Από εκλογική αναμέτρηση σε αναμέτρηση, το γερμανικό πολιτικό σύστημα επιβεβαιώνει ότι δεν σταματάει η κατάπτωσή του. Την 1η του Σεπτέμβρη έγιναν εκλογές σε δύο ομοσπονδιακά κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, το Βραδεμβούργο και τη Σαξονία. 12 μονάδες αθροιστικά έχασαν το χριστιανοδημοκρατικό CDU και το σοσιαλδημοκρατικό SPD στη Σαξονία. 13 μονάδες έχασαν στο Βραδεμβούργο. Στα τέλη Οκτώβρη ακολουθεί η επίσης πρώην “Ανατολική” Θουριγγία, όπου και εκεί οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ανάλογα αποτελέσματα.
Η Γερμανία συνεχίζει στον αυτόματο πιλότο της συγκυβέρνησης CDU και SPD, ενός μεγάλου συνασπισμού που γίνεται όμως ολοένα και μικρότερος και πιο αδύναμος. Οι ευρωεκλογές είχαν τσακίσει το SPD. Από το ιστορικό χαμηλό του 20% στις τελευταίες εθνικές εκλογές έπεσε κάτω από 16% τον Ιούνη. Η ηγεσία του παραιτήθηκε, και πλέον διοικείται από “επιτροπή”, τουλάχιστον μέχρι την πρώτη βδομάδα του Δεκέμβρη. Τώρα έσπασε και τα χαμηλά των χαμηλών ρεκόρ. Στη Σαξονία βγήκε 5ο κόμμα με 7,7%. Αν οι ειδικοί δεν κάνουν λάθος, είναι το χαμηλότερο ποσοστό του SPD σε οποιεσδήποτε εκλογές ομοσπονδιακού κρατιδίου στην ιστορία.
Η ενοποίηση απέτυχε
Η πτώση του CDU δεν είναι τόσο καταστροφική, αλλά είναι μεγάλη. Στη Σαξονία, όπου είναι παντοδύναμο από τότε που ενοποιήθηκε η Ανατολική με τη Δυτική Γερμανία, έχασε πάνω από 7 μονάδες. Στο Βραδεμβούργο η πτώση των 7,5 μονάδων είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή, γιατί εκεί το CDU βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Του χρόνου η Γερμανία θα γιόρταζε τα 30 χρόνια της ενοποίησής της, αλλά αυτό που έχει επανέλθει στη συζήτηση είναι πώς η ενοποίηση όχι μόνο οικονομικά αλλά και πολιτικά απέτυχε, και τα αποτελέσματα στα ομοσπονδιακά κρατίδια της Ανατολής το αποδεικνύουν.
Όλη αυτή η κατάρρευση των πυλώνων της πολιτικής σταθερότητας της ατμομηχανής της ΕΕ έρχεται την ώρα που η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, Μπούντεσμπανκ, προβλέπει ότι η οικονομία θα βρίσκεται σε ύφεση το επόμενο τρίμηνο. Πτώση της βιομηχανικής παραγωγής, μείωση των εξαγωγών, περιορισμός των παραγγελιών στα εργοστάσια από χώρες εκτός ΕΕ. Αυτά ήταν τα οικονομικά νέα όλο το καλοκαίρι για τη Γερμανία, που επιβεβαιώνονται και το φθινόπωρο. Τα τεράστια διλήμματα οικονομικής πολιτικής πέφτουν πάνω σε μια πολιτική ηγεσία πολύ αδυνατισμένη. Το CDU δεν είναι ακόμη σίγουρο αν θα κατεβάσει την καινούργια του ηγέτη σαν υποψήφια καγκελάριο στις επόμενες εκλογές.
