Μια πρώτη γεύση από τις αντιστάσεις που θα βρει απέναντί του ο ίδιος και η κυβέρνηση της ΝΔ που τον στηρίζει, πήρε ο Πατούλης την Πέμπτη 29 Αυγούστου, κατά την ορκωμοσία του νέου Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής στο Ζάππειο. Η κινητοποίηση που οργάνωσαν περιβαλλοντικές κινήσεις και άλλες συλλογικότητες, με τη στήριξη σχημάτων της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ενάντια στα εγκληματικά σχέδια για επέκταση της χωματερής της Φυλής και καταστροφή των ρεμάτων της Αττικής, χάλασε τη γκλαμουράτη φιέστα του Πατούλη, παρά την προσπάθειά του να σταματήσει την κινητοποίηση με χημικά και αστυνομικές προκλήσεις.
Στην κινητοποίηση συμμετείχε η Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας που ένωσε με την παρουσία της τις μάχες στο Δήμο Αθηναίων και την Περιφέρεια με το σύνθημα “Πατούλη-Μπακογιάννη ακούστε το καλά, οι ιδιωτικοποιήσεις θα μείνουν στα χαρτιά”. Τα μέλη του δημοτικού σχήματος ξεκίνησαν από το Σύνταγμα και βάδισαν στην πρώτη είσοδο προς το Ζάππειο, όπου ενώθηκαν με τους διαδηλωτές του Δυτικού Μετώπου, της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Πετρούπολης και της Ανυπότακτης Αττικής που βρίσκονταν εκεί αποκλεισμένοι από την αστυνομία και τα ΜΑΤ, έχοντας ήδη δεχτεί επίθεση με χημικά.
“Ερχόμαστε κι εμείς μαζί με τους υπόλοιπους πολίτες της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής να διαμαρτυρηθούμε για την επέκταση του ΧΥΤΑ, για την προοπτική να αξιοποιηθούν τα λατομεία και να φτιαχτούν δίπλα στα σπίτια μας κι άλλες χωματερές καθώς και εργοστάσιο καύσης”, μας είπε ο Δημήτρης Κοντός, πρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Πετρούπολης, “Επειδή οι περιοχές είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένες, απαιτούμε να κλείσει ο ΧΥΤΑ της Φυλής. Στα πενήντα χρόνια λειτουργίας του, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουμε είναι τριπλάσια από άλλες περιοχές, η υποβάθμιση είναι μεγάλη. Είναι μια ταξική επιλογή στη λογική ότι οι εργαζόμενοι είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Εμείς, από τον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας, υπερασπιζόμαστε το μέλλον, το περιβάλλον, τη ζωή μας. Δεν ξεκινήσαμε σήμερα. Θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις στο επόμενο διάστημα σε κάθε γειτονιά, σε κάθε δήμο ώστε να γίνει ένα μαζικό κίνημα που να σταματήσει αυτή τη διαδικασία”.
Στη συνέχεια όλοι μαζί οι διαδηλωτές κινήθηκαν προς τη κεντρική είσοδο του Ζαππείου, όπου ξανά η αστυνομία προσπάθησε να τους σταματήσει με ξύλο επιτιθέμενη στο δημοσιογράφο της Εργατικής Αλληλεγγύης Κυριάκο Μπάνο. Ωστόσο, η επιμονή των διαδηλωτών έσπασε τον αστυνομικό κλοιό και η πορεία ενώθηκε με τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της ΡεμΑττικής, της Συνεργασίας Φορέων για τη Διάσωση των Ρεμάτων της Αττικής, που βρίσκονταν ήδη έξω από το χώρο της ορκωμοσίας.
