Παρελθόν μετά από μόλις 14 μήνες στην εξουσία αποτελεί η κυβέρνηση Πέντε Αστέρων - Λέγκας στην Ιταλία. Ας θυμηθούμε όλους αυτούς τους μήνες πόσο μελάνι χύθηκε και πόσα δελτία ειδήσεων αφιερώθηκαν για να μας εξηγούν ειδικοί και άσχετοι ότι ο ηγέτης της Λέγκας, Σαλβίνι, έχει ανακαλύψει τη μαγική φόρμουλα του “λαϊκισμού” για να δυναμώνει ασταμάτητα τον έλεγχό του. Το περιοδικό Time δημοσίευε πριν από λίγους μήνες άρθρο του πρώην συμβούλου του Τραμπ, Στιβ Μπάνον, με την πρόβλεψη ότι ο Σαλβίνι θα μετατραπεί μέσα στο καλοκαίρι στον ισχυρότερο πολιτικό της Ευρώπης. Τώρα τα ίδια ΜΜΕ το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι η κυβέρνηση έπεσε από την ακατάσχετη λαιμαργία του Σαλβίνι για εξουσία.
Ο Σαλβίνι βρέθηκε στην εμπροσθοφυλακή των ρατσιστών και της ακροδεξιάς της Ευρώπης Έκλεισε τα λιμάνια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και είπε ανοιχτά αυτό που άλλοι ρατσιστές απέφευγαν: ότι δεν δίνει δεκάρα αν πνίγονται χιλιάδες αθώοι και μικρά παιδιά. Μετατράπηκε στο νέο πετυχημένο παράδειγμα για τους φασίστες όλης της Ευρώπης, έστησε συμμαχία με τη Λεπέν από τη Γαλλία και τον Βίλντερς από την Ολλανδία, ενώ τράβηξε στην τροχιά του και την ανερχόμενη γερμανική ακροδεξιά του AfD. Ρατσισμός χωρίς όριο, ασταμάτητα μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα, φιλιά σε κομποσκοίνια, προσευχές στην Παναγία και φωνακλάδικη κριτική χωρίς πραγματικό περιεχόμενο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να τα στοιχεία που για τους “αναλυτές” ήταν αρκετά να τον πηγαίνουν από νίκη σε νίκη.
Αντίσταση
Κι όμως συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Η κυβέρνηση Ντι Μάιο-Σαλβίνι κατέρρευσε λόγω της αντίστασης στον ρατσισμό του Σαλβίνι. Αντίσταση που ξεκίναγε μέσα από την Ιταλία, από τους χιλιάδες που βγήκαν στους δρόμους από την πρώτη μέρα ενάντια στην είσοδο της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση και δεν σταμάτησαν να χτίζουν τείχος αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες όλο αυτο τον τελευταίο χρόνο, τις κοινότητες και τους δημάρχους στο Νότο της χώρας που άνοιξαν τα λιμάνια ενάντια στις εντολές της κυβέρνησης, μέχρι τις καπετάνισσες, τους καπετάνιους και τους πολυάριθμους εθελοντές που έσωζαν κόσμο από τον πνιγμό αγνοώντας το πόσο “ισχυρός άνδρας” είναι ο Σαλβίνι. Και από εκεί μέχρι το κίνημα όλης της Ευρώπης που έβαλε τον Σαλβίνι στο στόχαστρο και είπε ότι ο ρατσισμός δεν θα περάσει. Αυτές οι πιέσεις έφτασαν μέχρι το εσωτερικό της κυβέρνησης και έφτασε να έρθει σε ρήξη ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κόντε με τις ορέξεις του Σαλβίνι.
Το σενάριο ότι η ακροδεξιά στην κυβέρνηση μπορεί να σταθεροποιήσει την κατάσταση καλύτερα από τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα παίχτηκε στην Αυστρία και απέτυχε. Η γαλαζόμαυρη κυβέρνηση κατέρρευσε σύντομα. Στην Ιταλία αυτές οι ελπίδες ήταν πολλαπλάσια πιο αδύναμες, γιατί εκεί η κυβέρνηση στήθηκε μαζί με τα 5 Αστέρια που βρίσκονταν έτσι κι αλλιώς στο φάσμα του “λαϊκισμού”. Τώρα έχουν ανοίξει συνομιλίες μεταξύ των 5 Αστέρων και του Δημοκρατικού Κόμματος για να σχηματιστεί “κεντροαριστερή” κυβέρνηση, αν και ούτε αυτό το σενάριο είναι περίπατος.
Ο ιταλικός καπιταλισμός έχει ένα βουνό από προβλήματα να αντιμετωπίσει, που δεν μπόρεσε να το κρύψει η εκστρατεία μίσους του Σαλβίνι. Το μεγαλύτερο σε απόλυτα νούμερα χρέος στην Ευρώπη, ένα τραπεζικό σύστημα στο κόκκινο, μηδενική ανάπτυξη και πρόβλεψη για έλλειμμα 3,5% στον προϋπολογισμό του 2020. Σε τέτοιο φόντο πήγε ο Σαλβίνι τον τελευταίο μήνα να κάνει ρελανς για… μείωση φορολογίας στους πλούσιους και περισσότερα κίνητρα στην αγορά. Ούτε οι δικοί του δεν τον πίστεψαν. Αυτό το βουνό από προβλήματα δεν θα εξαφανιστεί ούτε με το Δημοκρατικό Κόμμα στην εξουσία, ούτε αν η δεξιά πολυκατοικία καταφέρει και πάει σε εκλογές και επιστρέψει ενωμένη.