντ Μούρσι, πρόεδρος της Αιγύπτου για έναν χρόνο το 2012-13 πέθανε την περασμένη βδομάδα μέσα στο δικαστήριο, κρατούμενος της αιγυπτιακής δικτατορίας. Ο Μούρσι βρισκόταν στη φυλακή από το 2013, καταδικάστηκε σε θάνατο το 2016 και βρισκόταν σε εξέλιξη η έφεσή του. Η δίκη και η καταδίκη του ήταν μια σκευωρία των πιο άθλιων μηχανισμών του αιγυπτιακού κράτους σε συνεργασία με όλες τις αντιδραστικές υπηρεσίες της Μέσης Ανατολής και των ιμπεριαλιστών. Ο θάνατός του είναι πολιτική δολοφονία, προϊόν βασανιστηρίων.
Τον κρατούσαν 23 ώρες τη μέρα σε απομόνωση, στα 67 του χρόνια τον ανάγκαζαν να κοιμάται στο τσιμέντο, δεν του χορηγούσαν τα φάρμακα για το διαβήτη, έπεφτε σε διαβητικό κώμα μέσα στη φυλακή, είχε νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια λόγω της κακής διατροφής, τον άφησαν χωρίς οδοντιατρική φροντίδα να υποφέρει από αποστήματα στη γνάθο. Η χούντα της Αιγύπτου στο πρόσωπο του Μούρσι εκδικείται ολόκληρη την αιγυπτιακή επανάσταση.
Οι εισαγγελείς της χούντας έκαναν λόγο για τη “μεγαλύτερη συνωμοσία στην ιστορία της Αιγύπτου”. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, η “διεθνής οργάνωση” των Αδελφών Μουσουλμάνων συνωμότησαν για να φέρουν τον Μούρσι στην εξουσία και να βλάψουν τα συμφέροντα της Αιγύπτου. Καταδικάστηκε επίσης γιατί δραπέτευσε από τη φυλακή στις 30 Γενάρη του 2011. Στη φυλακή που τον έβαλε η χούντα του Μουμπάρακ μαζί με εκατοντάδες άλλους πολιτικούς κρατούμενους όταν ξέσπασε η επανάσταση στις 25 Γενάρη. Οι αποδράσεις από τις αιγυπτιακές φυλακές εκείνες τις μέρες ήταν το πιο χαρμόσυνο γεγονός για ολόκληρο τον κόσμο. Έδειχναν ότι το καθεστώς του Μουμπάρακ έτριζε. Η κατάληψη στην πλατεία Ταχρίρ μετατρεπόταν σε παγκόσμιο σύμβολο. Ο Μουμπάρακ έπεσε στις 11 Φλεβάρη.
Ο Μούρσι κέρδισε τις εκλογές, τις πρώτες και μοναδικές δημοκρατικές εκλογές στην Αίγυπτο. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δεν ήταν “διεθνής συνωμοσία” αλλά η πιο ισχυρή πολιτική οργάνωση της αντιπολίτευσης που είχε καταφέρει να επιβιώσει μέσα στο καθεστώς του Μουμπάρακ. Ο Μούρσι δεν ήταν επαναστάτης. Παίρνοντας την εξουσία επιχείρησε να σταθεροποιήσει την Αίγυπτο, ακολουθώντας μια γραμμή όχι πολύ διαφορετική από αυτή που ακολουθούν οι ρεφορμιστικές κυβερνήσεις. Έκανε μικρές, συμβολικές μεταρρυθμίσεις για να καθησυχάσει τον εξεγερμένο κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή προσπαθούσε να καθησυχάσει και το κεφάλαιο αλλά και τους ιμπεριαλιστές.
Ισορροπίες
Όμως, η ισορροπία αποδείχθηκε αδύνατη και στο οικονομικό και το πολιτικό επίπεδο. Η διεθνής κρίση δεν ευόδωσε τα μεγαλεπήβολα σχέδια για αναθέρμανση της αιγυπτιακής οικονομίας.
Τα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας είχαν ανοίξει από τους πρώτους μήνες της αιγυπτιακής επανάστασης και είχε προκληθεί ενθουσιασμός στους Παλαιστίνιους. Ο Μούρσι δεν μπορούσε να πισωγυρίσει αυτή την κατάκτηση, αλλά επιχειρούσε να επιβάλει σκληρά όρια στην παλαιστινιακή αντίσταση. Αντί για περισσότερες ελευθερίες που απαιτούσε η νεολαία που παρέμενε στους δρόμους στην Αίγυπτο, ο Μούρσι άρχισε να στρέφεται προς την καταστολή για να βάλει φρένο στο κίνημα.
Ένα μαζικό κίνημα νεολαίας διαμορφώθηκε ενάντια στην κυβέρνηση του Μούρσι, όμως γρήγορα πήραν τον έλεγχο οι στρατηγοί και οι νοσταλγοί του Μουμπάρακ. Υποτίθεται ότι πάλευαν ενάντια στην “ισλαμική απολυταρχία”, αλλά ήθελαν να ανατρέψουν την εκλεγμένη κυβέρνηση και να επιστρέψουν την εξουσία στο στρατό. Άνοιξαν πυρ στους δρόμους ενάντια στους οπαδούς του Μούρσι που διαδήλωναν άοπλοι και έστηναν αντίσκηνα στο Κάιρο. Δολοφόνησαν σχεδόν 1500 ανθρώπους εν ψυχρώ. Ακολούθησε ένα ανεπανάληπτο κύμα διώξεων και βασανιστηρίων, με το οποίο σταθεροποιήθηκε ο δικτάτορας Σίσι στην εξουσία.
Ο Σίσι, λίγες μέρες πριν από αυτά τα γεγονότα καθόταν στον ίδιο καναπέ με τον Μούρσι ως υπουργός Άμυνας. Ο Μούρσι εκτός των άλλων πλήρωσε τις αυταπάτες ότι ο στρατός είχε γίνει πλέον “μια γροθιά με το λαό” και ότι θα υπηρετούσε πιστά τη δημοκρατική κυβέρνηση.
Ο θάνατός του είναι για όλους μας κομμάτι του μαθήματος της αιγυπτιακής επανάστασης. Οι κρατικοί μηχανισμοί δεν μεταρρυθμίζονται. Πρέπει να τσακιστούν.
• Tην ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη πήγαινε στο τυπογραφείο, ο σοσιαλιστής δημοσιογράφος Χαισάμ Φουάντ και τουλάχιστον ακόμη εφτά ακτιβιστές συνελήφθησαν από τις αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας της δικτατορίας του Σίσι.