Η κλιμάκωση της καταστολής εκ μέρους της ΝΔ ήδη από τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησής της, με αποκορύφωμα τις εισβολές της αστυνομίας στις καταλήψεις στέγης προσφύγων την περασμένη βδομάδα, είναι μια χυδαία ρατσιστική αλλά και ιδεολογική επίθεση. Διότι διεξάγει έναν επικοινωνιακό πόλεμο ενάντια στους πρόσφυγες, την αλληλεγγύη και το κίνημα, στην προσπάθειά της να στρέψει το κλίμα όσο πιο δεξιά γίνεται και να πολώσει γύρω από την τρομολαγνεία περί «αβάτου» των Εξαρχείων.
Όπως καταγγέλλουν οι πρόσφυγες που διέμεναν στην κατάληψη Σπ. Τρικούπη 17, η κατάληψη δέχτηκε επίθεση από δυνάμεις καταστολής, οι οποίες έβγαλαν με τη βία τους πρόσφυγες που διέμεναν, τραυματίζοντας μάλιστα ένα κοριτσάκι. Πέταξαν τα υπάρχοντά τους και διέλυσαν τον χώρο που οι πρόσφυγες είχαν διαμορφώσει σε κατοικία τους με τα ίδια τους τα χέρια από το 2016. Για να απαντήσει στην αγανάκτηση και στις δίκαιες κατηγορίες σε βάρος της αστυνομίας και της κυβέρνησης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σ. Πέτσας δημοσίευσε φωτογραφίες από τις «άθλιες» συνθήκες στις οποίες στεγάζονταν οι πρόσφυγες στις καταλήψεις, σε αντιδιαστολή με φωτογραφίες από τις «αξιοπρεπείς» συνθήκες που «φρόντισε» η κυβέρνηση να εξασφαλίσει στις οικογένειες των προσφύγων.
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. Πέρα του ότι ο καθένας μπορεί να δει ότι για την κυβέρνηση ένας ζωηρός χώρος γεμάτος υπάρχοντα οικογενειών και παιχνίδια είναι «άθλιος», το υπουργείο έστειλε την ενημέρωση ότι οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν σε «ξενοδοχείο» συνοδευόμενο από μια αποστειρωμένη φωτογραφία κοιτώνα.
Στην πραγματικότητα, όπως καταγγέλλουν οι πρόσφυγες, αρχικά μεταφέρθηκαν στην Πέτρου Ράλλη, το γνωστό κολαστήριο της αστυνομίας όπου κρατούνται μετανάστες. Δυο ημέρες μετά μεταφέρθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο χώρο δεξιώσεων στα δυτικά προάστια από τον οποίο βγήκε η περίφημη φωτογραφία με τα καθαρά σεντόνια. Το κτίριο αυτό όμως δεν είχε τίποτε άλλο πέρα από σεντόνια: ούτε κλιματισμό, ούτε νερό. Κανείς δεν έφερε τρόφιμα στους πρόσφυγες, ενώ όσοι ενδιαφέρονταν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες αδυνατούσαν να βρουν τον χώρο λόγω της απομονωμένης τοποθεσίας του. Ακόμα και η ΕΛΑΣ παραδέχτηκε ότι οι μεταφραστές και οι κοινωνικοί λειτουργοί που το Υπουργείο είχε βάλει τα ΜΜΕ να πουν ότι θα βρίσκονται στη διάθεση των προσφύγων, δεν υπάρχουν.
Η χυδαιότητα δεν σταματάει εκεί. Μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών, ανταποκριτές από δυο μέσα ζήτησαν από τους πρόσφυγες να πουν στις κάμερες ότι «σώθηκαν» από τις «άθλιες» συνθήκες που ζούσαν. Οι πρόσφυγες αρνήθηκαν να πουν ψέματα και το ρεπορτάζ δεν έγινε.
