Αυτή την Πέμπτη 6 Φλεβάρη ο διασωματειακός συντονισμός καλεί στην ένατη μέρα δράσης, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων που ξεκίνησαν στις 5 Δεκέμβρη ενάντια στο σχέδιο νόμου της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό, το οποίο θα επιφέρει επιμήκυνση του χρόνου εργασίας και μείωση των συντάξεων.
Τα συνδικάτα των συγκοινωνιών του Παρισιού και των σιδηροδρομικών που ετοιμάζουν αυτές τις κινητοποιήσεις από το περασμένο καλοκαίρι, είχαν προβλέψει ότι αυτές θα ήταν μαραθώνιος. Όμως μετατράπηκε σε σκυταλοδρομία. Η γενίκευση που περιμένανε όλοι μπορεί σε μεγάλο βαθμό να μην ήρθε, πέρα από τις εθνικές μέρες δράσης, παρ’ όλα αυτά όμως βγήκαν επαναλαμβανόμενες απεργίες στους εκπαιδευτικούς, στην ενέργεια, στα λιμάνια, στο χώρο του πολιτισμού, στο δημόσιο ραδιόφωνο, στη δικαιοσύνη, στην καθαριότητα, στους εργαζόμενους στους υπονόμους, στα νοσοκομεία…
Συνελεύσεις συντονισμού
Σε όλη τη χώρα εμφανίστηκαν συνελεύσεις συντονισμού που συσπειρώνουν συνδικαλιστές και εργαζόμενους από τους κλάδους που απεργούν, μαζί με κατοίκους συμπαραστάτες της απεργίας. Επέτρεψαν έτσι τη μεγαλύτερη σε διάρκεια απεργία στις δημόσιες μεταφορές και συγκοινωνίες να διεξαχθεί μέσα σε ένα κλίμα διαρκούς πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής. Έτσι, όταν μετά από περισσότερες από 40 μέρες μαζικής ακινητοποίησης των μεταφορών, και ενώ ΜΜΕ και απαισιόδοξοι αγωνιστές πρόβλεπαν το τέλος του κινήματος, οι γιγάντιες διαδηλώσεις στις 16 και 24 Γενάρη έδωσαν καινούργια ώθηση. Οι στοχευμένες διακοπές ρεύματος, οι ακυρώσεις δικαστικών διαδικασιών και παραστάσεων, τα σκουπίδια που μαζεύονται στα πεζοδρόμια, οι καταλήψεις στα λύκεια αλλά και το μπλοκάρισμα των καινούργιων εξετάσεων απολυτηρίου (που η εφαρμογή τους ενισχύει τις ανισότητες του εκπαιδευτικού συστήματος και βάζει απέναντι τους μαθητές και τους καθηγητές), όλα αυτά πήραν τη σκυτάλη από τους σιδηροδρομικούς. Και αυτά σε συνθήκες όπου τα Κίτρινα Γιλέκα συνεχίζουν να διαδηλώνουν κάθε Σάββατο στο Παρίσι και σε άλλες μεγάλες πόλεις, και όπου πολλαπλασιάζονται οι διάφορες τοπικές πρωτοβουλίες και διαδηλώσεις.
Αυτό το κλίμα έδωσε στο κίνημα την πρώτη του νίκη, δίνοντας ένα τεράστιο πολιτικό χτύπημα σε μια μεταρρύθμιση που η κυβέρνηση έλπιζε να περάσει χωρίς αντιδράσεις. Η στήριξη στο κίνημα και η αντίθεση στη μεταρρύθμιση δεν έπαψε να μεγαλώνει. Και από τα συνεχή χτυπήματα αυτού του φοβερού κινήματος από τα κάτω, αρχίζουν να ανοίγουν ρωγμές από τα πάνω. Ακόμα και το Συμβούλιο του Επικρατείας, ένας αντιδραστικός θεσμός που αποτελείται από υψηλόβαθμους δικαστές, έκανε κριτική στο ν/σ που παρουσίασε η κυβέρνηση. Ούτε ένας υπουργός δεν κατάφερε να ευχηθεί δημόσια για τον καινούργιο χρόνο χωρίς να διακοπεί από απεργούς, κάποιοι απ’ αυτούς δε, αναγκάστηκαν να τις ακυρώσουν. Δεν μπορεί ο Μακρόν ούτε κανένας υπουργός να πάει πουθενά χωρίς βροντερή παρουσία διαδηλωτών. Το ίδιο ισχύει για τους δημάρχους και τους βουλευτές του κόμματός του.
Το κίνημα δείχνει ότι θα συνεχίσει, η μάχη θα είναι διάρκειας, και για να ελπίζουμε σε μια συνολική νίκη, χρειάζεται να δημιουργήσουμε μια πολιτική κρίση. Οι δημοτικές εκλογές τον επόμενο μήνα θα είναι μια από τις ευκαιρίες για να το πετύχουμε. Αυτό είναι εξάλλου και το μόνο διακύβευμα για τους επαναστάτες σ’αυτές τις εκλογές. Σ’ αυτό το αντι-Μακρονικό κίνημα χρειάζεται να εμφυσήσουμε ένα αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό πνεύμα, γιατί ο Μακρόν, όπως και η Λεπέν, έχουν κάθε συμφέρον να μας εγκλωβίσουν στην ψεύτικη μονομαχία τους. Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι διαδηλώσεις που καλούνται ενάντια στην αστυνομική καταστολη, και ενάντια στον κρατικό ρατσισμό στις 14 Μάρτη και 21 Μάρτη (παραμονή του 1ου και 2ου γύρου των δημοτικών εκλογών), για τις οποίες η προετοιμασία αρχίζει λίγο αργά, αλλά μέσα στην όλη δυναμική του κινήματος, είναι ευκαιρίες για μας. Για να πολιτικοποιήσουμε αυτό το κίνημα που δεν πρόκειται να σταματήσει, ακόμα κι αν αλλάξει μορφές. Για να κερδίσουμε ότι θα είναι και αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό. Για να τελειώνουμε με τον Μακρόν και τον κόσμο του.
Τομά Πετί, A2C
Παρίσι 20ό διαμέρισμα