Η ανεξάρτητη μουσική σκηνή παίρνει θέση στο πλευρό των προσφύγων με την πρωτοβουλία Unity. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μουσική συλλογή η οποία πωλείται διαδικτυακά, μαζί με t-shirt, κονκάρδες, αυτοκόλλητα, και τα έσοδα μετατρέπονται σε είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες της Μόριας. Στη μουσική συλλογή συμμετέχουν 160 μουσικοί και μπάντες με τραγούδια τους, καθώς και γραφίστες και δημιουργοί κόμικς με έργα τους.
Ο Στέλιος Μιχαηλίδης μίλησε με τον Δ. από τους βασικούς οργανωτές της πρωτοβουλίας.
Πως προέκυψε το Unity;
Είναι μερικά περιστατικά, όπως η φωτιά στη Μόρια, που εκεί που είσαι κλεισμένος στη φούσκα σου, χαμένος μέσα στην καθημερινότητα που επιβάλει ο καπιταλισμός, λειτουργούν σαν καμπανάκι. Είναι σαν το πρόβλημα που έχουν άλλοι άνθρωποι και εσύ συνήθως το πέρναγες σαν πληροφορία, να σου χτυπάει την πόρτα. Έχοντας πάρει μέρος και σε άλλες αντίστοιχες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης είναι το ίδιο συναίσθημα. Ξυπνάς ένα πρωί και βλέπεις ένα μεγάλο τέτοιο γεγονός που επηρρεάζει χιλιάδες κόσμο και λες, εγώ τι κάνω; Όταν συνειδητοποιείς ότι πρόκειται για 13.000 ανθρώπους – οι αριθμοί λένε πολλά – και μαθαίνεις σε τι συνθήκες ζούσαν στη Μόρια, σε τι συνθήκες ζουν τώρα, κι όλα αυτά δίπλα στην πόρτα σου, καταλαβαίνεις ότι πρέπει να αναλάβεις δράση όπως μπορείς. Πρόκειται λοιπόν για μια μουσική συλλογή, για μια συμβολική κίνηση που το νόημά της αποτυπώνεται και στον τίτλο. Ενότητα. Όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες ενώνουν τις φωνές τους για ένα κοινό σκοπό. Την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.
Πως φτάσατε σε ένα εγχείρημα με τέτοιο εύρος;
Ξεκινήσαμε πέντε, γίναμε δέκα και μετά έγινε χιονοστιβάδα. Ο κάθε ένας από την αρχική ομάδα αναλάβαμε να βρούμε καλλιτέχνες από διαφορετικούς μουσικούς χώρους που είχαμε σχέση. Άλλος το χιπ χοπ, άλλος το μέταλ, άλλος το πανκ, άλλος τα ηλεκτρονικά κλπ. Κι ενώ πηγαίναμε έχοντας κάποια ονόματα κατά νου, τελικά συναντήσαμε πολύ μεγάλη ανταπόκριση και φτάσαμε στους 160 καλλιτέχνες που προσέφεραν 160 κομμάτια. Θα ήταν ακόμη περισσότερα, γιατί ακόμα επικοινωνούν καλλιτέχνες για να προσφέρουν κάποιο κομμάτι, αλλά έπρεπε κάποια στιγμή να το κλείσουμε για να κυκλοφορήσει.
Είναι μαζική η ανταπόκριση. Που πιστεύεις ότι οφείλεται;
Είναι πολύ μαζική και με διεθνή αναγνώριση καθώς έχουν γράψει σχετικά και μέσα του εξωτερικού. Αυτό έχει να κάνει και με τη Μόρια αυτή καθεαυτή. Η Μόρια ήταν ίσως το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όλος ο κόσμος ξέρει τι ήταν. Κι εμείς αυτό το κάνουμε όχι μόνο για να στείλουμε κάποια είδη πρώτης ανάγκης. Είναι για το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε. Ότι χρειάζεται φροντίδα για αυτούς τους ανθρώπους. Ότι δεν πρέπει να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ότι πρέπει οι πρόσφυγες να έχουν ίσα δικαιώματα όπως όλος ο κόσμος και να ζουν με αξιοπρέπεια. Κι ότι οι καταστάσεις που δημιουργούν την προσφυγιά πρέπει να σταματήσουν μια και καλή.
Ποια είναι η διαδικασία που θα ακολουθήσετε;
Τώρα είμαστε στο στάδιο που η συλλογή προσφέρεται μαζί με τα υπόλοιπα – τα t-shirt, τις κονκάρδες κλπ – μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας bandcamp, μια ιστοσελίδα που χρησιμοποιούν μουσικοί για να διακινούν τη δουλειά τους. Μάλιστα το bandcamp αναγνώρισε τη σημασία μιας τέτοιας κίνησης και μας επέστρεψε το ποσοστό που κανονικά κρατάει από τις πωλήσεις. Και τα έσοδα θα μετατραπούν σε είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν είμαστε ΜΚΟ, ούτε έχουμε σχέση με κάποια. Δεν έχουμε επίσης απευθείας συνεργασία με καμία εταιρία. Είμαστε μια ανεξάρτητη κίνηση, παίρνουμε συμβουλές για τις ανάγκες των προσφύγων από ανεξάρτητες ομάδες που δρουν στο νησί της Λέσβου και κανείς δεν θα πάρει στα χέρια του μετρητά. Από τα έσοδα της πρωτοβουλίας θα αγοραστούν αγαθά που χρειάζεται ο κόσμος εκεί και θα δημοσιευτούν όλα με απόλυτη διαφάνεια. Καλό είναι τα λέμε αυτά, γιατί δίκαια ο κόσμος έχει καχυποψία.