Γίνεται ακόμα πιο προφανές ότι η όλη προσπάθεια να παρουσιαστεί η επιχείρηση σαν μεταφορά σε «ξενοδοχείο» είναι απροκάλυπτη προπαγάνδα αν λάβει κανείς υπόψη ότι την επόμενη κιόλας ημέρα οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν εκ νέου. Κάποιοι πήγαν στο Σχιστό όπου δεν έχουν κατάλυμα και κοιμούνται σε σκηνές. Κάποιοι πήγαν στον Σκαραμαγκά –ένα στρατόπεδο διαβόητο για την απομόνωσή του και το γεγονός ότι βρίσκεται βαθιά μέσα σε βιομηχανική περιοχή- όπου τους επιβάλουν χρονικά όρια στις μετακινήσεις.
Όταν οι πρόσφυγες ενημερώθηκαν ότι θα μεταφερθούν στη βόρεια Ελλάδα αρκετές οικογένειες αντιστάθηκαν, λέγοντας ότι τα παιδιά τους πηγαίνουν σχολείο στα Εξάρχεια εδώ και χρόνια και θέλουν να γυρίσουν εκεί. Δέχτηκαν ακόμη και απειλές ότι θα παρέμβει ξανά η αστυνομία. Όσοι δέχτηκαν (δηλαδή υπέκυψαν στις απειλές) να ανέβουν στη βόρεια Ελλάδα έχουν μείνει άστεγοι και περιμένουν σε χόστελ, ενώ οι αιτήσεις ασύλου τους θα εξεταστούν στην Αθήνα με αποτέλεσμα να χρειάζεται να μετακινούνται 400 χιλιόμετρα για να τις παρακολουθούν.
Η επίθεση στις δομές αλληλεγγύης και τους πρόσφυγες πάει χέρι χέρι με την προσπάθεια να καταργηθεί το άσυλο στις σχολές, με την σκλήρυνση των μέτρων σε βάρος των προσφύγων, τις απρόκλητες επιθέσεις των ΜΑΤ στα Εξάρχεια, την προπαγάνδα για την ανομία. Είναι μια ολόκληρη ενορχηστρωμένη επιχείρηση της κυβέρνησης να σπείρει τον φόβο στο κίνημα και τους πρόσφυγες και τη διχόνοια στον απλό κόσμο που έχει δει τις ζωές του να χειροτερεύουν, να αποπροσανατολίσει για το ποιος υποβαθμίζει τις γειτονιές.
Τις γειτονιές δεν τις υποβαθμίζουν οι πρόσφυγες και οι καταλήψεις, αλλά συμφέροντα που στρέφονται ενάντια στην πλειοψηφία: είναι οι επενδυτές που θέλουν να αγοράσουν τα πάντα κοψοχρονιά, είναι οι κατασκευαστικές και οι βιομήχανοι του τουρισμού που θέλουν να διώξουν μαζικά τους κατοίκους για να στήσουν μπίζνες, είναι η διάλυση του κοινωνικού κράτους και των υπηρεσιών των Δήμων, είναι η αστυνομία που μόνο με τα χημικά της μπορούν τα κοράκια να ελπίζουν ότι θα αρπάξουν όσα θέλουν να αρπάξουν. Η υπεράσπισή τους είναι υπόθεση του οργανωμένου εργατικού κινήματος και της νεολαίας, με συνδικάτα και φοιτητικούς συλλόγους μπροστά.
Γι’ αυτό το λόγο η ΚΕΕΡΦΑ καλεί στην αντιφασιστική διαδήλωση για τα 6 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη στο Κερατσίνι με το σύνθημα «Στη φυλακή οι ναζί, καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες». Επόμενος μεγάλος σταθμός του κινήματος είναι στις 12 Οκτώβρη, η Πανελλαδική Συνέλευση και Διεθνής Συνάντηση κατά του Ρατσισμού και του Φασισμού στη Νομική Σχολή, όπου κινήματα από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο θα ανταλλάξουν εμπειρίες από τις μάχες που δόθηκαν και θα οργανώσουν τον διεθνή συντονισμό σε αυτές που έρχονται.