Μπορεί η νέα κυβέρνηση να μας λέει ότι θα αλλάξει τα πράγματα στα σχολεία για το καλύτερο, αλλά μέχρι στιγμής όσα υπόσχεται δεν έχουν σχέση με αυτό. Για παράδειγμα σε ό,τι αφορά τα μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία, βασικά ζητήματα για τα οποία παλεύουμε χρόνια δε φαίνεται να λύνονται. Από το πιο βασικό, ότι θέλουμε το απολυτήριό μας να μας εξασφαλίζει μουσική πιστοποίηση και να μη χρειάζεται πτυχίο από ιδιωτικό ωδείο για να συνεχίσουμε τη μουσική. Η ποιότητα του μαθήματος στο σχολείο είναι πολύ καλή, αλλά δεν αρκεί σαν χαρτί. 

Το αν έχουμε καθηγητές και αίθουσες μουσικής βέβαια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα. Στο δικό μου σχολείο είναι οκ. Σε άλλα όμως, όπως του Πειραιά, δεν υπάρχουν διαμορφωμένες αίθουσες μουσικής. Ή σε άλλα μπορεί τα παιδιά να κάνουν μάθημα στον κήπο! Σοβαρά προβλήματα υπάρχουν επίσης με τα πούλμαν μεταφοράς και τη σίτιση. Στα μουσικά πάνε παιδιά από πολύ διαφορετικές γειτονιές. Το να περιμένεις τον Οκτώβρη ή και πιο μετά να έρθει πούλμαν είναι πολύ μεγάλο ζήτημα. Η μέρα μας ξεκινάει στις 7μμ και γυρνάς σπίτι 4-4.30μμ. Με τις συγκοινωνίες, φαντάζεστε πόσο μεγαλώνει αυτός ο χρόνος! Αυτός είναι και ο λόγος που είναι απαραίτητη η σίτιση. Και συνήθως είναι αυτό που αργεί περισσότερο να λυθεί. Όλα αυτά τα ζητήματα δείχνουν πως αν ένα παιδί θέλει να ακολουθήσει τη μουσική στη ζωή του, σημαίνει πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο. Μέχρι τις 4.30μμ σχολείο, μετά ωδείο και φροντιστήριο. Ουσιαστικά όλη την ημέρα διάβασμα και μελέτη. Γιατί δεν ισχύει πως όλοι οι τελευταίοι νόμοι έχουν βοηθήσει στο να μειωθούν τα φροντιστήρια, κάθε άλλο. 

Καταλήψεις

Όσοι λένε πως κάνουμε καταλήψεις για να χάσουμε μάθημα, κάνουν πολύ μεγάλο λάθος. Ίσα- ίσα, μας νοιάζει να μη χάνουμε, ειδικά τα μουσικά, γιατί μένουμε πίσω. Για παράδειγμα Τρίτη- Πέμπτη έχουμε μουσικά σύνολα, που παίζουμε όλο το σχολείο μαζί. Πόσο μάλλον τα παιδιά της τρίτης που δίνουν πανελλήνιες. Όταν όμως φτάνει να μην κάνει κάτι κανείς (διευθυντής, δήμος, υπουργείο) κάνουμε και καταλήψεις προκειμένου να καταλάβουν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Γι' αυτό κιόλας μεγάλο κομμάτι καθηγητών και γονιών μας στηρίζουν όταν κινητοποιούμαστε. Σαν μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία, συντονιζόμαστε πάντα στις κινητοποιήσεις μας. Οργανωνόμαστε μέσα από τα 15μελή μας, τους καθηγητές και τους γονείς.

 Ξεκινάμε μια χρονιά που όλα αυτά θα χρειαστεί και πάλι να τα διεκδικήσουμε. Και ταυτόχρονα να παλέψουμε και για άλλα σημαντικά ζητήματα. Όπως είναι η καταστροφή του πλανήτη. Γι' αυτό θα ξεκινήσουμε στο σχολείο να οργανώνουμε τη διαδήλωση στις 20 Σεπτέμβρη, στις 6μμ, στο Σύνταγμα, τη μέρα που σε όλο τον κόσμο συντονιζόμαστε ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Αλλά θ' αρχίσουμε και τη συζήτηση για το ρατσισμό και το φασισμό, για τη διαδήλωση στο Κερατσίνι στις 18/9 για τη δολοφονία του Φύσσα.

Άλκηστις Σ.
Μουσικό Ιλίου