Ρέματα
“Η σημερινή πολιτική απέναντι στα ρέματα είναι, όπως λέμε εμείς, απολύτως ρεματοκτόνα”, μας είπε η Ροδούλα Κωνσταντινίδου, από το κίνημα για το Ρέμα της Πικροδάφνης και τη ΡεμΑττική, “Τα εγκιβωτίζουμε, τα σκεπάζουμε, τα μπαζώνουμε ή επιτρέπουμε καταπατήσεις με αποτέλεσμα να έχουμε τις γνωστές πλημμύρες, όπως αυτές στη Μάνδρα και άλλες πολλές που έχουμε ζήσει στο παρελθόν. Ο αγώνας μας είναι πολυδιάστατος, είναι κινηματικός, είναι νομικός. Έχουμε τέσσερις προσφυγές αυτή τη στιγμή στο ΣτΕ για τέσσερα μεγάλα ρέματα: Το ρέμα της Πικροδάφνης το οποίο εδώ και 25 χρόνια αγωνιζόμαστε να παραμείνει ανοιχτό. Το ρέμα του Ποδονίφτη, ένα υπέροχο κομμάτι που έχει μείνει ακόμα ανοιχτό στην Αθήνα και θέλουν να το τσιμεντώσουν. Ο Ερασίνος, ο μεγαλύτερος υγρότοπος της Αττικής που θέλουν να τον εξαφανίσουν. Το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, ένα πολύ μεγάλο ποτάμι, όλο σε φυσικό έδαφος, το οποίο θέλουν επίσης να εγκιβωτίσουν. Πίσω βρίσκονται πάντα μεγάλα συμφέροντα, είτε εργολαβικά, είτε καταπατητών για να απελευθερώσουν χώρους για οικοδόμηση. Θα συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά γιατί τα πράγματα σε όλο τον πλανήτη επιδεινώνονται, με την κλιματική αλλαγή, τις φωτιές, τις εξαφανίσεις φυσικών οικοσυστημάτων κλπ”.
Ο Δημήτρης Καζαζάκης, φυσικός και πρόεδρος στο Κέντρο Βιωσιμότητας και Περιβαλλοντικής Προστασίας Βορειοανατολικής Αττικής, συμπλήρωσε: “Η Αττική, που με μόλις 3,2% της εδαφικής έκτασης της χώρας στεγάζει το 50% του πληθυσμού και το 70% της όλης δραστηριότητας, πνίγεται και βάλλεται και πρέπει να περισώσουμε ό,τι μπορούμε. Από το δασικό πλούτο, που στη ΒΑ Αττική παρά τις φωτιές έχουμε αρκετό κομμάτι, μέχρι τα ρέματα, που είναι πνεύμονας κι αυτά, δημιουργούν χώρο αερισμού των πόλεων και ισορροπία στη φύση, σώζουν πλάσματα και μας δίνουν ανάσα. Στην περιοχή μας έχουμε και το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας και ένα ακόμα στο Γραμματικό, που έχει ιδιάζουσα θέση και βάλλεται από τη δημιουργία χώρου απόθεσης απορριμμάτων. Είναι μια εγκληματική επιλογή, με αποτέλεσμα στο ένα χιλιόμετρο περίπου απόσταση, ό,τι πέφτει, με όποια βροχή, να οδηγείται από το ρέμα στη θάλασσα του νότιου Ευβοϊκού μολύνοντάς τη. Η θάλασσα στην περιοχή είναι καταπληκτική, από τις λίγες παρθένες και καθαρές, που σφύζει από κόσμο το καλοκαίρι και ταράζεται η σκέψη του ότι στη θέση του πανέμορφου δάσους που βλέπει εκεί θα φυτρώσει μια χωματερή”.
Οι συγκεντρωμένοι παρέμειναν εκεί μέχρι το τέλος της φιέστας φωνάζοντας συνθήματα όπως “Φέρτε στο Μαξίμου τη χωματερή, κάτω τα χέρια από τη Φυλή” και “Πατούλη-Μητσοτάκη ακούστε το καλά, καζίνο και μαρίνες θα μείνουν στα χαρτιά”, “Λιτότητα ανεργία τρομοκρατία – Κάτω η Νέα Δημοκρατία”, “Αττική στα χέρια των εργατών – όχι στου κεφάλαιου και των αφεντικών”, αλλά και πολλά αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά συνθήματα που κλιμακώθηκαν όταν μιλούσε ο υπόδικος ναζί της Χρυσής Αυγής Παναγιώταρος.

