Στεναχωριέμαι γιατί έφυγες νωρίς, έφυγες άδικα και πικραμένος. Σε σκότωσε το φαρμάκι που σε πότιζαν οι οχτροί, τόσο καιρό, από εκείνον τον τραγικό Ιούλη.
Δεν ήμουν ποτέ οπαδός σου ή μέλος του κόμματος σου. Δεν συμμερίζομαι «την δική σας αντίληψη για τον σοσιαλισμό», που βλέπει τον καπιταλισμό να εξελίσσεται σταδιακά σε σοσιαλισμό, μέσα από συσσωρεμένες αλλαγές. Ανήκω στην επαναστατική αριστερά, που πιστεύει ότι ο καπιταλισμός δεν διορθώνεται, δεν μεταρρυθμίζεται, δεν μπορεί να έχει ανθρώπινο πρόσωπο και να προσφέρει μια δίκαιη κοινωνία αλλά ανατρέπεται και τσακίζεται και πάνω στα ερείπια του κτίζουμε μια νέα κοινωνία, της ισότητας, της δικαιοσύνης και της προόδου.
Σε υποστήριξα και χάρηκα τη νίκη σου στις εκλογές γιατί έφερε την ελπίδα και την αυτοπεποίθηση σε χιλιάδες εργαζόμενους και απλούς ανθρώπους. Ήξερα όμως ότι οι υποσχέσεις σου για δίκαιη κοινωνία δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν.
Ξέρω ότι το ήθελες πολύ. Προσπάθησες να κάνεις εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, να αλλάξεις τα βιβλία της ιστορίας για να λένε όλη την αλήθεια και όχι μόνο το αφήγημα της κυρίαρχης τάξης. Ήσουν ο πρώτος πρόεδρος που μίλησε για τα εγκλήματα και των δύο πλευρών στην Κύπρο και για εισβολή των δύο μητέρων πατρίδων το ’74. Αλλά ο καπιταλισμόςείναι ένα αδηφάγο τέρας που στην κρίση του τσακίζει κάθε εμπόδιο που βρίσκεται στο δρόμο του. Διαλύει θεσμούς και κατακτήσεις, όπως την δημόσια υγεία, το δημόσιο σχολείο, τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, το Συνεργατισμό. Σκορπά την ανεργία και την εξαθλίωση...
Δυστυχώς αυτά επιβεβαιώθηκαν με τραγικό τρόπο και στην περίπτωση σου, όπως έγινε και άλλες φορές στο παρελθόν, όπως και στη Χιλή το ’73. Μόνο που εδώ δεν σου έκαναν στρατιωτικό πραξικόπημα αλλά την πιο αισχρή και άθλια επίθεση κατασυκοφάντησης που έγινε ποτέ σε πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια αισχρή συμπαιγνία ανάμεσα στα κόμματα που στηρίζουν το κεφάλαιο, στους τραπεζίτες, την ελίτ του συστήματος δικαιοσύνης, με την στήριξη των ΜΜΕ και της εκκλησίας που για να κρύψουν τις δικές τους ευθύνες, οργάνωσαν την μεγαλύτερη εκστρατεία κατασυκοφάντησης που έγινε ποτέ στην Κύπρο. Ο γιος της Αννούς και του Χριστοφή που το Δίκωμο και η αριστερά θα έπρεπε να πάρει το μάθημα της. Να μην τολμήσει ποτέ ξανά να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση, έστω και αν τελικά πήρε τις αποφάσεις που του ζητούσαν...