Διεθνή
Δίκη Τραμπ: Κρίση στο εσωτερικό του αμερικανικού κατεστημένου

Η κόντρα στο εσωτερικό του αμερικάνικου κατεστημένου είναι πολύ σκληρή για να την καλύψουν οι κραυγές του Τραμπ. Η διαδικασία για τη δίωξη του Αμερικάνου προέδρου έχει πλέον φτάσει στη Γερουσία. Ο Τραμπ επιχείρησε να την απαξιώσει και να τη σταματήσει την περασμένη βδομάδα, κλιμακώνοντας τις πιέσεις πάνω στους Δημοκρατικούς αλλά κυρίως πάνω σε Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές που πιθανώς τον προδώσουν. Όμως, την περασμένη Κυριακή η προδημοσίευση από το νέο βιβλίο του Τζον Μπόλτον, του πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, ξανάβαλε φωτιά. 

Ο Μπόλτον, σύμφωνα με τους Τάιμς της Νέας Υόρκης που είδαν το χειρόγραφο του βιβλίου, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο Τραμπ είχε παγώσει τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, πιέζοντας τον πρόεδρό της να τον προμηθεύσει με στοιχεία για σκάνδαλα σε βάρος του Τζο Μπάιντεν, του πιθανού υποψήφιου των Δημοκρατικών για την προεδρία. Οι γερουσιαστές την Παρασκευή 31 Γενάρη θα ψηφίσουν για το αν θα αποδεχθούν να καλέσουν νέους μάρτυρες, μεταξύ των οποίων και τον ίδιο τον Μπόλτον. Ο Τραμπ έχει επιστρατεύσει δικηγόρους και “ειδικούς” που τονίζουν τον κίνδυνο του “εθνικού διχασμού” και την ανευθυνότητα να αξιοποιείται η διαδικασία της δίωξης κατά του προέδρου για “ασήμαντη αφορμή”. Την εξωσυζυγική σχέση του Κλίντον το 1998 κάποιοι φαίνεται τη θεωρούν σημαντικότερη αφορμή από εκβιασμούς σε βάρος πολιτικών αντιπάλων και άλλων χωρών. Όμως, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν πως δεν πρόκειται απλώς για προεκλογικά “μικροκομματικά παιχνίδια” όπως ισχυρίζεται η πλευρά Τραμπ. Η εμπλοκή του Μπόλτον, η ίδια η δημοσίευση του βιβλίου του μέσα σε προεκλογική χρονιά, αλλά και η αβεβαιότητα στις τάξεις των Ρεπουμπλικάνων φανερώνουν βαθύτερες πληγές.

Γεράκι

Ο Μπόλτον παύθηκε από Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας τον περασμένο Σεπτέμβρη, καθώς κλιμακώνονταν οι αντιπαραθέσεις για το Ιράν. Ως τότε ήταν το βασικό γεράκι της κυβέρνησης που απαιτούσε αύξηση της πίεσης και προετοιμασία για επίθεση κατά του Ιράν. Ήταν ο ίδιος που είχε προωθήσει τα σχέδια για πιο ενεργητικό σχεδιασμό πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα. Έφευγε από την κυβέρνηση απογοητευμένος επειδή ο Τραμπ δεν σήκωσε το γάντι όταν η Τεχεράνη κατέρριψε αμερικάνικο ντρον ούτε απάντησε σε άλλα γεγονότα που χαρακτηρίστηκαν “ιρανικές προκλήσεις”.

Υπάρχουν Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές που θα δυσκολευτούν να αρνηθούν την παρουσία του Μπόλτον στη διαδικασία, όπως τους ζητάει ο Τραμπ. Ο Μπόλτον έχει στο βιογραφικό του πολέμους, πραξικοπήματα, ρατσιστικές εκστρατείες εδώ και δεκαετίες. Δεν ανήκει στην κατηγορία των “άχρωμων γραφειοκρατών”, όπως αποκαλεί ο Τραμπ τους μάρτυρες που ζητάνε οι Δημοκρατικοί. Ο Τραμπ έφτασε στην υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικάνων και στην Προεδρία των ΗΠΑ πατώντας πάνω στην εσωτερική κρίση που πέρασε η αμερικάνικη Δεξιά, που δεν μπορούσε να αναρρώσει από την προεδρία Μπους, από την αποτυχία στο Ιράκ και από την ανοιχτή εμφάνιση της ακροδεξιάς του Tea Party. Οι διχασμοί στην αμερικάνικη πολιτική και στην αμερικάνικη κοινωνία δεν έχουν επουλωθεί από τότε, αντίθετα βάθυναν. Όχι μόνο λόγω “μεγάλης πολιτικής” και διλημμάτων για τη Μέση Ανατολή, αλλά και από την εμφάνιση μεγάλων κινημάτων, από τις γυναίκες και το #MeToo μέχρι τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, την πάλη για ανοιχτά σύνορα και τις μάχες ενάντια στο ρατσισμό και την αστυνομική βία.

Στην εσωκομματική μάχη των Δημοκρατικών εξάλλου, τον τόνο δεν τον δίνει ο Μπάιντεν και τα μπλεξίματά του στο ουκρανικό σκάνδαλο, αλλά ο Μπέρνι Σάντερς και η πιο αριστερή πτέρυγα της νέας γενιάς των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών. Σε αυτούς κεντράρουν τα πυρά τους καθημερινά όχι μόνο ο Τραμπ και οι φίλοι του, αλλά και η Κλίντον και το δημοκρατικό κατεστημένο.

Ο Τραμπ έχει καλεσμένο αυτές τις μέρες τον Νετανιάχου για να παρουσιάσουν το υποτιθέμενο νέο “ειρηνευτικό σχέδιο” για το Παλαιστινιακό. Ο Νετανιάχου έφυγε από το Ισραήλ προς τις ΗΠΑ, θέλοντας να αναπνεύσει από τη δική του δίωξη για σκάνδαλα που βρίσκεται σε εξέλιξη. Έφτασε στις ΗΠΑ όμως όπου τα πρωτοσέλιδα αντί να προβάλλουν το νέο σχέδιο, έχουν τις αποκαλύψεις του Μπόλτον και τη δίωξη του ίδιου του Τραμπ. Δεν προαναγγέλλεται καμία ηρεμία στους δέκα μήνες που απομένουν μέχρι τις εκλογές.