Η ακροδεξιά “Εναλλακτική” AfD βγήκε κερδισμένη και στο Βραδεμβούργο και στη Σαξονία. Παρόλο που διαψεύστηκαν τα σενάρια που καλλιεργούσαν οι δημοσκόποι για εκλογικό θρίαμβο που θα έφερνε την AfD πρώτο κόμμα, η άνοδος της ακροδεξιάς ήταν κατακόρυφη. Οι Πράσινοι ενισχύθηκαν αλλά όχι με τον εντυπωσιακό τρόπο που κατάφεραν πέρσι στη Βαυαρία και την Έσση. Κατακόρυφη όμως ήταν η πτώση της Αριστεράς (Λίνκε) και στις δύο αναμετρήσεις.
Η Αριστερά
Το γερμανικό σοσιαλιστικό περιοδικό Marx21 φωτίζει κάποια από τα κλειδιά της αποτυχίας. Στο Βραδεμβούργο, όπου συγκυβερνούσε με το SPD, η Λίνκε θεωρείται ένας άχρωμος βαστάζος του SPD. 70% του κόσμου λένε πως δεν κατάφερε να επιβάλει καμιά πολιτική της στην συγκυβέρνηση… Η Λίνκε του Βραδεμβούργου μετατράπηκε σε βάρος για το κόμμα σε ολόκληρη τη χώρα. Την ώρα που σε πολλά κρατίδια δίνεται αγώνας ενάντια στους νόμους για ενίσχυση της αστυνομίας, εκεί η Λίνκε ψήφισε ακριβώς έναν τέτοιο νόμο. Την ώρα που σε όλη τη χώρα η Λίνκε επιχειρεί να συνδεθεί με το γιγάντιο κίνημα ενάντια στην κλιματική αλλαγή, στο Βραδεμβούργο το κόμμα παρενέβη στο ζήτημα που έχει ανοίξει με το κλείσιμο των ανθρακωρυχείων χωρίς να προτείνει ούτε οικολογική εναλλακτική, αλλά ούτε και κοινωνική απάντηση στην ανάγκη των εργαζομένων να μείνουν τα ορυχεία ανοιχτά… Το κόμμα δεν έχει κανένα αντικαπιταλιστικό προφίλ… αλλά βρίσκεται σε έναν τρομακτικό λήθαργο απέναντι στην απειλή του AfD και του ρατσισμού του. Έτσι αφέθηκε ο χώρος στο AfD να εμφανιστεί ως “ενάντια στο κατεστημένο”.”
Και στη Σαξονία, η κόντρα με το AfD αφέθηκε στο περιθώριο. Ο υποψήφιος της Λίνκε, Ρίκο Γκέμπχαρτ, είχε πάρει μέρος στη μεγάλη διαδήλωση στο Κέμνιτς (3η μεγαλύτερη πόλη της Σαξονίας) ενάντια στις προκλήσεις των φασιστών και είχε πει πως η μάχη πρέπει να απλωθεί και κατά του CDU που τροφοδοτεί το ρατσισμό. Όμως αυτά έμειναν λόγια. Όπως λέει το Marx21, “στο εκλογικό υλικό της Λίνκε στη Σαξονία δεν υπήρχαν αναφορές στη μάχη ενάντια στο AfD ως φασιστικού κόμματος εν τω γεννάσθαι και ως κινητήρα της στροφής προς τα δεξιά”. Η τοπική ηγεσία της Λίνκε επέλεξε να βλέπει τον εαυτό της σαν “κυβέρνηση εν αναμονή” περιμένοντας να εισπράξει αυτομάτως από τη φθορά της τοπικής συγκυβέρνησης CDU -SPD.
Οι αυτοματισμοί όμως έχουν τελειώσει από καιρό. Στη Γερμανία βρίσκεται σε εξέλιξη μια πολιτική κρίση με βάθος, όχι συγκυριακή. Η ακροδεξιά παίρνει θέσεις για να την εκμεταλλευτεί. Το αντίπαλο δέος είναι η Αριστερά που παίρνει καθαρή θέση ενάντια στο σύστημα που βρίσκεται σε κρίση, χωρίς να διστάζει ούτε στιγμή να ανοίξει τη μάχη με τη μαύρη αντίδραση που πλασσάρεται ως “εναλλακτική”.