Η κυβέρνηση Τζόνσον στη Βρετανία είναι χωρίς ντροπή δολοφόνος εργατών. Είναι η κυβέρνηση που αρχικά ισχυριζόταν πως δεν χρειάζεται κανένα μέτρο για τον κορονοϊό. Στη συνέχεια, όταν άλλαξε ρότα, άρχισε να κατηγορεί τον απλό κόσμο που δεν σέβεται τα μέτρα και γι’ αυτό υποτίθεται εκτινάχθηκαν τα κρούσματα και οι θάνατοι. Και τώρα, ενώ η Βρετανία συνεχίζει να είναι η πρώτη χώρα της Ευρώπης σε ημερήσιους θανάτους από κορονοϊό, θέλει να ανοίξει ξαφνικά την οικονομία και να στείλει τον κόσμο μαζικά στη δουλειά.
Στο μεταξύ, η βρετανική οικονομία ποτέ δεν “έκλεισε” ακριβώς. Εκτός από τον κόσμο που δουλεύει από το σπίτι, σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις ήταν στο χέρι των αφεντικών να αποφασίσουν αν η δουλειά θα συνεχιστεί γιατί ήταν “αναγκαίο”. Έτσι στις πιο κακοπληρωμένες δουλειές είναι που συγκεντρώνονται οι περισσότεροι θάνατοι εργαζομένων, οικοδομή, βιοτεχνία, φύλακες, καθαρισμός, οδηγοί λεωφορείων κλπ, σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της βρετανικής στατιστικής υπηρεσίας. Και μέσα σε αυτούς, εργαζόμενοι και εργαζόμενες με αφρικανική ή ασιατική καταγωγή πληρώνουν δυσανάλογα το τίμημα. Η ίδια κυβέρνηση που παραδέχεται πως η χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς δεν είναι ασφαλής, λέει στον κόσμο ότι πρέπει να επιστρέψει στη δουλειά και κατά προτίμηση να βρει άλλο τρόπο να πάει.
Η οργή απέναντι σε όλα αυτά εκφράζεται και στις γειτονιές και στους εργατικούς χώρους. Την περασμένη Πέμπτη οργανώθηκε μια μέρα δράσης με αίτημα “Καμιά επιστροφή σε μη-ασφαλείς εργασιακούς χώρους” από την πρωτοβουλία “Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη”. Στο Χάκνεϊ, στο Ανατολικό Λονδίνο, διαδήλωσαν ενάντια στο πιθανό άνοιγμα των σχολείων. Πήγαν με πικέτες μπροστά στο τμήμα του δημοτικού συμβουλίου με συμμετοχή των συνδικάτων εκπαιδευτικών και του Unison, των δημόσιων υπάλληλων. Ο Μάρβιν Χέι, γραμματέας του συνδικάτου Unison στο Χάκνεϊ είπε στη διαδήλωση: “Κανείς δεν πρέπει να δουλέψει σε μη-ασφαλές περιβάλλον. Οι εργαζόμενοι πρώτης γραμμής έπρεπε να πάνε στη δουλειά, αλλά η κυβέρνηση απαιτείται να κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να είναι ασφαλείς. Αυτό που είναι εντελώς απαράδεκτο είναι ότι τα μέτρα δεν αλλάζουν σε υγειονομική ή επιστημονική βάση. Φαίνεται ότι είναι με βάση τα οικονομικά στοιχεία, όχι την ασφάλεια, κι εμείς λέμε ότι πάνω από όλα να μπει η ασφάλεια”.
Η Ντες, συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός είπε: “Ανησυχούν για την οικονομία και για τα κέρδη των μετόχων. Το κόστος του προγράμματος στήριξης των προσωρινά ανέργων έφτασε τα 40 δισεκατομμύρια λίρες, αλλά ξόδεψαν 500 δισεκατομμύρια για να διασώσουν τις τράπεζες στην προηγούμενη κρίση”.
Εφιάλτης
Η πρωτοβουλία “Κλείστε τα εργοτάξια” διαδήλωσε στο Χάκνει το πρωί έξω από ένα μεγάλο εργοτάξιο της περιοχής όπου ανακαινίζεται ένα πολυκέντρο. Η Φελίσιτι που διαδήλωνε, δήλωσε στην εφημερίδα Socialist Worker: “Αυτό που ζητάμε είναι να σταματήσουν όλες οι οικοδομές που δεν είναι πρώτης ανάγκης. Αν επρόκειτο για κάποιο κέντρο υγείας ή για κατοικίες έκτακτης ανάγκης, θα ήταν αλλιώς. Πολλοί εργάτες δεν είναι με τη θέλησή τους εδώ. Όμως η οικοδομή είναι σκέτος εφιάλτης με πολλές θέσεις εργασίας να δίνονται μέσω εταιρειών-ομπρέλα που νοικιάζουν εργαζόμενους και δεν έδωσαν άδειες άνευ αποδοχών”.
Στο Μάνστεστερ ακτιβιστές έβαλαν πανό στο βασιλικό νοσοκομείο. Ταχυδρομικοί στην Οξφόρδη στάθηκαν στην πύλη του Κεντρικού Ταχυδρομείου με πικέτες ενάντια στην επιστροφή στη δουλειά για όλους. Σε πολλά σημεία οργανώθηκαν καραβάνια με αυτοκίνητα που ενημέρωναν στις γειτονιές.
Στο Τάουερ Χάμλετς, εργαζόμενοι στην υγεία και την εκπαίδευση κατέβηκαν στη μέρα δράσης με πανό: “Δεν γυρνάμε αν δεν είναι ασφαλές”. Η Σαμπίνα Χαν, συνδικαλίστρια της Unite και εργαζόμενη σε βιομηχανία λέει “Δεν υπάρχουν αρκετά μέτρα προστασίας και δεν μπορούν να τηρηθούν οι αποστάσεις. Χρειαζόμαστε προστασία και ένα καινούργιο πρόγραμμα αδειών. Η Δεξιά ασχολείται μόνο με τα λεφτά, κι όχι με τους ανθρώπους”.
Στο μεταξύ ο Υπουργός Οικονομικών Ρίσι Σούνακ προσπαθεί να βάλει τέλος στο πρόγραμμα χρηματοδότησης των αδειών από το οποίο αυτή τη στιγμή εξαρτώνται έξι εκατομμύρια άνθρωποι. Το κράτος καλύπτει το 80% των μισθών, μέχρι 2500 λίρες, στην περίπτωση που τα αφεντικά δηλώσουν πως σε άλλη περίπτωση θα απέλυαν τον κόσμο.
Η κυβέρνηση στέλνει μηνύματα ότι μέχρι τα τέλη Ιούνη το πρόγραμμα θα έχει τελειώσει και έτσι αναγκάζει τον κόσμο να γυρίσει στη δουλειά. Ο Τζόνσον στη Βουλή έφτασε να πει πως αν υπάρχουν αμφιβολίες για τις συνθήκες ασφάλειας σε κάποιον εργατικό χώρο, ο κάθε εργαζόμενος μπορεί να έχει μια φιλική κουβέντα με το αφεντικό του και όλα θα λυθούν.